¹ I den tidi steig Johannes, døyparen, fram og tala i Judaheidi

² og sagde: «Vend um! For himmelriket er nær.»

³ Det er honom Jesaja, profeten, talar um, når han segjer: «Høyr han som ropar i heidi: Rydje vegen åt Herren, jamne stigarne hans!»

⁴ Johannes gjekk med ein kjole av kamelhår, og hadde eit lerbelte kring livet, og maten hans var grashoppar og villhonning.

⁵ Då kom dei ut til honom frå Jerusalem og frå heile Judalandet og Jordan-kverven,

⁶ og han døypte deim i Jordanåi, med dei sanna synderne sine.

⁷ Mange av farisæarane og sadducæarane kom og til dåpen hans. Då han såg deim, sagde han: «Kven lærde dykk å røma frå den vreiden som koma skal, de orme-ungar?

⁸ Ber då frukt som svarar til umvendingi,

⁹ og tru ikkje de kann tenkja som so: «Me hev Abraham til far!» for eg segjer dykk at Gud kann vekkja upp born åt Abraham av desse steinarne.

¹⁰ Øksi ligg alt innmed roti på treet; kvart tre som ikkje ber god frukt, vert hogge ned og kasta på elden.

¹¹ Eg døyper dykk med vatn til umvending; men han som kjem etter meg, er sterkare enn eg; eg er ikkje verd å bera skorne hans - han skal døypa dykk med den Heilage Ande og eld.

¹² Han hev kasteskovlen i handi, og skal gjera av låven sin; kornet skal han samla i stabburet, men agnerne skal han brenna i ein eld som aldri sloknar.»

¹³ So kom Jesus frå Galilæa åt Jordan, til Johannes, og vilde få honom til å døypa seg.

¹⁴ Men Johannes bar seg undan og sagde: «Eg treng dåp av deg, og so kjem du til meg!»

¹⁵ «Lat det no vera so like vel!» svara Jesus. «For soleis lyt me i eitt og alt gjera det som er rett.» Då gjorde han som Jesus vilde.

¹⁶ Med det same Jesus var døypt, steig han upp or vatnet. Då opna himmelen seg for honom, og han såg Guds Ande koma dalande nedyver seg som ei duva,

¹⁷ og ei røyst frå himmelen sagde: «Dette er Son min, han som eg elskar, han som eg hev hugnad i.»