Rozdział 4

¹ Niech więc każdy uważa nas za sługi¹ Chrystusa i szafarzy² tajemnic³ Boga.

1. 1Kor 3,5; Mt 20,26-28.
2. Łk 12,42; Tt 1,7; 1P 4,10.
3. Ef 5,30-32.

² A od szafarzy wymaga się, aby każdy z nich okazał się wierny.

³ Mnie jednak najmniej zależy na tym, czy będę przez was sądzony, czy przez sąd ludzki. Nawet sam siebie nie sądzę.

⁴ Niczego bowiem w sobie nie dostrzegam, jednak nie jestem przez to usprawiedliwiony, lecz tym, który mnie sądzi¹, jest Pan.

1. Ps 7,9; Rz 14,10; 2Kor 5,10.

⁵ Dlatego nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który oświetli to, co ukryte w ciemności, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga¹.

1. Mt 25,21; J 12,26.

⁶ To wszystko zaś, bracia, odniosłem do samego siebie i do Apollosa ze względu na was, abyście się nauczyli na naszym przykładzie nie wykraczać ponad to, co jest napisane, żeby jeden nie pysznił się drugim przeciw innemu.

⁷ Kto bowiem czyni cię różnym? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśli otrzymałeś¹, to dlaczego się chlubisz, jakbyś nie otrzymał?

1. 1Kor 15,10; Rz 9,16.

⁸ Już jesteście nasyceni, już jesteście bogaci, bez nas królujecie. I obyście królowali, abyśmy i my z wami królowali.

⁹ Bo uważam, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem dla świata, aniołów i ludzi.

¹⁰ My jesteśmy głupi dla Chrystusa, ale wy mądrzy w Chrystusie, my jesteśmy słabi, ale wy mocni, wy szanowani, a my wzgardzeni.

¹¹ Aż do tej chwili cierpimy głód i pragnienie, jesteśmy nadzy, policzkowani i tułamy się;

¹² I trudzimy się, pracując własnymi rękami¹. Gdy nas znieważają – błogosławimy, gdy nas prześladują – znosimy;

1. 1Kor 9,6; Dz 18,3; 1Tes 2,9; 2Tes 3,8.

¹³ Gdy nam złorzeczą – modlimy się za nich. Staliśmy się jak śmiecie tego świata, jak odpadki u wszystkich, aż do tej chwili.

¹⁴ Nie piszę tego po to, aby was zawstydzić, ale napominam was jako moje umiłowane dzieci.

¹⁵ Choćbyście bowiem mieli dziesięć tysięcy wychowawców w Chrystusie, to jednak nie macie wielu ojców¹. Ja bowiem przez ewangelię zrodziłem² was w Chrystusie Jezusie.

1. Mt 23,9; Tt 1,4; Flm 1,10.
2. Jk 1,18; 1P 1,23.

¹⁶ Proszę was więc, bądźcie moimi naśladowcami.

¹⁷ Dlatego to posłałem do was Tymoteusza, który jest moim umiłowanym synem i wiernym w Panu. On wam przypomni moje drogi w Chrystusie, jak nauczam wszędzie, w każdym kościele.

¹⁸ A niektórzy wbili się w pychę, jakbym nie miał przyjść do was.

¹⁹ Lecz przyjdę do was wkrótce, jeśli Pan zechce, i poznam nie słowa pysznych, ale ich moc.

²⁰ Królestwo Boże bowiem przejawia się nie w słowie, ale w mocy¹.

1. 1Kor 1,24; Rz 1,16; 14,17; 1Tes 1,5.

²¹ Co chcecie? Czy mam przyjść do was z rózgą, czy z miłością i w duchu łagodności?