¹ Et cum egrederetur de templo, ait illi unus ex discipulis suis: Magister, aspice quales lapides, et quales structurae.

² Et respondens Iesus, ait illi: Vides has omnes magnas aedificationes? Non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.

³ Et cum sederet in Monte olivarum contra templum, interrogabant eum separatim Petrus, et Iacobus, et Ioannes, et Andreas:

⁴ Dic nobis, quando ista fient? et quod signum erit, quando haec omnia incipient consummari?

⁵ Et respondens Iesus coepit dicere illis: Videte ne quid vos seducat:

⁶ multi enim venient in nomine meo dicentes, quia ego sum: et multos seducent.

⁷ Cum audieritis autem bella, et opiniones bellorum, ne timueritis: oportet enim haec fieri: sed nondum finis.

⁸ Exurget enim gens contra gentem, et regnum super regnum, et erunt terraemotus per loca, et fames. Initium dolorum haec.

⁹ Videte autem vosmetipsos. Tradent enim vos in consiliis, et in synagogis vapulabitis, et ante praesides, et reges stabitis propter me, in testimonium illis.

¹⁰ Et in omnes gentes primum oportet praedicari Evangelium.

¹¹ Et cum duxerint vos tradentes, nolite praecogitare quid loquamini: sed quod datum vobis fuerit in illa hora, id loquimini non enim vos estis loquentes, sed Spiritus sanctus.

¹² Tradet autem frater fratrem in mortem, et pater filium: et consurgent filii in parentes, et morte afficient eos.

¹³ Et eritis odio omnibus propter nomen meum. Qui autem sustinuerit in finem, hic salvus erit.

¹⁴ Cum autem videritis abominationem desolationis stantem, ubi non debet, qui legit, intelligat: tunc qui in Iudaea sunt, fugiant in montes:

¹⁵ et qui super tectum, ne descendat in domum, nec introeat ut tollat quid de domo sua:

¹⁶ et qui in agro erit, non revertatur retro tollere vestimentum suum.

¹⁷ Vae autem praegnantibus, et nutrientibus in illis diebus.

¹⁸ Orate vero ut hieme non fiant.

¹⁹ Erunt enim dies illi tribulationes tales, quales non fuerunt ab initio creaturae, quam condidit Deus usque nunc, neque fient.

²⁰ Et nisi breviasset Dominus dies, non fuisset salva omnis caro: sed propter electos, quos elegit, breviavit dies.

²¹ Et tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, ecce illic, ne credideritis.

²² Exurgent enim pseudochristi, et pseudoprophetae, et dabunt signa, et portenta ad seducendos, si fieri potest, etiam electos.

²³ Vos ergo videte: ecce praedixi vobis omnia.

²⁴ Sed in illis diebus post tribulationem illam sol contenebrabitur, et luna non dabit splendorem suum:

²⁵ et stellae caeli erunt decidentes, et virtutes, quae in caelis sunt, movebuntur.

²⁶ Et tunc videbunt filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa, et gloria.

²⁷ Et tunc mittet angelos suos, et congregabit electos suos a quattuor ventis, a summo terrae usque ad summum caeli.

²⁸ A ficu autem discite parabolam. Cum iam ramus eius tener fuerit, et nata fuerint folia, cognoscitis quia in proximo sit aestas:

²⁹ sic et vos cum videritis haec fieri, scitote quod in proximo sit in ostiis.

³⁰ Amen dico vobis, quoniam non transibit generatio haec, donec omnia ista fiant.

³¹ Caelum, et terra transibunt, verba autem mea non transibunt.

³² De die autem illo, vel hora nemo scit, neque angeli in caelo, neque Filius, nisi Pater.

³³ Videte, vigilate, et orate: nescitis enim quando tempus sit.

³⁴ Sicut homo, qui peregre profectus reliquit domum suam, et dedit servis suis potestatem cuiusque operis, et ianitori praecepit ut vigilet.

³⁵ Vigilate ergo, (nescitis enim quando dominus domus veniat: sero an media nocte, an galli cantu, an mane)

³⁶ ne cum venerit repente, inveniat vos dormientes.

³⁷ Quod autem vobis dico, omnibus dico: Vigilate.