Rozdział 6

¹ Cóż więc powiemy? Czy mamy trwać w grzechu, aby łaska obfitowała¹?

1. Ga 5,13; 1P 2,16; Jud 1,4.

² Nie daj Boże! My, którzy umarliśmy dla grzechu¹, jakże możemy² jeszcze w nim żyć³?

1. Ga 2,19; Kol 3,3; 1P 2,24.
2. Rdz 39,9; 1J 3,9.
3. 1P 4,1-3.

³ Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni¹ w Jezusie Chrystusie², w jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni?

1. zanurzeni
2. 1Kor 12,13; Ga 3,27.

⁴ Zostaliśmy więc pogrzebani z nim przez chrzest w śmierci¹, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak żebyśmy i my postępowali² w nowości życia.

1. Kol 2,12-13.
2. Rz 12,1-2; 13,13; Ef 5,8; 1J 2,6.

⁵ Jeśli bowiem zostaliśmy z nim wszczepieni w podobieństwo jego śmierci, to będziemy też z nim wszczepieni w podobieństwo zmartwychwstania;

⁶ Wiedząc o tym, że nasz stary człowiek został ukrzyżowany¹ razem z nim, aby ciało grzechu zostało zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli² grzechowi.

1. Ga 2,20.
2. J 8,34-36.

⁷ Kto bowiem umarł¹, został uwolniony od grzechu.

1. 1P 4,1.

⁸ Jeśli więc umarliśmy z Chrystusem¹, wierzymy, że też z nim będziemy żyć;

1. 2Tm 2,11-12.

⁹ Wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, więcej nie umiera i śmierć nad nim więcej nie panuje¹.

1. Obj 1,18.

¹⁰ To bowiem, że umarł, raz¹ umarł dla grzechu, a że żyje, żyje dla Boga².

1. Hbr 9,26-28; 10,10-14; 1P 3,18.
2. Łk 20,38; 2Kor 5,15.

¹¹ Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga¹ w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.

1. Ga 2,19-20; Kol 3,1-5.

¹² Niechże więc grzech nie króluje¹ w waszym śmiertelnym² ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach³.

1. Lb 33,55; Pwt 7,2; Ps 119,133.
2. 1Kor 15,53; 2Kor 4,11.
3. Ef 4,22; 2Tm 2,22; Tt 2,12; 1P 1,14; 2,11; 1J 2,16-17.

¹³ I nie oddawajcie waszych członków jako oręża¹ niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.

1. 2Kor 10,4.

¹⁴ Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.

¹⁵ Cóż więc? Będziemy grzeszyć, bo nie jesteśmy pod prawem, ale pod łaską? Nie daj Boże!

¹⁶ Czyż nie wiecie, że komu oddajecie siebie jako słudzy¹ w posłuszeństwo, komu jesteście posłuszni, tego jesteście sługami: bądź grzechu ku śmierci, bądź posłuszeństwa ku sprawiedliwości?

1. Joz 24,15; Mt 6,24; J 8,34.

¹⁷ Ale chwała Bogu, że gdy byliście sługami grzechu¹, usłuchaliście z serca wzoru tej nauki², której się poddaliście;

1. 1Kor 6,11; Ef 2,5; 1Tm 1,13.
2. 2Tm 1,13.

¹⁸ A będąc uwolnieni¹ od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości.

1. J 8,32; 1P 2,16.

¹⁹ Po ludzku mówię, z powodu słabości waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście wasze członki na służbę nieczystości i nieprawości, aby czynić nieprawość, tak teraz oddawajcie wasze członki na służbę sprawiedliwości, abyście byli uświęceni.

²⁰ Dopóki bowiem byliście sługami grzechu¹, byliście wolni od sprawiedliwości.

1. J 8,34.

²¹ Jakiż więc wówczas mieliście pożytek¹ z tych rzeczy, których się teraz wstydzicie? Ich bowiem końcem jest śmierć.

1. Rz 7,5; Prz 1,31; Jr 17,10.

²² Lecz teraz, uwolnieni od grzechu, gdy staliście się sługami Boga¹, macie swój pożytek ku uświęceniu, a na końcu życie wieczne.

1. Hi 1,8; Ps 86,2; Iz 54,17; Ga 1,10.

²³ Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć¹, ale darem² łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.

1. Rdz 2,17; Ez 18,4.20; Jk 1,15; Obj 21,8.
2. Rz 5,17; J 4,10-14; 10,28; 1J 5,11.