¹ Sectamini caritatem, æmulamini spiritualia : magis autem ut prophetetis.

² Qui enim loquitur lingua, non hominibus loquitur, sed Deo : nemo enim audit. Spiritu autem loquitur mysteria.

³ Nam qui prophetat, hominibus loquitur ad ædificationem, et exhortationem, et consolationem.

⁴ Qui loquitur lingua, semetipsum ædificat : qui autem prophetat, ecclesiam Dei ædificat.

⁵ Volo autem omnes vos loqui linguis : magis autem prophetare. Nam major est qui prophetat, quam qui loquitur linguis ; nisi forte interpretetur ut ecclesia ædificationem accipiat.

⁶ Nunc autem, fratres, si venero ad vos linguis loquens : quid vobis prodero, nisi vobis loquar aut in revelatione, aut in scientia, aut in prophetia, aut in doctrina ?

⁷ Tamen quæ sine anima sunt vocem dantia, sive tibia, sive cithara ; nisi distinctionem sonituum dederint, quomodo scietur id quod canitur, aut quod citharizatur ?

⁸ Etenim si incertam vocem det tuba, quis parabit se ad bellum ?

⁹ Ita et vos per linguam nisi manifestum sermonem dederitis : quomodo scietur id quod dicitur ? eritis enim in aëra loquentes.

¹⁰ Tam multa, ut puta genera linguarum sunt in hoc mundo : et nihil sine voce est.

¹¹ Si ergo nesciero virtutem vocis, ero ei, cui loquor, barbarus : et qui loquitur, mihi barbarus.

¹² Sic et vos, quoniam æmulatores estis spirituum, ad ædificationem ecclesiæ quærite ut abundetis.

¹³ Et ideo qui loquitur lingua, oret ut interpretetur.

¹⁴ Nam si orem lingua, spiritus meus orat, mens autem mea sine fructu est.

¹⁵ Quid ergo est ? Orabo spiritu, orabo et mente : psallam spiritu, psallam et mente.

¹⁶ Ceterum si benedixeris spiritu, qui supplet locum idiotæ, quomodo dicet : Amen, super tuam benedictionem ? quoniam quid dicas, nescit.

¹⁷ Nam tu quidem bene gratias agis, sed alter non ædificatur.

¹⁸ Gratias ago Deo meo, quod omnium vestrum lingua loquor.

¹⁹ Sed in ecclesia volo quinque verba sensu meo loqui, ut et alios instruam : quam decem millia verborum in lingua.

²⁰ Fratres, nolite pueri effici sensibus, sed malitia parvuli estote : sensibus autem perfecti estote.

²¹ In lege scriptum est : Quoniam in aliis linguis et labiis aliis loquar populo huic : et nec sic exaudient me, dicit Dominus.

²² Itaque linguæ in signum sunt non fidelibus, sed infidelibus : prophetiæ autem non infidelibus, sed fidelibus.

²³ Si ergo conveniat universa ecclesia in unum, et omnes linguis loquantur, intrent autem idiotæ, aut infideles : nonne dicent quod insanitis ?

²⁴ Si autem omnes prophetent, intret autem quis infidelis, vel idiota, convincitur ab omnibus, dijudicatur ab omnibus :

²⁵ occulta cordis ejus manifesta fiunt : et ita cadens in faciem adorabit Deum, pronuntians quod vere Deus in vobis sit.

²⁶ Quid ergo est, fratres ? Cum convenitis, unusquisque vestrum psalmum habet, doctrinam habet, apocalypsim habet, linguam habet, interpretationem habet : omnia ad ædificationem fiant.

²⁷ Sive lingua quis loquitur, secundum duos, aut ut multum tres, et per partes, et unus interpretatur.

²⁸ Si autem non fuerit interpres, taceat in ecclesia : sibi autem loquatur, et Deo.

²⁹ Prophetæ autem duo, aut tres dicant, et ceteri dijudicent.

³⁰ Quod si alii revelatum fuerit sedenti, prior taceat.

³¹ Potestis enim omnes per singulos prophetare : ut omnes discant, et omnes exhortentur :

³² et spiritus prophetarum prophetis subjecti sunt.

³³ Non enim est dissensionis Deus, sed pacis : sicut et in omnibus ecclesiis sanctorum doceo.

³⁴ Mulieres in ecclesiis taceant, non enim permittitur eis loqui, sed subditas esse, sicut et lex dicit.

³⁵ Si quid autem volunt discere, domi viros suos interrogent. Turpe est enim mulieri loqui in ecclesia.

³⁶ An a vobis verbum Dei processit ? aut in vos solos pervenit ?

³⁷ Si quis videtur propheta esse, aut spiritualis, cognoscat quæ scribo vobis, quia Domini sunt mandata.

³⁸ Si quis autem ignorat, ignorabitur.

³⁹ Itaque fratres æmulamini prophetare : et loqui linguis nolite prohibere.

⁴⁰ Omnia autem honeste, et secundum ordinem fiant.