Rozdział 7

¹ Co do spraw, o których mi pisaliście: Dobrze jest mężczyźnie nie dotykać¹ kobiety.

1. Rdz 20,6; Rt 2,9; Prz 6,29.

² Jednak aby uniknąć nierządu¹, niech każdy ma swoją żonę² i każda niech ma swojego męża.

1. BG wszeteczeństwa
2. w. 9; Prz 5,18-19; 18,22.

³ Niech mąż oddaje powinność żonie, podobnie i żona mężowi.

⁴ Żona nie ma władzy nad własnym ciałem, lecz mąż. Podobnie i mąż nie ma władzy nad własnym ciałem, lecz żona.

⁵ Nie okradajcie się z tego, chyba że za obopólną zgodą, na pewien czas, aby oddać się postowi i modlitwie. Potem znów się zejdźcie, żeby was szatan nie kusił z powodu waszej niepowściągliwości.

⁶ Lecz to, co mówię, jest z pozwolenia, a nie z rozkazu.

⁷ Chciałbym bowiem, aby wszyscy ludzie byli tacy jak ja, ale każdy ma swój własny dar od Boga, jeden taki, a drugi inny.

⁸ A do nieżonatych i wdów mówię: Dobrze będzie dla nich, jeśli pozostaną jak ja.

⁹ Lecz jeśli nie mogą się wstrzymać, niech wstąpią w stan małżeński¹. Lepiej jest bowiem wstąpić w stan małżeński, niż płonąć.

1. J 2,1-2; 1Tm 5,11.14; Hbr 13,4.

¹⁰ Tym zaś, którzy trwają w związku małżeńskim, nakazuję nie ja, lecz Pan: Żona niech nie odchodzi od męża.

¹¹ Lecz jeśli odeszłaby, niech pozostanie bez męża albo niech się z mężem pojedna. Mąż również niech nie oddala¹ żony.

1. Jr 3,1; Iz 50,1; Mt 5,31; 19,3; Mk 10,2.

¹² Pozostałym zaś mówię ja, a nie Pan: Jeśli któryś z braci ma żonę niewierzącą, a ta zgadza się z nim mieszkać, niech jej nie oddala¹.

1. Ezd 10,2-19.

¹³ A jeśli jakaś żona ma męża niewierzącego, a ten zgadza się z nią mieszkać, niech od niego nie odchodzi.

¹⁴ Mąż niewierzący bowiem jest uświęcony przez żonę, a żona niewierząca uświęcona jest przez męża. Inaczej wasze dzieci byłyby nieczyste, teraz zaś są święte.

¹⁵ Lecz jeśli niewierzący chce odejść, niech odejdzie. W takich przypadkach ani brat, ani siostra nie są w niewoli. Bóg zaś powołał nas do pokoju.

¹⁶ Co bowiem wiesz, żono, czy zbawisz męża? Albo co wiesz, mężu, czy zbawisz¹ żonę?

1. 1Kor 9,22; 1Tm 4,16; Jk 5,19-20; 1P 3,1.

¹⁷ Jednak niech każdy postępuje tak, jak mu wyznaczył Bóg, zgodnie z tym, do czego go powołał Pan. Tak też zarządzam we wszystkich kościołach¹.

1. 1Kor 11,16; 14,33; 16,1.19; Rz 16,4.16; 1Tes 2,14.

¹⁸ Został ktoś powołany jako obrzezany? Niech się nie staje nieobrzezanym. Został ktoś powołany jako nieobrzezany? Niech się nie obrzezuje.

¹⁹ Obrzezanie¹ nic nie znaczy i nieobrzezanie nic nie znaczy, tylko zachowywanie przykazań Boga.

1. Dz 15,1.24; Rz 2,25-29; Ga 5,1-3; 6,15; 1Sm 15,22.

²⁰ Niech każdy pozostanie w stanie, w jakim został powołany¹.

1. Łk 3,10-14.

²¹ Zostałeś powołany jako niewolnik? Nie martw się tym. Lecz jeśli możesz stać się wolny, to raczej z tego skorzystaj.

²² Ten bowiem, kto został powołany w Panu jako niewolnik, jest wyzwoleńcem¹ Pana. Podobnie ten, kto został powołany jako wolny, jest niewolnikiem Chrystusa.

1. J 8,32-36; Rz 6,18-22; Ef 6,5-6; Kol 3,22-24; Flm 1,16.

²³ Drogo zostaliście kupieni¹. Nie bądźcie niewolnikami ludzi.

1. Tt 2,14; 1P 1,18-19.

²⁴ Niech każdy, bracia, trwa przed Bogiem w takim stanie, w jakim został powołany.

²⁵ A co do osób dziewiczych nie mam nakazu Pańskiego, ale daję moją radę jako ten, któremu Pan dał miłosierdzie, aby był wiernym.

²⁶ Uważam więc, że to jest dobre z powodu obecnych utrapień, że dobrze jest człowiekowi tak pozostać.

²⁷ Jesteś związany z żoną? Nie szukaj rozłączenia. Jesteś rozwiązany od żony? Nie szukaj żony.

²⁸ Ale jeśli się ożenisz, nie grzeszysz, i jeśli dziewica wyjdzie za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak będą mieć utrapienie w ciele, a ja chciałbym wam tego oszczędzić.

²⁹ Mówię to, bracia, ponieważ czas jest krótki¹. Odtąd ci, którzy mają żony, niech żyją tak, jakby ich nie mieli;

1. Hi 14,1; Ps 39,5; 90,10; 103,15; Rz 13,11.

³⁰ Ci, którzy płaczą, jakby nie płakali; ci, którzy się radują, jakby się nie radowali; ci, którzy kupują, jakby nie posiadali;

³¹ A ci, którzy używają tego świata, żeby nie nadużywali. Przemija¹ bowiem postać tego świata.

1. 1J 2,17.

³² Chcę, żebyście nie mieli trosk. Nieżonaty troszczy się o sprawy Pana, o to, jak się przypodobać Panu.

³³ Lecz żonaty troszczy się o sprawy tego świata, o to, jak się przypodobać żonie.

³⁴ Jest różnica między mężatką a dziewicą. Niezamężna troszczy się o sprawy Pana, o to, by była święta i ciałem, i duchem. Mężatka zaś troszczy się o sprawy tego świata, o to, jak się przypodobać mężowi.

³⁵ Mówię to dla waszego dobra, nie aby zarzucać na was sidła, ale żebyście godnie i przyzwoicie stali przy Panu, nie dając się rozproszyć.

³⁶ Jeśli ktoś uważa, że zachowuje się niewłaściwie wobec swojej dziewicy, gdyby przeszły już jej lata¹ i jest taka potrzeba, niech czyni, co chce, bo nie grzeszy. Niech wyjdzie za mąż².

1. 1Sm 2,33.
2. Gk. Niech się pobiorą

³⁷ Lecz jeśli ktoś mocno postanowił w swym sercu, nie mając takiej potrzeby, ale panując nad własną wolą, i osądził w swym sercu, że zachowa swoją dziewicę, dobrze czyni.

³⁸ Tak więc ten, kto wydaje ją za mąż, dobrze czyni, ale ten, kto nie wydaje jej za mąż, lepiej czyni.

³⁹ Żona jest związana prawem¹, dopóki żyje jej mąż. Jeśli mąż umrze, wolno jej wyjść za kogo chce, byle² w Panu.

1. Rz 7,2-3.
2. Pwt 7,3-4; 2Kor 6,14-16.

⁴⁰ Szczęśliwsza jednak będzie, jeśli tak pozostanie, zgodnie z moją radą. A sądzę, że i ja mam Ducha Bożego.