Rozdział 3

¹ I wszedł znowu do synagogi. A był tam człowiek, który miał uschłą¹ rękę.

1. 1Krl 13,4; J 5,3.

² I obserwowali go, czy uzdrowi go w szabat, aby go oskarżyć.

³ Wtedy powiedział do człowieka, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek!

⁴ A do nich powiedział: Czy wolno w szabat czynić dobrze czy źle? Ocalić życie¹ czy zabić? Lecz oni milczeli.

1. Oz 6,6; Mt 12,12; Łk 6,9; 13,13-17.

⁵ Wtedy spojrzał po nich z gniewem¹ i zasmucony zatwardziałością ich serca, powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę! Wyciągnął, a jego ręka znowu stała się zdrowa jak i druga.

1. Mt 23,13; Ef 4,26; Obj 6,16.

⁶ Wówczas faryzeusze wyszli i zaraz odbyli naradę¹ z herodianami przeciwko niemu, w jaki sposób go zgładzić.

1. Ps 109,3-4; Łk 6,11.

⁷ Jezus zaś ze swymi uczniami odszedł¹ nad morze, a wielkie mnóstwo ludzi szło za nim z Galilei i Judei;

1. Mt 12,15; Łk 6,17.

⁸ Z Jerozolimy, Idumei i Zajordania. Również spośród tych, którzy mieszkali w okolicach Tyru i Sydonu, przyszło do niego mnóstwo ludzi, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił.

⁹ I nakazał swoim uczniom, aby zawsze mieli przygotowaną łódkę, ze względu na tłum, aby nie napierał na niego.

¹⁰ Wielu bowiem uzdrowił, tak że wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do niego, aby go dotknąć¹.

1. Mk 5,27; 6,56.

¹¹ A duchy nieczyste na jego widok padały przed nim i wołały: Ty jesteś Synem¹ Bożym!

1. Mt 14,33; Łk 8,28.

¹² Lecz on surowo im nakazywał¹, żeby go nie ujawniały.

1. Mk 1,25.34; Mt 12,16; Łk 4,41.

¹³ Potem wszedł na górę i wezwał¹ do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do niego.

1. Mt 10,1-4; Łk 6,12-16; 9,1; Obj 21,14.

¹⁴ I ustanowił¹ dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie²;

1. J 15,16; Dz 1,22; 14,23; Tt 1,5.
2. ewangelii

¹⁵ I aby mieli moc uzdrawiania chorób i wypędzania demonów.

¹⁶ Ustanowił Szymona, któremu nadał imię Piotr;

¹⁷ Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu;

¹⁸ Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka;

¹⁹ I Judasza Iskariotę, który go wydał.

²⁰ Potem przyszli do domu. I znowu zgromadził się tłum, tak że nie mogli nawet zjeść chleba.

²¹ A gdy jego bliscy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić. Mówili bowiem: Odszedł od zmysłów¹.

1. Oz 9,7; J 10,20; Dz 26,24.

²² A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: Ma Belzebuba¹ i przez władcę demonów wypędza demony.

1. Mt 9,34; 10,25; 12,24; Łk 11,15.

²³ I przywoławszy ich do siebie, mówił do nich w przypowieściach: Jakże szatan¹ może wypędzać szatana?

1. 1Krn 21,1; Hi 1,6; Za 3,1.

²⁴ Jeśli królestwo jest podzielone wewnętrznie, to takie królestwo nie może przetrwać.

²⁵ I jeśli dom jest podzielony wewnętrznie, to taki dom nie będzie mógł przetrwać.

²⁶ Jeśli więc szatan¹ powstał przeciwko sobie samemu i jest podzielony, nie może przetrwać, ale to jego koniec.

1. Mt 12,25-30; Łk 11,17-23.

²⁷ Nikt nie może wejść do domu mocarza¹ i zagrabić jego własności, jeśli najpierw nie zwiąże² tego mocarza; wtedy ograbi jego dom.

1. Ps 35,10; Iz 49,24-26; Mt 12,29.
2. Hbr 2,14-15; 1J 3,8.

²⁸ Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie¹ grzechy i bluźnierstwa, którymi bluźnią synowie ludzcy, będą im przebaczone.

1. Mt 12,31; Łk 12,10; 1J 1,7.

²⁹ Kto jednak bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie dostąpi przebaczenia, ale podlega karze wiecznego¹ potępienia.

1. Mt 25,46; J 5,29; 2Tes 1,9; Jud 1,7.

³⁰ Bo mówili¹: Ma ducha nieczystego.

1. Iz 5,20; 1Kor 12,3.

³¹ Wtedy przyszli jego bracia¹ i matka, a stojąc przed domem, posłali po niego, wzywając go.

1. Mt 12,46-50; Mk 6,3; Łk 8,19-21; Ps 69,8.

³² A tłum siedział wokół niego. I powiedzieli mu: Oto twoja matka i twoi bracia są przed domem i szukają cię.

³³ Lecz on im odpowiedział: Któż jest moją matką¹ i moimi² braćmi?

1. Łk 2,49; J 2,4.
2. J 7,3-5.

³⁴ A spojrzawszy po tych, którzy siedzieli wokół niego, powiedział: Oto moja matka i moi bracia!

³⁵ Kto bowiem wypełnia wolę¹ Boga, ten jest moim bratem², moją siostrą i moją matką.

1. Ga 1,4; Ef 6,6; 1Tes 5,18; 1P 4,2; 1J 2,17.
2. J 20,17; Hbr 2,11-12.