Rozdział 12

¹ A co do duchowych¹ darów, bracia, nie chcę, żebyście byli w niewiedzy.

1. 1Kor 14,1.12; Rz 1,11; 1P 2,5.

² Wiecie, że gdy byliście poganami¹, do niemych bożków², jak was wiedziono, daliście się prowadzić.

1. Ef 2,11-12.
2. 1Tes 1,9.

³ Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego¹, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem², jak tylko przez Ducha Świętego.

1. 1J 4,2-3.
2. 1Kor 8,6; J 13,13; Flp 2,10-11.

⁴ A różne są dary¹, lecz ten sam Duch.

1. Rz 12,4-6; Ef 4,7-11; Hbr 2,4; 1P 4,10.

⁵ Różne też są posługi, lecz ten sam Pan.

⁶ I różne są działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

⁷ A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.

⁸ Jednemu bowiem przez Ducha jest dana mowa mądrości, drugiemu mowa wiedzy¹ przez tego samego Ducha;

1. 1Kor 13,2.8; Wj 31,3; Hi 32,8; Iz 11,2.

⁹ Innemu wiara¹ w tym samym Duchu, innemu dar uzdrawiania w tym samym Duchu;

1. 2Kor 4,13; Ef 2,8.

¹⁰ Innemu dar czynienia cudów¹, innemu proroctwo², innemu rozróżnianie duchów, innemu różne rodzaje języków, a innemu tłumaczenie³ języków.

1. ww. 28-29; Ga 3,5; Hbr 2,4.
2. 1Kor 14,3; Lb 11,25-29; 1Sm 10,10; Jl 2,28; Dz 21,9-11.
3. 1Kor 14,28.

¹¹ A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce.

¹² Jak bowiem ciało jest jedno¹, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus.

1. 1Kor 10,17; Rz 12,4; Ef 4,4; Kol 1,18.

¹³ Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni¹ w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.

1. Mt 3,11; J 1,33; 3,5; Dz 1,5; Rz 6,2-6; Ef 4,5; Kol 2,11-12.

¹⁴ Ciało bowiem nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

¹⁵ Gdyby noga powiedziała: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

¹⁶ A gdyby ucho powiedziało: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

¹⁷ Gdyby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A gdyby całe było słuchem, gdzież powonienie?

¹⁸ Lecz Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

¹⁹ Gdyby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?

²⁰ Tymczasem wiele jest członków, lecz jedno ciało.

²¹ Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.

²² Przeciwnie, o wiele bardziej potrzebne są te członki ciała, które wydają się najsłabsze.

²³ A te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym otaczamy szacunkiem, a nasze wstydliwe członki otrzymują większe poszanowanie.

²⁴ Natomiast nasze przyzwoite członki tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, że dał członkowi, któremu brakuje czci, więcej szacunku;

²⁵ Aby nie było podziału¹ w ciele, ale żeby członki jednakowo troszczyły się o siebie nawzajem.

1. 1Kor 1,10; 3,3; J 17,21.

²⁶ Tak więc, jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki, a jeśli jeden członek doznaje czci, radują się z nim wszystkie członki.

²⁷ Wy zaś jesteście ciałem¹ Chrystusa, a z osobna członkami.

1. Ef 5,23-30; Kol 1,24.

²⁸ A Bóg ustanowił niektórych w kościele najpierw jako apostołów¹, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, rządzenia, różne języki.

1. Mt 10,2; Łk 11,49; Dz 1,25-26; 2,42; 14,14; 1Kor 4,9; 2Kor 11,13; Ga 1,19; Ef 2,20; 4,11; Obj 2,2.

²⁹ Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy cudotwórcami?

³⁰ Czy wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy tłumaczą?

³¹ Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.