Rozdział 2

¹ I was ożywił¹, którzy byliście umarli² w upadkach i w grzechach;

1. J 11,25-26; Kol 2,13.
2. Mt 8,22; Łk 15,24; 2Kor 5,14; 1Tm 5,6; 1J 3,14.

² W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy¹, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa².

1. Ef 6,12; J 12,31.
2. BG niedowiarstwa; Ef 5,6; Kol 3,6.

³ Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach¹ naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu², jak i inni.

1. Rz 1,24; 13,14.
2. Rz 1,18; Ef 5,6.

⁴ Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował;

⁵ I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach¹, ożywił² nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;

1. Kol 2,13.
2. J 6,63; Rz 8,11.

⁶ I razem z nim wskrzesił¹, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;

1. Kol 3,1.

⁷ Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie.

⁸ Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę¹, i to nie jest z was, jest to dar Boga².

1. Rz 3,24; Dz 13,39.
2. J 4,10; Rz 6,23.

⁹ Nie z uczynków¹, aby nikt się nie chlubił.

1. Rz 3,18-28; 4,1-6; Tt 3,5.

¹⁰ Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni¹ w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków², które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

1. 2Kor 5,17; Kol 3,10.
2. Mt 5,16; 1Tm 6,18; 2Tm 3,17; Tt 2,14.

¹¹ Dlatego pamiętajcie, że wy, niegdyś poganie w ciele, zwani nieobrzezaniem przez tych, których zwano obrzezaniem dokonanym ręką na ciele;

¹² Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela¹ i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie.

1. J 10,16; Kol 1,21; Ef 4,18.

¹³ Lecz teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew¹ Chrystusa.

1. Rz 3,25; 5,9; Kol 1,14; 1P 1,18-19.

¹⁴ On bowiem jest naszym pokojem, on, który z obydwu uczynił jedno i zburzył stojący pośrodku mur, który był przegrodą;

¹⁵ Znosząc przez swoje ciało nieprzyjaźń, prawo przykazań wyrażone w przepisach, aby z dwóch stworzyć w samym sobie jednego nowego człowieka¹, czyniąc pokój;

1. Ef 4,24; Kol 3,10.

¹⁶ I aby pojednać¹ z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż, zgładziwszy przez niego nieprzyjaźń.

1. Rz 5,10; 2Kor 5,18.

¹⁷ A gdy przyszedł, zwiastował pokój wam, którzy byliście daleko, i tym, którzy byli bliscy.

¹⁸ Przez niego¹ bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.

1. J 10,7; 14,6; 1Tm 2,5; Hbr 7,25.

¹⁹ A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami z świętymi i domownikami Boga;

²⁰ Zbudowani na fundamencie¹ apostołów i proroków², gdzie kamieniem węgielnym³ jest sam Jezus Chrystus;

1. 1Kor 3,10.
2. Łk 11,49; Ef 3,5; 2P 3,2; Obj 18,20.
3. Ps 118,22; Iz 28,16; Mt 21,42; Dz 4,11; 1P 2,7-8.

²¹ Na którym cała budowla razem zespolona rośnie w świętą świątynię¹ w Panu;

1. 1Kor 3,17; 2Kor 6,16.

²² Na którym i wy razem się budujecie, aby być mieszkaniem Boga przez Ducha¹.

1. BG w Duchu Świętym