Rozdział 3

¹ Na czym więc polega wyższość Żyda? Albo jaki jest pożytek z obrzezania?

² Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały¹ powierzone słowa Boże.

1. Rz 9,4; Pwt 4,8; Ne 9,13; Ps 78,5; Ps 147,20; Ez 20,11.

³ Cóż bowiem, jeśli niektórzy nie uwierzyli? Czyż ich niewiara zniweczy wiarę Boga?

⁴ Nie daj Boże! Przeciwnie, niech Bóg będzie prawdziwy¹, a każdy człowiek – kłamcą, jak jest napisane²: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i żebyś zwyciężył, gdy będziesz sądzony.

1. Hi 40,3-8; J 3,33; Hbr 6,18; 1J 5,10.20.
2. Ps 51,4.

⁵ Jeśli więc nasza niesprawiedliwość uwydatnia sprawiedliwość Boga¹, cóż powiemy? Czyż niesprawiedliwy jest Bóg, który okazuje gniew? (Mówię po ludzku).

1. 1Kor 1,30; 2Kor 5,21; Flp 3,9.

⁶ Nie daj Boże! Jak wtedy Bóg mógłby sądzić¹ świat?

1. Rdz 18,25; Hi 8,3; Ps 96,13.

⁷ Jeśli bowiem prawda Boża przez moje kłamstwo obfitowała ku jego chwale, czemuż jeszcze i ja jestem sądzony jako grzesznik?

⁸ Dlaczego więc nie mówić (jak nas szkalują i jak niektórzy twierdzą, że mówimy): Będziemy robić złe rzeczy, aby przyszły dobre? Ich potępienie jest sprawiedliwe.

⁹ Cóż więc? Czy przewyższamy ich? Żadną miarą! Ponieważ przedtem dowiedliśmy, że zarówno Żydzi, jak i Grecy, wszyscy są pod grzechem;

¹⁰ Jak jest napisane¹: Nie ma sprawiedliwego², ani jednego;

1. Ps 14,3; 53,3.
2. Hi 15,14; 25,4; Kaz 7,20; Mk 10,18.

¹¹ Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga¹.

1. Ps 14,2; 53,2.

¹² Wszyscy zboczyli z drogi¹, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego².

1. Wj 32,8; Ps 14,3; Iz 53,6.
2. w. 10.

¹³ Grobem otwartym jest ich gardło¹, zdradzają swymi językami, jad żmij pod ich wargami².

1. Ps 5,9; Mt 12,35.
2. Ps 140,3.

¹⁴ Ich usta pełne są przeklinania¹ i goryczy;

1. Ps 10,7; 109,17; Jk 3,10.

¹⁵ Ich nogi są szybkie do rozlewu krwi¹;

1. Iz 59,7.

¹⁶ Zniszczenie i nędza na ich drogach;

¹⁷ A drogi pokoju nie poznali¹.

1. Iz 57,21; 59,8.

¹⁸ Nie ma bojaźni Bożej¹ przed ich oczami.

1. Ps 36,1; Prz 8,13.

¹⁹ A wiemy, że wszystko, co mówi prawo, mówi do tych, którzy są pod prawem, aby wszystkie usta zostały zamknięte¹ i aby cały świat podlegał karaniu Boga.

1. Hi 9,2-3; 1Kor 1,29.

²⁰ Dlatego z uczynków prawa¹ nie będzie usprawiedliwione żadne ciało² w jego oczach, gdyż przez prawo jest poznanie³ grzechu.

1. Dz 13,39; Ga 2,16; 3,10-14.
2. Hi 25,4; Ps 143,2.
3. Rz 7,7.

²¹ Lecz teraz bez prawa została objawiona sprawiedliwość Boga¹, poświadczona przez prawo i proroków.

1. Rz 10,3-4; Jr 23,6; 1Kor 1,30; 2Kor 5,21.

²² Jest to sprawiedliwość Boga przez wiarę¹ Jezusa Chrystusa dla wszystkich i na wszystkich wierzących. Nie ma bowiem różnicy².

1. Rz 5,1; Flp 3,9.
2. Rz 10,12; Dz 15,9; 1Kor 4,7; Ga 3,28.

²³ Wszyscy bowiem zgrzeszyli¹ i są pozbawieni chwały² Boga;

1. Ga 3,22.
2. Rz 5,2; 2Tes 2,14; 1P 5,1.

²⁴ A zostają usprawiedliwieni¹ darmo, z jego łaski, przez odkupienie², które jest w Jezusie Chrystusie.

1. 1Kor 6,11; Tt 3,5-7.
2. Ef 1,7; 1P 1,18.

²⁵ Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem¹ przez wiarę w jego krew², aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie³, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;

1. Wj 25,17-22; Kpł 16,15; 1J 2,2; 4,10.
2. Kol 1,14.20.
3. Mt 26,28; Łk 24,47; Dz 10,43.

²⁶ Aby okazać swoją sprawiedliwość w obecnym czasie po to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, kto wierzy w Jezusa.

²⁷ Gdzież więc jest powód do chluby? Został wykluczony. Przez jakie prawo? Uczynków? Nie, przez prawo wiary.

²⁸ Tak więc twierdzimy, że człowiek zostaje usprawiedliwiony¹ przez wiarę, bez uczynków prawa.

1. Ga 2,16; Dz 13,38-39.

²⁹ Czy Bóg jest jedynie Bogiem Żydów? Czy też nie pogan? Istotnie, i pogan;

³⁰ Ponieważ jeden jest Bóg, który usprawiedliwi obrzezanych z wiary i nieobrzezanych przez wiarę.

³¹ Czy więc obalamy prawo¹ przez wiarę? Nie daj Boże! Przeciwnie, utwierdzamy prawo.

1. Mt 5,17; Ga 3,17-19.