Rozdział 6

¹ Dzieci, bądźcie posłuszne waszym rodzicom¹ w Panu, bo jest to sprawiedliwe.

1. Pwt 21,18-21; Prz 1,8; Kol 3,20.

² Czcij swego ojca i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą¹;

1. Wj 20,12; Pwt 5,16.

³ Aby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył na ziemi.

⁴ A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci¹, lecz wychowujcie je w karności i w napominaniu Pana.

1. Kol 3,21.

⁵ Słudzy, z bojaźnią i z drżeniem bądźcie posłuszni panom według ciała¹, w prostocie serca, jak Chrystusowi;

1. Rdz 16,9; Kol 3,22.

⁶ Nie służąc dla oka, jak ci, którzy chcą podobać się ludziom¹, lecz jak słudzy Chrystusa, czyniąc wolę Boga z serca;

1. 1Tes 2,4.

⁷ Służąc z życzliwością, tak jak Panu, a nie ludziom;

⁸ Wiedząc, że każdy, kto uczyni coś dobrego, to też otrzyma od Pana¹, czy niewolnik, czy wolny.

1. Mt 16,27; Rz 2,6; 1Kor 15,58; 2Kor 5,10.

⁹ A wy, panowie, tak samo wobec nich postępujcie, porzucając groźby, wiedząc, że i wy sami macie Pana w niebie, a u niego nie ma względu na osoby.

¹⁰ W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy¹.

1. Joz 1,5-9.

¹¹ Przywdziejcie pełną zbroję Bożą¹, abyście mogli się ostać wobec zasadzek diabła.

1. Rz 13,11-14; 2Kor 6,7.

¹² Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, ale przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowemu złu na wyżynach niebieskich.

¹³ Dlatego weźcie pełną zbroję Bożą¹, abyście mogli przeciwstawić się w dzień zły, a wykonawszy wszystko, ostać się.

1. 2Kor 10,4.

¹⁴ Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości¹;

1. Iz 11,5; 59,17; 1Tes 5,8; 1P 1,13.

¹⁵ I obuwszy nogi w gotowość ewangelii pokoju¹.

1. Iz 52,7; Rz 10,15.

¹⁶ A przede wszystkim weźcie tarczę wiary¹, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste strzały złego.

1. 1J 5,4.

¹⁷ Weźcie też hełm zbawienia¹ i miecz Ducha, którym jest słowo Boże²;

1. Iz 59,17; 1Tes 5,8.
2. Hbr 4,12.

¹⁸ We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu¹, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych;

1. 1Tes 5,17.

¹⁹ I za mnie, aby była mi dana mowa¹, bym z odwagą otworzył moje usta do oznajmienia tajemnicy ewangelii;

1. Kol 4,3.

²⁰ Dla której sprawuję poselstwo¹ w łańcuchach, abym o niej odważnie mówił, tak jak powinienem mówić.

1. 2Kor 5,20.

²¹ Żebyście zaś wiedzieli i wy, co się ze mną dzieje i co robię, wszystko oznajmi wam Tychik, miły brat i wierny sługa w Panu;

²² Którego posłałem do was właśnie po to, abyście poznali nasze sprawy i aby pocieszył wasze serca.

²³ Pokój braciom i miłość wraz z wiarą od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

²⁴ Łaska niech będzie ze wszystkimi, którzy miłują naszego Pana Jezusa Chrystusa w szczerości. Amen. List do Efezjan został napisany z Rzymu przez Tychika.