¹ in illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent quod manducarent convocatis discipulis ait illis

² misereor super turba quia ecce iam triduo sustinent me nec habent quod manducent

³ et si dimisero eos ieiunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt

⁴ et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine

⁵ et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem

⁶ et praecepit turbae discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbae

⁷ et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et iussit adponi

⁸ et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas

⁹ erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos

¹⁰ et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha

¹¹ et exierunt Pharisaei et coeperunt conquirere cum eo quaerentes ab illo signum de caelo temptantes eum

¹² et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quaerit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum

¹³ et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum

¹⁴ et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi

¹⁵ et praecipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisaeorum et fermento Herodis

¹⁶ et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus

¹⁷ quo cognito Iesus ait illis quid cogitatis quia panes non habetis nondum cognoscitis nec intellegitis adhuc caecatum habetis cor vestrum

¹⁸ oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini

¹⁹ quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim

²⁰ quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem

²¹ et dicebat eis quomodo nondum intellegitis

²² et veniunt Bethsaida et adducunt ei caecum et rogabant eum ut illum tangeret

²³ et adprehendens manum caeci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos eius inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret

²⁴ et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes

²⁵ deinde iterum inposuit manus super oculos eius et coepit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia

²⁶ et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introieris nemini dixeris

²⁷ et egressus est Iesus et discipuli eius in castella Caesareae Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines

²⁸ qui responderunt illi dicentes Iohannem Baptistam alii Heliam alii vero quasi unum de prophetis

²⁹ tunc dicit illis vos vero quem me dicitis esse respondens Petrus ait ei tu es Christus

³⁰ et comminatus est eis ne cui dicerent de illo

³¹ et coepit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere

³² et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus coepit increpare eum

³³ qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quae Dei sunt sed quae sunt hominum

³⁴ et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me

³⁵ qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet

³⁶ quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animae suae

³⁷ aut quid dabit homo commutationem pro anima sua

³⁸ qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis

³⁹ et dicebat illis amen dico vobis quia sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute