¹ Ved det leitet fekk Herodes, fylkeskongen, høyra gjetordet um Jesus.

² Då sagde han til mennerne sine: «Det er Johannes, døyparen! No hev han stade upp frå dei daude; difor ter det seg so underfulle krafter i honom.»

³ Herodes hadde teke Johannes og lagt honom i bolt og jarn for Herodias skuld, kona åt Filip, bror hans.

⁴ For Johannes hadde sagde til honom: «Du må ikkje hava henne.»

⁵ Og Herodes vilde helst ha slege honom i hel, men han torde ikkje for folket; for dei heldt honom for ein profet.

⁶ So var det årmålsdagen åt Herodes; og dotter åt Herodias dansa for deim, og Herodes tykte so godt um henne,

⁷ at han lova og svor ho skulde få kva ho bad um.

⁸ Då fekk mori henne til å segja: «Gjev meg hovudet åt Johannes døyparen, her, på eit fat!»

⁹ Kongen vart ille ved, men for di han hadde svore, og for gjesterne skuld, sagde han at dei skulde lata henne få det;

¹⁰ og han sende ut folk og let dei hogga hovudet av Johannes i fengslet.

¹¹ So kom dei med hovudet hans på eit fat og gav det til gjenta, og ho gjekk til mor si med det.

¹² Og læresveinarne hans kom og tok liket og bar honom til gravi; sidan gjekk dei til Jesus med bod um det som var hendt.

¹³ Då Jesus høyrde det, for han i ein båt burt til ein øydestad, so han kunde få vera åleine; men folket fekk spurt det og fylgde etter honom landveges frå byarne.

¹⁴ Då han steig i land, fekk han sjå ein stor folkehop, og han tykte hjarteleg synd i deim, og lækte deim som var sjuke.

¹⁵ Då det leid til kvelds, gjekk læresveinarne burt til honom og sagde: «Det er audt her, og dagen lid; send folket frå deg, so dei kann ganga burt i grenderne og kjøpa seg mat!»

¹⁶ «Dei treng ikkje ganga burt,» sagde Jesus; «gjev de deim mat!»

¹⁷ «Me hev ’kje her anna fem brødleivar og tvo fiskar,» svara dei.

¹⁸ «Kom hit til meg med det!» sagde han.

¹⁹ So bad han folket setja seg i graset, og tok dei fem brødleivarne og dei tvo fiskarne, og såg upp imot himmelen og velsigna deim, og so braut han brødet og gav det til læresveinarne, og læresveinarne gav det til folket.

²⁰ Alle åt og vart mette, og då dei samla upp dei stykki som att var, so vart det tolv fulle korger.

²¹ Og det var um lag fem tusund mann som hadde ete, umfram kvinnor og born.

²² Med same dette var gjort, nøydde han læresveinarne til å ganga i båten og fara fyre seg yver sjøen, med han bad farvel med folket.

²³ Då han so hadde sendt folket frå seg, gjekk han upp i fjellet, so han kunde vera for seg sjølv og beda, og etter det var avdaga, var han der einsleg.

²⁴ Båten var alt midt utpå sjøen og tevla hardt i bylgjorne; for vinden var imot.

²⁵ Då, i den fjorde nattevakti, kom han gangande burtimot deim yver sjøen;

²⁶ og då læresveinarne såg han ganga på sjøen, vart dei forfærde og sagde: «Det er eit skrymt!» og dei var so rædde at dei skreik.

²⁷ Men i det same tala han til deim og sagde: «Ver hugheile! Det er eg. Ver ikkje rædde!»

²⁸ Då tok Peter til ords og sagde: «Herre, er det du, so seg at eg skal koma til deg på vatnet!»

²⁹ «Kom du!» svara han. So steig Peter ut or båten og gjekk burtyver vatnet og vilde møta Jesus.

³⁰ Men då han såg det harde veret, vart han rædd, og tok til å søkka. Då ropa han: «Herre, frels meg!»

³¹ Og med det same rette Jesus ut handi og greip honom og sagde: «Kor lite tru du hev! Kvi tvila du?»

³² So steig dei upp i båten, og vinden lagde seg.

³³ Og dei som var i båten, fall på kne for honom og sagde: «Ja, sanneleg er du Guds Son!»

³⁴ Då dei var komne yver, lagde dei til lands i Gennesaret.

³⁵ Folket der i bygdi kjende honom att, og sende bod kringum i heile grannelaget. Då kom dei til honom med alle som hadde vondt,

³⁶ og dei bad um dei berre måtte få taka i falden på kjolen hans, og alle som kom nær honom, vart gode att.