Rozdział 5

¹ Bądźcie więc naśladowcami¹ Boga jako umiłowane dzieci;

1. 1Kor 11,1; 1Tes 1,6; 2,14; Hbr 6,12; 1P 3,13.

² I postępujcie w miłości, jak i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas jako dar i ofiarę Bogu na miłą woń¹.

1. Rdz 8,21; Kpł 1,9-13; 2Kor 2,15.

³ A nierząd¹ i wszelka nieczystość albo chciwość niech nie będą nawet wśród was wspominane, jak przystoi świętym;

1. BG wszeteczeństwo

⁴ Także sprośność, niedorzeczne gadanie i nieprzyzwoite żarty, ale raczej dziękczynienie.

⁵ Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik¹ ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga².

1. BG wszetecznik
2. 1Kor 6,9; Ga 5,19-21; Obj 21,8.

⁶ Niech was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo z powodu tych rzeczy przychodzi gniew Boga na synów nieposłuszeństwa.

⁷ Nie bądźcie więc ich wspólnikami¹.

1. Lb 16,26; 2Kor 6,14; 1Tm 5,22.

⁸ Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością¹ w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości;

1. 1Tes 5,5.

⁹ (Bo owoc Ducha¹ jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdzie).

1. Ga 5,22.

¹⁰ Badając to, co podoba się Panu;

¹¹ I nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności¹, ale je raczej strofujcie.

1. Ef 5,7.

¹² O tym bowiem, co się u nich po kryjomu dzieje, wstyd nawet mówić.

¹³ A wszystko to, gdy jest strofowane, przez światło staje się jawne; to wszystko bowiem, co ujawnia, jest światłem¹.

1. J 3,20-21; 1Kor 4,5; Hbr 4,13.

¹⁴ Dlatego Pismo mówi: Obudź się¹, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

1. Iz 60,1; Rz 13,11; 1Kor 15,34.

¹⁵ Uważajcie więc, żebyście postępowali rozważnie, nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy;

¹⁶ Odkupując czas¹, bo dni są złe.

1. Kol 4,5.

¹⁷ Dlatego nie bądźcie nierozumnymi, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pana.

¹⁸ A nie upijajcie się winem¹, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;

1. Prz 20,1; 23,20-35.

¹⁹ Rozmawiając z sobą przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając i grając Panu w swoim sercu¹;

1. Kol 3,16; Ps 147,7.

²⁰ Dziękując¹ zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa;

1. Hi 1,21; Ps 34,1; Flp 4,6; 1Tes 5,18.

²¹ Będąc poddani¹ sobie nawzajem w bojaźni Boga.

1. Rz 13,1-5; Flp 2,3; 1P 5,5.

²² Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu¹.

1. Kol 3,18.

²³ Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową kościoła¹, jest on też Zbawicielem ciała.

1. 1Kor 11,3; Ef 1,22-23; Kol 1,18.

²⁴ Jak więc kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony swoim mężom we wszystkim.

²⁵ Mężowie, miłujcie swoje żony¹, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie²;

1. Kol 3,19.
2. Ga 1,4; 2,20; 1Tm 2,6; Tt 2,14.

²⁶ Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo¹;

1. J 15,3; 17,17; 1Kor 6,11; Tt 3,5.

²⁷ By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.

²⁸ Tak też mężowie powinni miłować swoje żony jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, samego siebie miłuje.

²⁹ Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swego ciała, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Pan kościół.

³⁰ Gdyż jesteśmy członkami jego ciała, z ciała jego i z kości jego.

³¹ Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną¹, i będą dwoje jednym ciałem.

1. Rdz 2,24; Mt 19,5.

³² Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła¹.

1. 2Kor 11,2; Obj 19,7; 21,2.

³³ Niech więc każdy z was z osobna miłuje swoją żonę jak samego siebie, a żona niech poważa swego męża.