Rozdział 13

¹ Niech trwa braterska miłość.

² Nie zapominajcie o gościnności¹, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołów gościli.

1. Kpł 19,34; Pwt 10,18-19; Mt 25,35; Rz 12,13.

³ Pamiętajcie o więźniach, jakbyście byli razem z nimi więzieni, o uciskanych, jako ci, którzy też jesteście w ciele.

⁴ Małżeństwo jest godne czci u wszystkich i łoże nieskalane¹. Rozpustników² zaś i cudzołożników³ osądzi Bóg.

1. Rdz 1,27-28; Prz 5,15-23; 18,22; 1Kor 7,2.
2. Obj 21,8.
3. 1Kor 6,9.

⁵ Wasze postępowanie niech będzie wolne od chciwości, poprzestawajcie na tym, co macie¹. Sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani nie opuszczę².

1. 1Tm 6,9-10.
2. Pwt 31,6.

⁶ Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek¹.

1. Ps 118,6.

⁷ Pamiętajcie o swoich przywódcach¹, którzy głosili wam słowo Boże, i rozważając koniec ich życia, naśladujcie ich wiarę.

1. w. 17; Dz 14,23; 1Tes 5,12.

⁸ Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki¹.

1. Ps 90,2; 102,27.

⁹ Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom¹. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali.

1. Rz 16,18; Ef 4,14; 1Tm 1,10; 4,1.

¹⁰ Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi.

¹¹ Ciała bowiem tych zwierząt, których krew najwyższy kapłan wnosi do Najświętszego Miejsca za grzech, są spalane za obozem.

¹² Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią¹, cierpiał poza bramą.

1. Hbr 9,14.

¹³ Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie.

¹⁴ Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego przyszłego szukamy.

¹⁵ Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały¹, to jest owoc warg, które wyznają jego imię.

1. Ps 51,17.19; 107,22.

¹⁶ Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu¹ dóbr, takie bowiem ofiary² podobają się Bogu³.

1. Ga 6,6; Flp 4,14; 1Tm 6,18.
2. Ps 4,5; 27,6; Rz 12,1; Flp 4,18; 1P 2,5.
3. Hbr 11,5; 1Kor 1,21; 10,5.

¹⁷ Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli¹, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami² jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne.

1. w. 7; 1Kor 16,16; 1P 2,13; 1P 5,5.
2. Ez 3,17-21; Dz 20,28; 1P 5,2.

¹⁸ Módlcie się za nas. Ufamy bowiem, że mamy czyste sumienie¹, gdyż chcemy we wszystkim dobrze postępować.

1. 2Kor 1,12; 1Tm 1,5; 1P 3,16.

¹⁹ A tym bardziej proszę was, abyście to czynili, abym jak najszybciej został wam przywrócony.

²⁰ A Bóg pokoju¹, który przez krew wiecznego przymierza wyprowadził spośród umarłych wielkiego pasterza² owiec, naszego Pana Jezusa;

1. Rz 16,20.
2. Mk 14,27; J 10,14; 1P 2,25; 5,4.

²¹ Niech was uczyni doskonałymi w każdym dobrym uczynku, abyście spełniali jego wolę, dokonując w was tego, co miłe w jego oczach¹, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.

1. Kol 1,10; 4,12; 1Tes 5,23.

²² A proszę was, bracia, przyjmijcie to słowo zachęty, bo krótki list do was napisałem.

²³ Wiedzcie, że brat Tymoteusz został uwolniony. Jeśli niedługo przybędzie, wraz z nim was zobaczę.

²⁴ Pozdrówcie wszystkich waszych przywódców i wszystkich świętych. Pozdrawiają was bracia, którzy są z Italii.

²⁵ Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen. List do Hebrajczyków napisany z Italii przez Tymoteusza.