¹ Post hæc erat dies festus Iudæorum, et ascendit Iesus Ierosolymam.

² Est autem Ierosolymis Probatica piscina, quæ cognominatur Hebraice Bethesda, quinque porticus habens.

³ In his iacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum expectantium aquæ motum.

⁴ Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam: et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.

⁵ Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.

⁶ Hunc autem cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia iam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?

⁷ Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.

⁸ Dicit ei Iesus: Surge, tolle grabatum tuum, et ambula:

⁹ Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem Sabbatum in die illo.

¹⁰ Dicebant ergo Iudæi illi, qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.

¹¹ Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum, et ambula.

¹² Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo, qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum, et ambula?

¹³ Is autem, qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.

¹⁴ Postea invenit eum Iesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es: iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.

¹⁵ Abiit ille homo, et nunciavit Iudæis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum.

¹⁶ Propterea persequebantur Iudæi Iesum, quia hæc faciebat in sabbato.

¹⁷ Iesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.

¹⁸ Propterea ergo magis quærebant eum Iudæi interficere: quia non solum solvebat Sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo.

¹⁹ Respondit itaque Iesus, et dixit eis: Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.

²⁰ Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei, quæ ipse facit: et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.

²¹ Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat: sic et Filius, quos vult, vivificat.

²² Neque enim Pater iudicat quemquam: sed omne iudicium dedit Filio,

²³ ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem: qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.

²⁴ Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei, qui misit me, habet vitam æternam, et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam.

²⁵ Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.

²⁶ Sicut enim Pater habet vitam in semetipso: sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:

²⁷ et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est.

²⁸ Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem Filii Dei:

²⁹ et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ: qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii.

³⁰ Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, iudico: et iudicium meum iustum est: quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem eius, qui misit me.

³¹ Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.

³² Alius est, qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.

³³ Vos misistis ad Ioannem: et testimonium perhibuit veritati.

³⁴ Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed hæc dico ut vos salvi sitis.

³⁵ Ille erat lucerna ardens, et lucens. Vos autem voluistis ad horam exultare in luce eius.

³⁶ Ego autem habeo testimonium maius Ioanne. Opera enim, quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:

³⁷ et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem eius umquam audistis, neque speciem eius vidistis.

³⁸ Et verbum eius non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.

³⁹ Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere: et illæ sunt, quæ testimonium perhibent de me:

⁴⁰ et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.

⁴¹ Claritatem ab hominibus non accipio.

⁴² Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.

⁴³ Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me: si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.

⁴⁴ Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis: et gloriam, quæ a solo Deo est, non quæritis?

⁴⁵ Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem. Est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.

⁴⁶ Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit.

⁴⁷ Si autem illius litteris non creditis: quomodo verbis meis credetis?