Rozdział 15

¹ A tak my, którzy jesteśmy mocni, powinniśmy znosić słabości słabych¹, a nie szukać tego, co nam się podoba.

1. Ga 6,1; 1Tes 5,14.

² Dlatego każdy z nas niech szuka tego, co podoba się bliźniemu¹, dla dobra, ku zbudowaniu.

1. Flp 2,4.

³ Ponieważ i Chrystus nie szukał tego, co mu się podobało¹, ale jak jest napisane²: Urągania urągających tobie spadły na mnie.

1. Ps 40,8; Mt 26,39; J 6,38.
2. Ps 69,9.20.

⁴ Wszystko bowiem, co przedtem napisano, ku naszej nauce¹ napisano, abyśmy przez cierpliwość i pociechę z Pism mieli nadzieję.

1. Rz 4,23; 1Kor 9,9-11; 2Tm 3,16-17.

⁵ A Bóg cierpliwości¹ i pociechy niech sprawi, abyście byli jednomyślni² między sobą na wzór Jezusa Chrystusa;

1. Wj 34,6.
2. Rz 12,16; 1Kor 1,10; Flp 1,27.

⁶ Abyście jednomyślnie, jednymi ustami wysławiali¹ Boga, Ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa.

1. 1Kor 10,31; 1P 4,11.

⁷ Dlatego przyjmujcie¹ siebie nawzajem, jak i Chrystus przyjął nas do chwały Boga.

1. Mt 10,40.

⁸ Mówię bowiem, że Jezus Chrystus był sługą obrzezania¹ ze względu na prawdę² Bożą, aby potwierdzić obietnice dane ojcom;

1. Mt 15,24; 20,28.
2. Ps 98,3; Mi 7,20.

⁹ I aby poganie chwalili Boga za miłosierdzie, jak jest napisane¹: Dlatego będę cię wysławiał między poganami i będę śpiewał twemu imieniu.

1. 2Sm 22,50; Ps 18,49.

¹⁰ I znowu mówi¹: Weselcie się, poganie, z jego ludem.

1. Pwt 32,43.

¹¹ I znowu¹: Chwalcie Pana, wszyscy poganie, i wysławiajcie go wszyscy ludzie.

1. Ps 117,1.

¹² I znowu Izajasz¹ mówi: Przyjdzie korzeń Jessego, ten, który powstanie, aby panować nad poganami. W nim poganie będą pokładać nadzieję.

1. Iz 11,1.10.

¹³ A Bóg¹ nadziei niech was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego.

1. Jl 3,16; 1Tm 1,1.

¹⁴ A też ja sam jestem pewien co do was, moi bracia, że i wy sami jesteście pełni dobroci, napełnieni wszelkim poznaniem i możecie jedni drugich napominać¹.

1. Kol 3,16.

¹⁵ A pisałem do was, bracia, nieco śmielej, jakby przypominając wam przez łaskę, która jest mi dana¹ od Boga;

1. Rz 12,3; 1Kor 3,10; Ga 1,15; Ef 3,8.

¹⁶ Po to, abym był sługą Jezusa Chrystusa dla pogan¹, sprawując święte usługiwanie ewangelią Boga, aby ofiara pogan² stała się przyjemna, uświęcona przez Ducha Świętego.

1. Rz 11,13; Ga 2,7-8; 1Tm 2,7.
2. 2Kor 8,5; Iz 66,20.

¹⁷ Mam się więc czym chlubić w Jezusie Chrystusie, w sprawach Bożych.

¹⁸ Nie śmiałbym bowiem mówić tego, czego Chrystus nie uczyniłby przeze mnie w przywodzeniu pogan do posłuszeństwa przez słowo¹ i uczynek;

1. Kol 3,17; 2Tes 2,17; 1J 3,18.

¹⁹ Przez moc znaków i cudów¹, przez moc Ducha Bożego, tak że obszar od Jerozolimy i okolic aż do Ilirii napełniłem ewangelią Chrystusa.

1. Dz 15,12; 19,11; 2Kor 12,12; Hbr 2,4.

²⁰ A usiłowałem głosić ewangelię tam, gdzie imię Chrystusa nie było znane¹, aby nie budować na cudzym fundamencie;

1. 2Kor 10,16.

²¹ Ale jak jest napisane¹: Ci, którym o nim nie mówiono, zobaczą, a ci, którzy o nim nie słyszeli, zrozumieją.

1. Iz 52,15; 65,1.

²² Dlatego też często napotykałem przeszkody, tak że nie mogłem przyjść do was.

²³ Lecz teraz nie mam już miejsca do pracy w tych stronach, a pragnąc¹ od wielu lat przyjść do was;

1. Rz 1,10-12; 1Tes 3,10; 2Tm 1,4.

²⁴ Gdy udam się do Hiszpanii, przyjdę do was. Spodziewam się bowiem, że idąc tamtędy, zobaczę was i że wy mnie tam wyprawicie, gdy się już wami troszeczkę nacieszę.

²⁵ A teraz idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym.

²⁶ Spodobało się bowiem Macedonii i Achai wspólnie złożyć¹ się na ubogich świętych, którzy są w Jerozolimie.

1. Dz 11,29; 2Kor 8,1-5; Ga 6,6-10.

²⁷ Istotnie, spodobało się im, są też ich dłużnikami. Jeśli bowiem poganie stali się uczestnikami ich dóbr duchowych, powinni im też usługiwać cielesnymi¹.

1. 1Kor 9,11.

²⁸ Dlatego, gdy to wykonam i oddam im ten zapieczętowany owoc¹, wstąpię do was, udając się do Hiszpanii.

1. Flp 4,17.

²⁹ A wiem, że gdy przyjdę do was, przyjdę z pełnią błogosławieństwa ewangelii Chrystusa.

³⁰ A proszę was, bracia, przez¹ naszego Pana Jezusa Chrystusa² i przez miłość Ducha, abyście razem ze mną walczyli³ w modlitwach za mnie do Boga;

1. dla
2. 2Kor 4,5.11; 12,10.
3. Rdz 32,24-29; Kol 4,12.

³¹ Abym został wybawiony¹ od tych, którzy są niewierzący w Judei, i żeby moja posługa, którą wykonuję dla Jerozolimy, została dobrze przyjęta² przez świętych;

1. 2Tes 3,2; 2Tm 3,11.
2. 2Kor 8,4.

³² Abym z radością przyszedł do was za wolą Boga¹ i doznał pokrzepienia razem z wami.

1. Jk 4,15.

³³ A Bóg pokoju¹ niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

1. Rz 16,20; 2Tes 3,16; Hbr 13,20.