Rozdział 13

¹ Każda dusza niech będzie poddana władzom¹ zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione² przez Boga.

1. Tt 3,1; 1P 2,13.
2. Ps 62,11; J 19,11.

² Tak więc kto się sprzeciwia władzy, sprzeciwia się postanowieniu Boga¹. Ci zaś, którzy się sprzeciwiają, sami na siebie ściągają potępienie.

1. Dz 23,5.

³ Przełożeni bowiem nie są postrachem¹ dla uczynków dobrych, ale złych. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze², a będziesz miał od niej pochwałę.

1. Pwt 25,1.
2. 1P 3,13.

⁴ Jest bowiem sługą Boga¹ dla twojego dobra. Ale jeśli czynisz zło, bój się, bo nie na próżno nosi miecz, gdyż jest sługą Boga, mszczącym² się w gniewie nad tym, który czyni zło.

1. 2Krn 19,6.
2. Lb 35,19-27; Joz 20,5.

⁵ Dlatego trzeba być poddanym nie tylko z powodu gniewu, ale i ze względu na sumienie¹.

1. Dz 24,16; Hbr 13,18; 1P 2,19; 3,16.

⁶ Z tego też powodu płacicie podatki¹. Ci bowiem, którzy tego właśnie ustawicznie pilnują, są sługami Boga.

1. Mt 17,24-27; 22,17-21.

⁷ Oddawajcie więc każdemu¹ to, co mu się należy: komu podatek, temu podatek, komu cło, temu cło, komu bojaźń, temu bojaźń, komu cześć, temu cześć.

1. Mk 12,17.

⁸ Nikomu¹ nie bądźcie nic winni oprócz wzajemnej miłości². Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił prawo.

1. Kpł 19,13; Pwt 24,14-15; Prz 3,27.
2. Ga 5,14.

⁹ Gdyż to: Nie będziesz cudzołożył¹, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz fałszywie świadczył, nie będziesz pożądał i jakiekolwiek inne przykazanie, w tych słowach się streszcza, mianowicie: Będziesz miłował² swego bliźniego jak samego siebie.

1. Wj 20,14; Kpł 20,10; Pwt 5,18; Mt 5,28.
2. Kpł 19,18.34; Mt 22,39; Jk 2,8.

¹⁰ Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Tak więc wypełnieniem prawa¹ jest miłość.

1. Mt 7,12; 22,40; 1Kor 13,4-7.

¹¹ A czyńcie to, znając czas, że już nadeszła pora, abyśmy się obudzili ze snu¹. Teraz bowiem bliżej nas jest zbawienie, niż kiedy uwierzyliśmy.

1. Jon 1,6; Mt 25,5; Mk 13,36; Ef 5,14; 1Tes 5,6.

¹² Noc przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy¹ więc uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję² światłości.

1. Ef 4,22; 5,11; Kol 3,8.
2. 2Kor 6,7; Ef 6,11; 1Tes 5,8.

¹³ Postępujmy uczciwie, jak za dnia, nie w hulankach¹ i pijaństwach, nie w rozwiązłości² i rozpustach, nie w sporach³ ani w zazdrości.

1. Łk 21,34; Ga 5,21; 1P 4,3-4.
2. 1Kor 6,9; Ga 5,19; Ef 5,3.
3. Ga 5,15; Jk 3,14.

¹⁴ Ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie troszczcie się o ciało, by zaspokajać pożądliwości¹.

1. Ga 5,24; 1P 2,11.