Rozdział 1

¹ Początek¹ ewangelii² Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.

1. Łk 1,1-3; Dz 1,1-2.
2. Rz 1,16; Ga 1,7.

² Jak jest napisane u Proroków: Oto¹ ja posyłam mego posłańca przed twoim obliczem, który przygotuje twoją drogę przed tobą.

1. Ml 3,1; Mt 11,10; Łk 7,27.

³ Głos¹ wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Pana, prostujcie jego ścieżki.

1. Iz 40,3; Mt 3,3; Łk 3,4; J 1,23.

⁴ Jan chrzcił na pustyni i głosił chrzest¹ pokuty na przebaczenie grzechów.

1. J 1,31; Dz 10,37; 13,24; 19,4.

⁵ I przychodziła do niego cała kraina judzka i mieszkańcy Jerozolimy, i wszyscy byli chrzczeni przez niego w rzece Jordan, wyznając¹ swoje grzechy.

1. Joz 7,19; Ps 32,5; Prz 28,13; 1J 1,9.

⁶ Jan ubierał się¹ w sierść wielbłądzią i miał skórzany pas wokół swoich bioder, a jadał szarańczę i miód leśny.

1. 2Krl 1,8.

⁷ I głosił: Idzie¹ za mną mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godny, schyliwszy się, rozwiązać rzemyka u jego obuwia.

1. Mt 3,11; Łk 3,16; J 1,27; 3,28-31; Dz 13,25.

⁸ Ja chrzciłem was wodą, ale on będzie was chrzcił¹ Duchem Świętym.

1. Dz 1,5; 11,16; 1Kor 12,13.

⁹ A w tych dniach przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony¹ przez Jana w Jordanie.

1. Mt 3,13; Łk 3,21.

¹⁰ A zaraz, wychodząc z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa¹ i Ducha jak gołębicę zstępującego na niego.

1. Mt 3,16; Łk 3,21; J 1,32-34; Dz 10,38.

¹¹ I rozległ się głos z nieba: Ty jesteś moim umiłowanym Synem¹, w którym mam upodobanie.

1. 2P 1,17.

¹² I zaraz Duch zapędził¹ go na pustynię.

1. Mt 4,1; Łk 4,1.

¹³ Był tam na pustyni czterdzieści dni, będąc kuszony przez szatana¹. I przebywał wśród zwierząt, a aniołowie służyli mu.

1. 1Krn 21,1; Hi 1,6; Za 3,1; Mt 4,10.

¹⁴ Lecz potem, gdy Jan został wtrącony do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc¹ ewangelię królestwa Bożego;

1. Mt 9,35-38; Łk 8,1.

¹⁵ I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie¹ i wierzcie ewangelii.

1. Łk 24,47; Dz 20,21; 2Tm 2,25.

¹⁶ A przechadzając się nad Morzem Galilejskim, zobaczył Szymona i Andrzeja, jego brata, zarzucających sieć w morze; byli bowiem rybakami.

¹⁷ I powiedział do nich Jezus: Pójdźcie za mną, a sprawię, że staniecie się rybakami¹ ludzi.

1. Mt 4,19.

¹⁸ A oni natychmiast zostawili swoje sieci i poszli za nim.

¹⁹ Gdy zaś odszedł stamtąd nieco dalej, zobaczył Jakuba¹, syna Zebedeusza, i Jana, jego brata, którzy w łodzi naprawiali sieci.

1. Mk 3,17; Dz 12,2.

²⁰ I zaraz ich powołał, a oni zostawili swego ojca Zebedeusza w łodzi z najemnikami i poszli za nim.

²¹ Potem weszli do Kafarnaum, a zaraz w szabat Jezus wszedł do synagogi¹ i nauczał.

1. Mt 4,23; Łk 4,16.

²² I zdumiewali się jego nauką¹, uczył ich bowiem jak ten, który ma moc, a nie jak uczeni w Piśmie.

1. Mt 7,28-29.

²³ A w ich synagodze był człowiek mający ducha¹ nieczystego, który zawołał:

1. Łk 4,33.

²⁴ Ach, cóż my z tobą mamy, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim jesteś: Świętym¹ Boga.

1. Ps 16,10; 71,22; 78,41; 89,18; Iz 10,20; 40,25; 43,3.14-15.

²⁵ I zgromił go Jezus: Zamilcz i wyjdź z niego!

²⁶ Wtedy duch nieczysty szarpnął nim i zawoławszy donośnym głosem, wyszedł z niego.

²⁷ I zdumieli się wszyscy, tak że pytali się między sobą: Cóż to jest? Co to za nowa nauka, że z mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym i są mu posłuszne?

²⁸ I wieść o nim szybko się rozeszła po całej okolicy wokół Galilei.

²⁹ A zaraz po wyjściu z synagogi przyszli z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja.

³⁰ A teściowa Szymona¹ leżała w gorączce. Od razu też powiedzieli mu o niej.

1. 1Kor 9,5; 1Tm 3,2-5.

³¹ Podszedł więc i podniósł ją, ująwszy za rękę, i natychmiast opuściła ją gorączka. A ona usługiwała¹ im.

1. Mt 8,15; 20,28.

³² Kiedy nastał wieczór¹ i zaszło słońce, przynosili do niego wszystkich chorych oraz opętanych.

1. Łk 4,40.

³³ A całe miasto zgromadziło się przed drzwiami.

³⁴ On zaś uzdrowił wielu cierpiących na różne choroby i wypędził wiele demonów, a nie pozwolił demonom mówić, bo go znały.

³⁵ A wstawszy wczesnym¹ rankiem, przed świtem, wyszedł i udał się na odludne miejsce, i tam się modlił.

1. Ps 57,8; Prz 8,17.

³⁶ Poszli też za nim Szymon i ci, którzy z nim byli.

³⁷ A znalazłszy go, powiedzieli mu: Wszyscy cię szukają.

³⁸ Wtedy im powiedział: Chodźmy do przyległych miasteczek, abym i tam głosił, bo po to przyszedłem¹.

1. Łk 4,43; Iz 61,1-3.

³⁹ I głosił w ich synagogach po całej Galilei, i wypędzał demony.

⁴⁰ Wtedy przyszedł do niego trędowaty¹, upadł przed nim na kolana² i prosił go: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.

1. Mt 8,2; Łk 5,12; Kpł 13,1-14.57; Pwt 24,8-9.
2. Mk 10,17; Ef 3,14.

⁴¹ A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział do niego: Chcę¹, bądź oczyszczony!

1. J 6,37; 2P 3,9.

⁴² Gdy Pan to powiedział, natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony.

⁴³ A Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił;

⁴⁴ Mówiąc: Uważaj, abyś nikomu¹ nic nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi² i ofiaruj za swoje oczyszczenie to, co nakazał Mojżesz, na świadectwo dla nich.

1. Mk 5,43.
2. Kpł 14,2-20.

⁴⁵ Lecz on odszedł i zaczął bardzo to rozpowiadać¹ i rozgłaszać, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, ale przebywał na zewnątrz, w miejscach odludnych. A ludzie zewsząd schodzili się do niego.

1. Mt 9,31.