Rozdział 2

¹ Dlatego jesteś bez wymówki¹, człowieku, kimkolwiek jesteś, który osądzasz. W czym bowiem osądzasz drugiego², osądzasz samego siebie, ponieważ ty, który osądzasz drugiego, robisz to samo.

1. Rz 1,20.
2. 2Sm 12,5-7; Mt 7,1-5.

² Lecz wiemy, że sąd Boży¹ jest według prawdy przeciwko tym, którzy robią takie rzeczy.

1. 2Tes 1,5.

³ Czy myślisz, człowieku, który osądzasz tych, którzy robią takie rzeczy, a sam je robisz, że ty unikniesz¹ sądu Bożego?

1. Prz 11,21; Mt 23,33.

⁴ Czy gardzisz bogactwem jego dobroci, cierpliwości¹ i nieskwapliwości, nie wiedząc, że dobroć Boga prowadzi cię do pokuty²?

1. Rz 3,25; Wj 34,6.
2. 2P 3,9.

⁵ Ty jednak przez swoją zatwardziałość¹ i niepokutujące serce gromadzisz² sobie samemu gniew na dzień gniewu³ i objawienia sprawiedliwego sądu Boga;

1. Wj 8,15; 1Sm 6,6; Hbr 3,13-15; 4,7.
2. Jk 5,3.
3. Hi 21,30; 2P 2,9; 3,7; Obj 6,17.

⁶ Który odda każdemu według jego uczynków¹:

1. Ps 62,12; Prz 24,12; Obj 20,12.

⁷ Tym, którzy przez wytrwanie w dobrym uczynku szukają chwały, czci i nieśmiertelności¹, odda życie wieczne²;

1. 1Kor 15,53; 2Tm 1,10.
2. 1J 2,25.

⁸ Natomiast swarliwym i nieposłusznym prawdzie¹, lecz posłusznym niesprawiedliwości, odda zapalczywość i gniew².

1. 2Tes 1,8; 1P 4,17.
2. Na 1,6; Obj 14,10.

⁹ Utrapienie i ucisk odda duszy każdego człowieka, który popełnia zło, najpierw Żyda, potem i Greka;

¹⁰ A chwałę, cześć i pokój każdemu¹, kto czyni dobro, najpierw Żydowi, potem i Grekowi.

1. Dz 10,35.

¹¹ U Boga bowiem nie ma względu na osobę¹.

1. Pwt 10,17; Ef 6,9.

¹² Bo ci, którzy bez prawa zgrzeszyli, bez prawa też zginą, a ci, którzy w prawie zgrzeszyli, przez prawo będą sądzeni;

¹³ (Gdyż nie słuchacze¹ prawa są sprawiedliwi przed Bogiem, ale ci, którzy wypełniają prawo², będą usprawiedliwieni³.

1. Jk 1,22.
2. Rz 10,5; Ga 3,12.
3. Ga 2,16; 5,4.

¹⁴ Gdy bowiem poganie, którzy nie mają prawa, z natury czynią to, co jest w prawie, oni, nie mając prawa, sami dla siebie są prawem.

¹⁵ Oni to ukazują działanie prawa wpisanego w ich serca, za poświadczeniem ich sumienia¹ i myśli wzajemnie się oskarżających lub też usprawiedliwiających);

1. Rz 9,1; Tt 1,15.

¹⁶ W dniu, w którym Bóg przez Jezusa Chrystusa¹ będzie sądził skryte² sprawy ludzkie według mojej ewangelii³.

1. J 5,22; 2Tm 4,1.8.
2. Kaz 12,14; Mt 16,27; Łk 8,17; 1Kor 4,5; Obj 20,11-15.
3. 1Tm 1,11; 2Tm 2,8.

¹⁷ Oto ty się nazywasz Żydem, polegasz na prawie¹, chlubisz się Bogiem²;

1. J 5,45; 9,28.
2. J 8,41.

¹⁸ Znasz jego wolę¹, rozpoznajesz to, co lepsze, będąc pouczony przez prawo;

1. Pwt 4,8; Ne 9,13; Łk 12,47.

¹⁹ I uważasz się za przewodnika ślepych, za światłość tych, którzy są w ciemności;

²⁰ Wychowawcę bezrozumnych, nauczyciela niemowląt, mając w prawie kształt¹ wiedzy i prawdy.

1. 2Tm 3,5; Tt 1,16.

²¹ Ty więc, który uczysz drugiego, samego siebie nie uczysz¹? Ty, który głosisz, że nie wolno kraść, kradniesz?

1. Ps 50,16-17; Mt 23,3-4; Łk 11,46.

²² Ty, który mówisz, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Ty, który się brzydzisz bożkami, dopuszczasz się świętokradztwa¹?

1. BG kradniesz święte rzeczy

²³ Ty, który się chlubisz prawem, przez przekraczanie prawa znieważasz Boga?

²⁴ Ponieważ z waszego powodu, jak jest napisane, poganie bluźnią¹ imieniu Boga.

1. Iz 52,5; Ez 36,21-23; 1Tm 6,1; Tt 2,5.

²⁵ Obrzezanie bowiem jest pożyteczne, jeśli wypełniasz prawo, ale jeśli przekraczasz prawo, twoje obrzezanie staje się nieobrzezaniem.

²⁶ Jeśli więc nieobrzezany przestrzega przepisów prawa, czyż jego nieobrzezanie nie będzie uznane za obrzezanie?

²⁷ I ten, który jest nieobrzezany z natury, a wypełnia prawo¹, osądzi² ciebie, który mając literę i obrzezanie, przekraczasz prawo.

1. Rz 8,4; Mt 5,17-20; Ga 5,14.
2. Mt 12,41.

²⁸ Nie ten bowiem jest Żydem, kto jest Żydem na zewnątrz¹, ani nie to jest obrzezaniem, co jest na zewnątrz, na ciele;

1. Rz 9,6-8; Mt 3,9; Ga 6,15; Obj 2,9.

²⁹ Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz¹, i to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca², w duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, lecz od Boga.

1. 1Sm 16,7; Mt 23,25-28; Łk 17,21; 1P 3,4.
2. Pwt 10,16; Jr 4,4; Kol 2,11.