¹ Paulus, een apostel— niet van menschen noch door een mensch, maar door Jezus Christus en God den Vader, die Hem opgewekt heeft uit de dooden

² en al de broeders die met mij zijn, aan de gemeenten van Galatie;

³ genade zij ulieden en vrede van God den Vader, en van onzen Heere Jezus Christus,

⁴ die zich zelven gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige booze eeuw, naar den wil van God, onzen Vader,

⁵ wien de glorie zij tot in alle eeuwigheid! Amen.

⁶ Ik ben verwonderd dat gij zóó spoedig van dengene die u geroepen heeft in de genade van Christus, afgetrokken zijt naar een ander evangelie.

⁷ Niet dat er een ander is. Doch er zijn sommigen die u beroeren en die het Evangelie van Christus willen omkeeren.

⁸ Maar ook al zouden wij, of een engel uit den hemel, ulieden een evangelie verkondigen, anders dan wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt!

⁹ Zooals wij vooraf gezegd hebben, zoo zeg ik nog wederom: als iemand ulieden een evangelie verkondigt, anders dan dat wat gij hebt ontvangen, die zij vervloekt!

¹⁰ Want moet ik de menschen tot vriend houden, of God? Of zoek ik aan menschen te behagen? — Als ik nog aan menschen behagen zou, dan zou ik toch geen dienaar van Christus zijn.

¹¹ Doch ik verklaar u, broeders! het Evangelie dat van mij verkondigd is, is niet naar den mensch;

¹² want ik heb het ook niet van een mensch ontvangen noch geleerd, maar door een openbaring van Jezus Christus.

¹³ Want gij hebt gehoord van mijn levenswandel, hoe die eertijds was in het jodendom, dat ik bovenmate de gemeente Gods vervolgde en haar verwoestte;

¹⁴ en ik stak uit in het jodendom boven velen van mijn leeftijd onder mijn volk, uiterst ijverig zijnde voor mijn vaderlijke inzettingen.

¹⁵ Maar toen het behaagd heeft aan God— die mij van mijns moeders lichaam afgezonderd en door zijn genade geroepen heeft

¹⁶ om zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik dien prediken zou onder de volken, toen ben ik terstond bij geen vleesch en bloed te rade gegaan;

¹⁷ ook ben ik niet opgegaan naar Jerusalem tot degenen die vroeger dan ik apostelen waren, maar ik ben weggegaan naar Arabië, en wederom teruggekeerd naar Damaskus.

¹⁸ Daarna ben ik, drie jaar later, opgegaan naar Jerusalem om Kefas te leeren kennen, en ik bleef vijftien dagen bij hem.

¹⁹ Doch een anderen van de apostelen zag ik niet, maar wel Jakobus, den broeder des Heeren.

²⁰ Wat ik ulieden schrijf, ziet, voor Gods aangezicht, ik lieg niet!

²¹ Daarna ben ik gekomen naar de gewesten van Syrië en Cilicië.

²² Doch ik was van aangezicht onbekend bij de gemeenten van Judea die in Christus zijn.

²³ Alleenlijk hadden zij gehoord: hij die ons vroeger vervolgde predikt nu het geloof dat hij vroeger verwoestte.

²⁴ En zij gaven in mij de glorie aan God.