Rozdział 9

¹ Wprawdzie i pierwsze przymierze miało przepisy o służbie Bożej oraz ziemską świątynię.

² Został bowiem zbudowany przybytek¹, w którego pierwszej części, zwanej Miejscem Świętym², znajdował się świecznik³, stół⁴ i chleby pokładne⁵.

1. Wj 26,1.
2. Wj 15,17; 25,8.
3. Wj 25,31-35.
4. Wj 25,27-30; 26,35.
5. Wj 25,30; Lb 4,7.

³ Za drugą zaś zasłoną był przybytek, który zwano Miejscem Najświętszym¹.

1. lub Świętym Świętych; Hbr 9,8; 10,19; Wj 26,33.

⁴ Posiadało ono złotą kadzielnicę¹ i arkę przymierza² całą pokrytą złotem, w której było złote naczynie z manną³, laska Aarona, która zakwitła⁴, i tablice przymierza⁵.

1. Kpł 16,12; Obj 8,3.
2. Wj 25,10-16; Lb 10,33.
3. Wj 16,33-34.
4. Lb 17,10.
5. Pwt 10,2-5; 2Krn 5,10.

⁵ Nad arką były cherubiny chwały, które zacieniały przebłagalnię¹. Nie ma teraz potrzeby szczegółowo o tym wszystkim mówić.

1. Wj 25,17; Rz 3,25; 1J 2,2.

⁶ A odkąd zostało to tak urządzone, do pierwszej części przybytku zawsze wchodzą kapłani pełniący służbę Bożą;

⁷ Do drugiej zaś raz w roku tylko sam najwyższy kapłan¹, i to nie bez krwi, którą ofiaruje za siebie i za grzechy niewiedzy ludu.

1. Hbr 9,24; Wj 30,10; Kpł 16,2-20.

⁸ W ten sposób Duch Święty pokazuje, że jeszcze nie została objawiona droga do Miejsca Najświętszego, dopóki jeszcze stał pierwszy przybytek.

⁹ Był on obrazem na tamten czas, a składano w nim dary i ofiary, które nie mogły uczynić doskonałym w sumieniu tego, który pełnił służbę Bożą;

¹⁰ Która polegała tylko na pokarmach, napojach i różnych obmyciach, i przepisach cielesnych nałożonych aż do czasu naprawy.

¹¹ Lecz Chrystus, gdy przyszedł jako najwyższy kapłan dóbr przyszłych, przez większy i doskonalszy przybytek, nieuczyniony ręką, to jest nienależący do tego budynku;

¹² Ani nie przez krew kozłów i cieląt¹, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie².

1. Hbr 10,4.
2. Ps 49,8; 1Kor 1,30; Ef 1,7; Kol 1,14.

¹³ Jeśli bowiem krew wołów i kozłów oraz popiół z jałówki, którymi skrapia się nieczystych, uświęca aż do oczyszczenia ciała;

¹⁴ To o ileż bardziej krew Chrystusa¹, który przez Ducha wiecznego² ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?

1. 1P 1,18-19; 1J 1,7; Obj 1,5.
2. Pwt 33,27.

¹⁵ I dlatego jest pośrednikiem nowego testamentu, ażeby przez śmierć poniesioną dla odkupienia występków, popełnionych za pierwszego testamentu, ci, którzy zostali powołani, otrzymali obietnicę wiecznego dziedzictwa.

¹⁶ Gdzie bowiem jest testament, tam musi nastąpić śmierć tego, który go sporządził.

¹⁷ Testament przecież nabiera mocy po śmierci, gdyż nie jest ważny, dopóki żyje ten, kto sporządził testament.

¹⁸ Dlatego i pierwszy testament nie był zapoczątkowany bez krwi.

¹⁹ Gdy bowiem Mojżesz ogłosił całemu ludowi każde przykazanie zgodnie z prawem, wziął krew cieląt i kozłów z wodą, wełną szkarłatną i hizopem i pokropił zarówno samą księgę, jak i cały lud;

²⁰ Mówiąc: To jest krew przymierza, które Bóg dla was ustanowił¹.

1. Wj 24,5-8; Mt 26,28.

²¹ Podobnie też pokropił krwią przybytek i wszystkie naczynia przeznaczone do służby Bożej.

²² I prawie wszystko jest oczyszczane krwią zgodnie z prawem, a bez przelania krwi nie ma przebaczenia grzechów.

²³ Było więc konieczne, aby obrazy rzeczy, które są w niebie, były oczyszczone w ten sposób, same zaś rzeczy niebiańskie – lepszymi ofiarami od tamtych.

²⁴ Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga¹;

1. Rz 8,34.

²⁵ I nie po to, żeby często ofiarować samego siebie jak najwyższy kapłan, który wchodzi co roku do Miejsca Najświętszego z cudzą krwią;

²⁶ Bo inaczej musiałby cierpieć wiele razy od początku świata. Lecz teraz na końcu wieków pojawił się raz dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie¹.

1. Hbr 7,27; 10,10-12.26; 1P 3,18.

²⁷ A jak jest postanowione ludziom raz umrzeć¹, a potem sąd;

1. Hi 14,5; Ps 89,48; Rz 5,12.

²⁸ Tak też Chrystus raz ofiarowany¹ na zgładzenie² grzechów wielu, drugi raz ukaże się bez grzechu³ tym, którzy go oczekują dla zbawienia⁴.

1. Rz 6,10.
2. lub aby wziąć na siebie; Mt 26,28; Rz 5,15.
3. Iz 53,6; 2Kor 5,21.
4. Tt 2,13; 1J 3,2; Obj 1,7.