¹ Kva fyremun hev so jøden? eller kva gagn er det i umskjeringi?

² Mykje i alle måtar! fyrst og fremst det at Guds ord vart gjeve deim til i vareign.

³ For korleis er det? um sume var utrue, skulde då deira utruskap gjera Guds truskap til inkjes?

⁴ Nei, langt ifrå! Lat det standa fast at Gud er sannordig, men kvart menneskje ein ljugar, som skrive stend: «At du må finnast rettferdig i dine ord, og vinna når du fører di sak.»

⁵ Men um vår urettferd syner Guds rettferd, kva skal me då segja? Er vel Gud urettferdig når han fører vreiden sin yver oss? Eg talar på menneskjevis.

⁶ Nei, langt ifrå! Korleis kunde då Gud døma verdi?

⁷ Ja, men um no Guds sannleik ved mi lygn synte seg ovstor til hans æra, kvi vert då eg endå dømd som ein syndar?

⁸ Og skal me ikkje då - som me vert spotta for, og som sume segjer at me lærer - gjera det vonde, so det gode kann koma utav det? Rettferdig er den domen som slike fær yver seg.

⁹ Kva då? Hev me nokon fyremun? Nei, slett ikkje; for me hev fyrr klaga både jødar og grækarar for at dei er under synd alle saman,

¹⁰ so som skrive stend: «Det finst ingen rettferdig, ikkje ein heller;

¹¹ det finst ikkje den som er vitug, det finst ikkje den som søkjer Gud.

¹² Alle er avvikne, dei er udugande vortne alle saman; det finst ikkje nokon som gjer godt, det finst ikkje ein einaste.

¹³ Ei opna grav er strupen deira, med tungorne sine gjorde dei svik, orme-eiter er under lipporne deira.

¹⁴ Deira munn er full av bannskap og beiska.

¹⁵ Deira føter er snare til å spilla blod.

¹⁶ Øyding og usæla hev deira vegar,

¹⁷ og freds veg kjenner dei ikkje.

¹⁸ Ingen age for Gud dei heve for augo.»

¹⁹ Men me veit at alt det som lovi segjer, det talar ho til deim som hev lovi, so kvar munn skal tagna og all verdi verta saka for Gud,

²⁰ sidan inkje kjøt kann verta rettferdiggjort for honom med lovgjerningar; for ved lovi kjem ein til å kjenna synd.

²¹ Men no er Guds rettferd, som lovi og profetarne vitnar um, openberra utan lovi,

²² det vil segja Guds rettferd ved tru på Jesus Kristus for alle og yver alle som trur. For det finst inkje skil;

²³ alle hev synda og vantar æra for Gud,

²⁴ med di dei vert rettferdiggjorde ufortent av hans nåde ved utløysingi i Kristus Jesus.

²⁵ Honom synte Gud fram i blodet hans, som ein nådestol ved trui, til å visa si rettferd, av di han i sitt langmod hadde havt tol med dei synder som fyrr var gjorde -

²⁶ til å visa si rettferd i den tid som no er, so han kunde vera rettferdig og gjera den rettferdig som hev trui på Jesus.

²⁷ Kvar er so vår ros? Ho er utestengd. Kva lov er det ved? Gjerningslovi? Nei, ved tru-lovi.

²⁸ For me held fyre at menneskja vert rettferdiggjord ved tru utan lovgjerningar.

²⁹ Eller er Gud berre Gud for jødar? Er han ikkje Gud for heidningar og? Jau, for heidningar og,

³⁰ so sant Gud er ein, og han rettferdiggjer dei umskorne av tru, og dei u-umskorne ved tru.

³¹ Gjer me då lovi um inkje med trui? Nei, langt ifrå; me stadfester lovi.