¹ Kaj denove li eniris en la sinagogon, kaj tie estis viro, havanta manon velkintan.

² Kaj oni observis lin, ĉu en la sabato li lin sanigos, por ke ili povu lin akuzi.

³ Kaj li diris al la viro, kiu havis la velkintan manon: Stariĝu en la mezo.

⁴ Kaj li diris al ili: Ĉu estas permesate bonfari en sabato, aŭ malbonfari? savi vivon, aŭ mortigi? Sed ili silentis.

⁵ Kaj kiam kun kolero li ĉirkaŭrigardis ilin, ĉagrenite pro la obstiniĝo de ilia koro, li diris al la viro: Etendu vian manon. Kaj li etendis ĝin, kaj lia mano resaniĝis.

⁶ Kaj la Fariseoj eliris, kaj tuj konsiliĝis kun la Herodanoj kontraŭ li, kiamaniere lin pereigi.

⁷ Kaj Jesuo kun siaj disĉiploj foriris ĝis la maro; kaj granda homamaso el Galileo sekvis lin. Kaj el Judujo

⁸ kaj el Jerusalem kaj el Edom kaj el Transjordano kaj el ĉirkaŭ Tiro kaj Cidon, grandnombra homamaso, aŭdinte ĉion, kion li faris, venis al li.

⁹ Kaj li diris al siaj disĉiploj, ke malgranda ŝipeto estu je lia dispono, pro la homamaso, por ke oni ne premu lin;

¹⁰ ĉar multajn li jam sanigis, tiel ke ĉiuj, kiuj havis malsanojn, premadis sur lin, por tuŝi lin.

¹¹ Kaj malpuraj spiritoj, tuj kiam ili vidis lin, falis antaŭ li, kaj kriis, dirante: Vi estas la Filo de Dio.

¹² Kaj li severe admonis ilin, ke ili ne konatigu lin.

¹³ Kaj li supreniris sur la monton, kaj alvokis tiujn, kiujn li mem volis; kaj ili venis al li.

¹⁴ Kaj li elektis dek du, kiujn ankaŭ li nomis apostoloj, por ke ili estu kun li, kaj por ke li dissendu ilin por prediki,

¹⁵ kaj por havi aŭtoritaton elpeli demonojn:

¹⁶ kaj Simonon li alnomis Petro;

¹⁷ kaj Jakobon, filon de Zebedeo, kaj Johanon, fraton de Jakobo, kaj tiujn li alnomis Boanerges, tio estas, Filoj de tondro;

¹⁸ kaj Andreon kaj Filipon kaj Bartolomeon kaj Mateon kaj Tomason, kaj Jakobon, filon de Alfeo, kaj Tadeon, kaj Simonon, la Fervorulon,

¹⁹ kaj Judason Iskariotan, kiu ankaŭ perfidis lin. Kaj li venis en domon.

²⁰ Kaj denove la homamaso kunvenis tiel, ke ili ne povis eĉ manĝi panon.

²¹ Kaj liaj amikoj, aŭdinte tion, eliris, por kapti lin, ĉar ili diris: Li frenezas.

²² Kaj la skribistoj, kiuj alvenis el Jerusalem, diris: Li havas Baal- Zebubon; per la estro de la demonoj li elpelas la demonojn.

²³ Kaj li alvokis ilin, kaj parolis al ili parabole: Kiel povas Satano elpeli Satanon?

²⁴ Kaj se regno estas dividita kontraŭ si, tiu regno ne povas stari.

²⁵ Kaj se domo estas dividita kontraŭ si, tiu domo ne povas stari.

²⁶ Kaj se Satano ribelis kontraŭ si kaj estas dividita, li ne povas stari, sed havas finon.

²⁷ Sed neniu povas eniri en la domon de la fortulo kaj trarabi liajn posedaĵojn, se unue li ne ligos la fortulon, kaj poste li trarabos lian domon.

²⁸ Vere mi diras al vi: Ĉiuj iliaj pekoj estos pardonitaj al la filoj de homoj, kaj iliaj blasfemoj, per kiuj ajn ili blasfemos;

²⁹ sed iu, kiu blasfemos kontraŭ la Sankta Spirito, eterne ne havos pardonon, sed estas kulpa pri eterna peko;

³⁰ ĉar oni diris: Li havas malpuran spiriton.

³¹ Kaj jen alvenis lia patrino kaj liaj fratoj, kaj starante ekstere, ili sendis al li, vokante lin.

³² Kaj homamaso sidis ĉirkaŭ li; kaj oni diris al li: Jen via patrino kaj viaj fratoj ekstere vin serĉas.

³³ Kaj li respondis al ili, dirante: Kiuj estas mia patrino kaj miaj fratoj?

³⁴ Kaj ĉirkaŭrigardante tiujn, kiuj ronde ĉirkaŭ li sidis, li diris: Jen mia patrino kaj miaj fratoj!

³⁵ Ĉar kiu ajn faros la volon de Dio, tiu estas mia frato kaj mia fratino kaj mia patrino.