Rozdział 3

¹ Czy znowu zaczynamy polecać samych siebie¹? Albo czy potrzebujemy, jak niektórzy, listów² polecających do was albo od was?

1. 2Kor 10,12.
2. Dz 15,23; 1Kor 16,3.

² Naszym listem wy jesteście, napisanym w naszych sercach, znanym i czytanym przez wszystkich ludzi.

³ Gdyż wiadomo, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze posługiwanie, napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych¹, lecz na żywych tablicach serc².

1. Wj 24,12.
2. Ps 40,8; Jr 31,33; Hbr 8,10; 10,16.

⁴ A taką ufność mamy przez Chrystusa ku Bogu.

⁵ Nie żebyśmy sami z siebie byli w stanie pomyśleć coś jakby z samych siebie, lecz nasza możność jest z Boga.

⁶ On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu¹, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija², Duch zaś ożywia³.

1. Mt 26,28; 1Kor 11,25; Hbr 7,22; 8,6-10; 9,15-20.
2. Pwt 27,26; Rz 2,27-29; Ga 3,10-12.
3. J 6,63; Rz 8,2; 1P 3,18.

⁷ Lecz jeśli posługiwanie śmierci, wyryte literami na kamieniach, było pełne chwały, tak że synowie Izraela nie mogli wpatrywać się w oblicze Mojżesza¹ z powodu chwały jego oblicza, która miała przeminąć;

1. Wj 34,29-35.

⁸ To o ileż bardziej pełne chwały nie miałoby być posługiwanie Ducha?

⁹ Jeśli bowiem posługiwanie potępienia było pełne chwały, o ileż bardziej obfituje w chwałę posługiwanie sprawiedliwości¹.

1. Rz 1,17; 3,21-22.

¹⁰ To bowiem, co miało chwałę, nie miało chwały w porównaniu z tą przewyższającą chwałą.

¹¹ Jeśli zaś to, co przemija, było pełne chwały, tym bardziej pełne chwały jest to, co trwa.

¹² Mając więc taką nadzieję, z całą otwartością mówimy¹;

1. 1Kor 1,17; 2,1-4; 2Kor 11,6.

¹³ A nie jak Mojżesz¹, który kładł sobie na twarz zasłonę, aby synowie Izraela nie wpatrywali się w koniec tego, co miało przeminąć.

1. Wj 34,33.

¹⁴ Lecz ich umysły zostały zaślepione¹; aż do dziś bowiem przy czytaniu Starego Testamentu ta sama zasłona pozostaje nieodsłonięta, gdyż jest usuwana w Chrystusie².

1. 2Kor 4,3-4; J 9,39-41; 12,40.
2. Łk 24,45.

¹⁵ I aż do dziś, gdy Mojżesz jest czytany, zasłona leży na ich sercu¹.

1. Dz 13,27-29; Ps 69,22-23; Iz 6,9-10.

¹⁶ Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta.

¹⁷ Pan zaś jest tym Duchem¹, a gdzie jest Duch Pana², tam i wolność.

1. J 4,24; Mt 16,17; 1Kor 15,45.
2. Iz 6,1.

¹⁸ Lecz my wszyscy, którzy z odsłoniętą twarzą patrzymy na chwałę Pana¹, jakby w zwierciadle², zostajemy przemienieni w ten sam obraz³, z chwały w chwałę, za sprawą Ducha Pana.

1. Wj 16,7.
2. 1Kor 13,12; Jk 1,23.
3. 1Kor 15,49.