¹ Nog sprak Hij tot zijn leerlingen: Het is onvermijdelijk, dat er ergernissen komen; maar wee hem, door wien ze komen.

² Het ware hem beter, dat hem een molensteen om de hals werd gehangen, en hij zó in de zee werd geworpen, dan dat hij aan een dezer kleinen ergernis geeft.

³ Neemt u in acht. Als uw broeder zondigt, berisp hem; en als hij tot inkeer komt, vergeef hem.

⁴ En als hij zevenmaal daags tegen u misdoet en zevenmaal tot u terugkeert, en zegt: Het spijt me: dan moet ge hem vergeven.

⁵ En de apostelen zeiden tot den Heer: Vermeerder ons geloof.

⁶ En de Heer sprak: Zo gij een geloof hadt als een mosterdzaadje, dan zoudt gij tot deze moerbei zeggen: Trek uw wortels uit, en plant u in zee; en hij zou u gehoorzamen.

⁷ Wie van u, die een knecht heeft, ploeger of veehoeder, zal tot hem zeggen. als hij thuis komt van het veld: Kom gauw hier aan tafel?

⁸ Neen; zal hij niet tot hem zeggen: Maak mijn eten klaar; omgord u, en bedien me, totdat ik klaar ben met eten en drinken; daarna kunt ge zelf eten en drinken?

⁹ Is hij den knecht soms dankbaar, omdat hij deed wat bevolen was?

¹⁰ Zo moet ook gij, wanneer gij alles gedaan hebt wat u bevolen is, nog zeggen: We zijn onnutte knechten; we hebben alleen maar gedaan, wat we moesten doen.

¹¹ Op zijn reis naar Jerusalem trok Hij langs de grens van Samaria en Galilea heen.

¹² Toen Hij zeker dorp binnenging, kwamen Hem tien melaatsen tegemoet. Ze bleven op een afstand staan,

¹³ en riepen luid: Jesus, Meester, ontferm U onzer.

¹⁴ Toen Hij ze zag, zei Hij hun: Gaat heen, vertoont u aan de priesters. En terwijl ze er heen gingen, werden ze rein.

¹⁵ Eén van hen keerde terug, zodra hij zich genezen zag. Met luider stem verheerlijkte hij God;

¹⁶ en hij viel op zijn aangezicht neer voor zijn voeten, en dankte Hem: en dat was een Samaritaan.

¹⁷ Nu nam Jesus het woord, en sprak: Zijn er geen tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen?

¹⁸ Heeft men niemand anders terug zien keren, om eer te brengen aan God, dan dezen vreemdeling alleen?

¹⁹ En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u gered.

²⁰ De farizeën vroegen Hem: Wanneer komt het koninkrijk Gods? Hij gaf hun ten antwoord: Het koninkrijk Gods komt zonder opzien te verwekken.

²¹ Men zal niet zeggen: Zie, hier is het; zie, daar is het. Want zie, het koninkrijk Gods is midden onder u.

²² Nu sprak Hij tot zijn leerlingen: Er zullen dagen komen, dat gij zult wensen, één der dagen van den Mensenzoon te zien; en gij zult Hem niet zien.

²³ Men zal tot u zeggen: Zie, ginds is Hij; zie, hier is Hij. Gaat er niet heen, en loopt niemand na.

²⁴ Want zoals de bliksem flikkert, en van de ene kant van de hemel naar de andere flitst, zó zal de Mensenzoon er zijn op zijn dag.

²⁵ Maar eerst moet Hij veel lijden, en verworpen worden door dit geslacht.

²⁶ En zoals het was in de dagen van Noë, zo zal het ook in de dagen van den Mensenzoon zijn.

²⁷ Men at en dronk, huwde en huwde uit, tot op de dag, dat Noë de ark binnentrad, en de zondvloed kwam en allen verzwolg.

²⁸ Of zoals het was in de dagen van Lot: men at en dronk, kocht en verkocht, plantte en bouwde.

²⁹ Maar op de dag, dat Lot uit Sódoma ging, liet God het vuur en zwavel uit de hemel regenen, en verdelgde allen.

³⁰ Zo zal het ook gaan op de dag, waarop de Mensenzoon verschijnt.

³¹ Wie die dag op het dakterras is en zijn meubels in huis heeft hij dale niet af, om ze mee te nemen; en wie op het veld is, kere niet terug.

³² Denkt aan de vrouw van Lot.

³³ Wie zijn leven tracht te redden, zal het verliezen; en wie het verliest, zal het behouden.

³⁴ Ik zeg u: In die nacht zullen er twee op één bed liggen: de een wordt opgenomen, de ander achtergelaten;

³⁵ twee zullen er niet de handmolen malen: de een wordt opgenomen, de ander achtergelaten;

³⁶ (–)

³⁷ Ze antwoordden Hem: Waar, Heer? Hij zei hun: Waar het aas ligt, daar zullen zich ook de gieren verzamelen.