Rozdział 12

¹ Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała¹ jako ofiarę² żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba.

1. Rz 6,13; 1Kor 6,13-20.
2. Ps 50,14; Hbr 13,15-16; 1P 2,5.

² A nie dostosowujcie się do tego świata¹, ale przemieńcie się przez odnowienie² waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną³ i doskonałą wolą Boga.

1. Wj 23,2; Ga 1,4; Jk 1,27; 4,4; 1J 2,15.
2. 2Kor 5,17; Ef 4,23; Kol 3,10.
3. Ef 5,10-17.

³ Mówię bowiem przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej niż należy¹, ale żeby myślał o sobie skromnie, stosownie do miary wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.

1. Ga 6,3.

⁴ Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków¹, ale nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność;

1. 1Kor 12,12; Ef 4,16.

⁵ Tak my, chociaż liczni, jesteśmy jednym ciałem¹ w Chrystusie, ale z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.

1. 1Kor 10,17.

⁶ Mamy więc różne dary według łaski, która nam jest dana: jeśli ktoś ma dar prorokowania¹, niech go używa stosownie do miary wiary;

1. Mt 23,34; Łk 11,49; Dz 2,17; 15,32; 21,9; 1Kor 14,1-3; Ef 3,5.

⁷ Jeśli usługiwania, niech usługuje; jeśli ktoś naucza, niech trwa w nauczaniu;

⁸ Jeśli ktoś napomina, to w napominaniu; jeśli ktoś rozdaje, to w szczerości; jeśli ktoś jest przełożonym, niech nim będzie w pilności; jeśli ktoś okazuje miłosierdzie, niech to czyni ochoczo.

⁹ Miłość niech będzie nieobłudna¹. Brzydźcie² się złem, trzymając się tego, co dobre.

1. 1Tm 1,5; 1J 3,18.
2. Ps 97,10; 119,104; Prz 8,13; Am 5,15; Hbr 1,9.

¹⁰ Miłujcie się wzajemnie miłością braterską, wyprzedzając jedni drugich w okazywaniu szacunku.

¹¹ W pracy nieleniwi, pałający¹ duchem, służący Panu;

1. Dz 18,25; Kol 4,12; Jk 5,16.

¹² Radujący się w nadziei, cierpliwi w ucisku, nieustający w modlitwie¹;

1. 1Tes 5,17.

¹³ Wspomagający¹ świętych w potrzebach, okazujący gościnność.

1. Rz 15,25-28; Dz 4,35; 1J 3,17.

¹⁴ Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie¹, a nie przeklinajcie.

1. Mt 5,44; Łk 6,28; Dz 7,60; 1Kor 4,12-13; 1P 3,9.

¹⁵ Radujcie się z tymi, którzy się radują, a płaczcie z tymi, którzy płaczą.

¹⁶ Bądźcie między sobą jednomyślni. Nie miejcie o sobie wysokiego mniemania, ale się ku niskim skłaniajcie. Nie uważajcie samych siebie za mądrych.

¹⁷ Nikomu złem za zło nie odpłacajcie; starajcie się o to, co uczciwe wobec¹ wszystkich ludzi.

1. 2Kor 8,21; 1Tes 5,22.

¹⁸ Jeśli to możliwe, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi żyjcie w pokoju¹.

1. Rz 14,19; Ps 34,14; Hbr 12,14.

¹⁹ Najmilsi, nie mścijcie¹ się sami, ale pozostawcie miejsce gniewowi. Jest bowiem napisane²: Zemsta do mnie należy, ja odpłacę – mówi Pan.

1. Kpł 19,18; Prz 24,17-19.29.
2. Pwt 32,35; Ps 94,1; Na 1,2-3; Hbr 10,30.

²⁰ Jeśli więc twój nieprzyjaciel¹ jest głodny, nakarm go, jeśli jest spragniony, napój go. Tak bowiem robiąc, rozżarzone węgle zgarniesz na jego głowę.

1. Wj 23,4-5; Prz 25,21.

²¹ Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.