Rozdział 8

¹ Co do ofiar składanych bożkom¹, to oczywiście wszyscy posiadamy wiedzę. Wiedza wbija w pychę², lecz miłość buduje.

1. 1Kor 10,19-28; Dz 15,19-29; 21,25; Obj 2,14.20.
2. Iz 47,10; Rz 12,16; 1Kor 13,4.

² A jeśli ktoś uważa, że coś wie, to jeszcze nie wie tak, jak wiedzieć należy.

³ Lecz jeśli ktoś miłuje Boga¹, ten jest poznany² przez niego.

1. 1Kor 2,9; Rz 8,28; Jk 1,12.
2. Wj 33,12; Na 1,7; Mt 7,23; J 10,14; 2Tm 2,19.

⁴ A więc co do spożywania pokarmów ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek¹ na świecie jest niczym i że nie ma żadnego innego Boga oprócz jednego.

1. Ps 115,4-8.

⁵ Bo chociaż są tacy, którzy są nazywani bogami¹, czy to na niebie, czy na ziemi – bo wielu jest bogów i wielu panów;

1. Pwt 4,28; Ps 96,5; Iz 37,19; 42,17.

⁶ To dla nas jest jeden Bóg¹, Ojciec, z którego wszystko, a my w nim, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko², a my przez niego³.

1. Ml 2,10; Ef 4,6.
2. Dz 17,28; Rz 11,36.
3. J 1,3; Hbr 1,3.

⁷ Lecz nie wszyscy mają tę wiedzę. Niektórzy bowiem aż do tej pory, mając sumienie co do bożka, spożywają pokarm jako ofiarowany bożkom, a ich sumienie, będąc słabe, kala się.

⁸ Pokarm zaś nie zbliża nas do Boga. Jeśli bowiem jemy, nic nie zyskujemy, a jeśli nie jemy, nic nie tracimy.

⁹ Jednak uważajcie, aby przypadkiem wasza wolność¹ nie stała się dla słabych² powodem do zgorszenia.

1. Ga 5,13.
2. 1Kor 10,32; Kpł 19,14; Iz 57,14; Rz 14,13.

¹⁰ Gdyby bowiem ktoś zobaczył ciebie, który masz wiedzę, siedzącego za stołem w świątyni bożka, to czy sumienie tego, kto jest słaby, nie skłoni go do jedzenia pokarmów ofiarowanych bożkom?

¹¹ I w ten sposób twoja wiedza zgubi słabego brata, za którego umarł Chrystus.

¹² Grzesząc tak przeciwko braciom i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie¹ przeciwko Chrystusowi.

1. Wj 16,8; 1Sm 2,25; Mt 25,45.

¹³ Dlatego, jeśli pokarm gorszy mego brata, przenigdy nie będę jadł mięsa, aby nie gorszyć mego brata.