Rozdział 10

¹ A ja sam, Paweł, proszę was przez łagodność¹ i życzliwość² Chrystusa, ja, który, gdy jestem obecny wśród was, jestem pokorny w waszych oczach, lecz gdy jestem nieobecny, jestem śmiały wobec was.

1. Lb 12,3.
2. 2Sm 22,36; Ga 5,22.

² A proszę, żebym będąc obecny, nie musiał być śmiały tą pewnością siebie, którą zamierzam być śmiały wobec niektórych, którzy sądzą, że postępujemy według ciała.

³ Chociaż bowiem w ciele¹ żyjemy, nie walczymy² według ciała;

1. Ga 2,20; 1P 4,1-2.
2. w. 4; 1Tm 1,18; 2Tm 2,3-4.7.

⁴ (Gdyż oręż¹ naszej walki nie jest cielesny, ale z Boga, i ma moc burzenia twierdz warownych);

1. 2Kor 6,7; Rz 13,12; Ef 6,13-18; 1Tes 5,8.

⁵ Obalamy rozumowania¹ i wszelką wyniosłość, która powstaje przeciwko poznaniu Boga, i zniewalamy wszelką myśl² do posłuszeństwa Chrystusowi;

1. Dz 4,25; Rz 1,21.
2. Flp 4,8.

⁶ Gotowi do ukarania¹ wszelkiego nieposłuszeństwa, kiedy wasze posłuszeństwo będzie całkowite.

1. 2Kor 7,11.

⁷ Czy patrzycie tylko na to, co jest przed oczami¹? Jeśli ktoś jest przekonany, że należy do Chrystusa, to niech też weźmie pod uwagę, że jak on należy do Chrystusa, tak do Chrystusa należymy i my.

1. 1Sm 16,7; Łk 16,15; J 7,24; Rz 2,28-29.

⁸ Choćbym się bowiem jeszcze bardziej chełpił z naszej władzy, którą dał nam Pan ku zbudowaniu, a nie ku waszej zgubie, nie będę zawstydzony;

⁹ Aby się nie wydawało, że chcę was straszyć listami.

¹⁰ Mówią bowiem: Listy ważkie są i mocne, ale gdy się zjawia osobiście, jest słaby, a jego mowa godna pogardy.

¹¹ Kto tak sądzi, niech wie, że jakimi jesteśmy w słowach listów, będąc nieobecni, takimi też będziemy w czynie, gdy będziemy obecni.

¹² Nie śmiemy bowiem zaliczać siebie do niektórych ani porównywać się z niektórymi, którzy polecają sami siebie¹. Nie mają bowiem rozumu, gdyż mierzą się własną miarą i porównują się sami ze sobą.

1. Prz 27,2; 2Kor 3,1; Łk 18,11.

¹³ Lecz my nie będziemy się chlubili ponad miarę, ale według miary zasad, które Bóg nam wymierzył, miary, która sięgnęła aż do was.

¹⁴ Nie przekraczamy bowiem ponad miarę samych siebie, jakbyśmy nie dotarli aż do was, bo przyszliśmy aż i do was z ewangelią¹ Chrystusa.

1. Mk 1,1; Dz 20,24; Rz 1,16; 2Kor 4,4; 1Tm 1,11.

¹⁵ I nie chlubimy się ponad miarę z pracy innych¹, ale mamy nadzieję, że gdy wzrośnie w was wasza wiara, i my wzrośniemy obficie wśród was zgodnie z naszymi zasadami;

1. Rz 15,20.

¹⁶ Żeby głosić¹ ewangelię poza waszymi granicami, nie chlubiąc się na cudzym obszarze tym, czego już inni dokonali.

1. Mk 16,15; Łk 4,18; Rz 1,15; 1Kor 1,17.

¹⁷ Kto więc się chlubi, w Panu niech się chlubi¹.

1. 1Kor 1,31; Jr 9,24.

¹⁸ Nie ten bowiem, kto sam siebie poleca, jest wypróbowany, lecz ten, kogo poleca¹ Pan.

1. Prz 21,2; J 5,42-44; 12,43; 1Kor 4,5; 2Tm 2,15.