Rozdział 5

¹ Każdy bowiem najwyższy kapłan wzięty spośród ludzi, dla ludzi jest ustanowiony w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy;

² Który może współczuć nieświadomym i błądzącym, gdyż sam podlega słabościom.

³ I z tego powodu powinien, jak za lud, tak i za samego siebie składać ofiary za grzechy.

⁴ A nikt sam sobie nie bierze tej godności, tylko ten, który zostaje powołany przez Boga, tak jak Aaron¹.

1. Lb 16,5-48; 17,3-11.

⁵ Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył chwałą, aby stać się najwyższym kapłanem, ale ten, który powiedział do niego: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem¹.

1. Hbr 1,5; Ps 2,7; Dz 13,33.

⁶ Tak jak i w innym miejscu mówi: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka¹.

1. Rdz 14,18-20; Ps 110,4.

⁷ On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu swojej bogobojności.

⁸ Chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa¹ przez to, co wycierpiał.

1. Ga 4,1; Flp 2,8.

⁹ A uczyniony doskonałym¹, stał się sprawcą wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy są mu posłuszni;

1. Hbr 2,10; 11,40; Łk 13,32.

¹⁰ Nazwany przez Boga najwyższym kapłanem według porządku Melchizedeka.

¹¹ Wiele mamy o nim do powiedzenia, a trudno wam to wyjaśnić, ponieważ staliście się ociężali w słuchaniu.

¹² Chociaż bowiem ze względu na czas powinniście być nauczycielami¹, znowu potrzebujecie, żeby was ktoś uczył początkowych zasad słów Bożych, i staliście się ludźmi, którzy potrzebują mleka, a nie stałego pokarmu².

1. 1Kor 4,15.
2. 1Kor 3,1-3; 1P 2,2.

¹³ Każdy bowiem, kto żywi się tylko mlekiem, jest niewprawny w słowie sprawiedliwości, bo jest niemowlęciem¹.

1. Iz 28,9; 1Kor 13,11; Ef 4,14.

¹⁴ Natomiast pokarm stały jest dla dorosłych, którzy przez praktykę mają zmysły wyćwiczone do rozróżniania dobra i zła¹.

1. Rdz 2,9; Pwt 1,39; 2Sm 19,35.