Rozdział 15

¹ A oznajmiam wam, bracia, ewangelię¹, którą wam głosiłem, a którą przyjęliście i w której trwacie;

1. Rz 1,16; 2,16; 10,15; 1Kor 1,17; Ga 1,6-9; Ef 1,13.

² Przez którą też dostępujecie zbawienia¹, jeśli pamiętacie to, co wam głosiłem, chyba że uwierzyliście na próżno.

1. 2Tm 1,9.

³ Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł¹ za nasze grzechy, zgodnie z Pismem;

1. Rz 5,6-8; 14,9-10; 2Kor 5,14.

⁴ Że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia¹, zgodnie z Pismem;

1. Wj 19,11; Oz 6,2; Mk 9,31; Łk 24,21.46; Dz 10,40.

⁵ I że ukazał się Kefasowi¹, a potem tym dwunastu.

1. Łk 24,34-40.

⁶ Potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość żyje aż dotąd, a niektórzy zasnęli.

⁷ Potem ukazał się Jakubowi, potem wszystkim apostołom.

⁸ A ostatniemu ze wszystkich ukazał się i mnie, jak poronionemu płodowi.

⁹ Ja bowiem jestem najmniejszym z apostołów i nie jestem godny nazywać się apostołem, bo prześladowałem kościół Boży¹.

1. Dz 20,28; 1Kor 1,2; Ga 1,13; 1Tm 3,5.

¹⁰ Lecz z łaski¹ Boga jestem tym, czym jestem, a jego łaska względem mnie nie okazała się daremna, ale pracowałem² więcej od nich wszystkich, jednak nie ja, lecz łaska Boga, która jest ze mną.

1. Ef 3,7-8; 1Tm 1,15-16.
2. Flp 3,7-14; Kol 1,29.

¹¹ Czy więc ja, czy oni, tak głosimy i tak uwierzyliście.

¹² A jeśli się o Chrystusie głosi, że został wskrzeszony z martwych, jak mogą niektórzy pośród was mówić, że nie ma zmartwychwstania¹?

1. Dz 26,8.

¹³ Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wskrzeszony.

¹⁴ A jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, to daremne jest nasze głoszenie, daremna też wasza wiara.

¹⁵ I okazuje się, że jesteśmy fałszywymi świadkami Boga, bo świadczyliśmy o Bogu, że wskrzesił Chrystusa, którego nie wskrzesił, jeśli umarli nie są wskrzeszani.

¹⁶ Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony.

¹⁷ A jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach¹.

1. J 8,21-24; Kol 2,13.

¹⁸ Tak więc i ci, którzy zasnęli¹ w Chrystusie, poginęli.

1. Mk 5,39; J 11,11-13; Dz 13,36; 1Kor 11,30; 15,51; 1Tes 4,13.

¹⁹ Jeśli tylko w tym życiu mamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej nieszczęśliwi.

²⁰ Tymczasem jednak Chrystus został wskrzeszony z martwych i stał się pierwszym plonem¹ tych, którzy zasnęli.

1. Dz 26,23; Rz 8,11; Kol 1,18; Obj 1,5.

²¹ Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka¹, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych.

1. Rz 5,12-17.

²² Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

²³ Ale każdy w swojej kolejności, Chrystus jako pierwszy plon¹, potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie jego przyjścia².

1. Mt 27,52-53.
2. 1Tes 4,16-17.

²⁴ A potem będzie koniec¹, gdy przekaże królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc.

1. Mt 24,31; Obj 20,4-6; Pwt 16,16.

²⁵ Bo on musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy¹.

1. Ps 110,1; Mt 22,44; Hbr 10,13.

²⁶ A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć¹.

1. 2Tm 1,10; Hbr 2,14; Obj 20,14; 21,4.

²⁷ Wszystko bowiem poddał pod jego stopy¹. A gdy mówi, że wszystko jest mu poddane, jest jasne, że oprócz tego, który mu wszystko poddał.

1. Ps 8,6.

²⁸ Gdy zaś wszystko zostanie mu poddane, wtedy i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

²⁹ Bo inaczej co zrobią ci, którzy przyjmują chrzest za zmarłych, jeśli umarli w ogóle nie są wskrzeszani? Po co przyjmują chrzest za zmarłych?

³⁰ Po co i my każdej godziny narażamy się na niebezpieczeństwo?

³¹ Zapewniam was przez chlubę, którą mam z was w Jezusie Chrystusie, naszym Panu, że każdego dnia umieram¹.

1. Rz 8,36; 2Kor 4,10.

³² Jeśli na sposób ludzki walczyłem z bestiami w Efezie, jaki z tego mam pożytek, jeśli umarli nie są wskrzeszani? Jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy¹.

1. Kaz 2,24; Iz 22,13; 56,12; Łk 12,19.

³³ Nie łudźcie się¹. Złe rozmowy² psują dobre obyczaje.

1. Mt 24,4; 1Kor 6,9; Ga 6,7; Ef 5,6.
2. Prz 13,20; Ef 4,29; 2Tm 2,16-18.

³⁴ Ocknijcie¹ się ku sprawiedliwości i nie grzeszcie; niektórzy bowiem nie mają poznania Boga². Mówię to ku waszemu zawstydzeniu.

1. Jon 1,6; J 11,11; Rz 13,11; Ef 5,14.
2. 1Tes 4,5; Rz 10,13-15.

³⁵ Lecz powie ktoś: Jak umarli są wskrzeszani¹ i w jakim ciele przychodzą²?

1. Ez 37,3.
2. Mt 22,29-30; Flp 3,21.

³⁶ Głupcze! To, co siejesz, nie ożyje, jeśli nie obumrze.

³⁷ I to, co siejesz, to nie ciało, które ma powstać, ale gołe ziarno, na przykład pszeniczne lub jakieś inne.

³⁸ Bóg zaś daje mu ciało, jakie chce, a każdemu z ziaren właściwe jemu ciało.

³⁹ Nie każde ciało jest jednakowe, ale inne jest ciało ludzi, a inne ciało zwierząt, inne ryb, a inne ptaków.

⁴⁰ Są też ciała niebieskie i ciała ziemskie, lecz inna jest chwała ciał niebieskich, a inna ziemskich.

⁴¹ Inna chwała słońca, inna chwała księżyca, a inna chwała gwiazd. Gwiazda bowiem od gwiazdy różni się jasnością.

⁴² Tak też jest ze zmartwychwstaniem umarłych. Sieje się ciało w zniszczalności, a jest wskrzeszane w niezniszczalności;

⁴³ Sieje się w niesławie, a jest wskrzeszane w chwale¹, sieje się w słabości, a jest wskrzeszane w mocy;

1. Mt 13,43; Flp 3,21.

⁴⁴ Sieje się ciało cielesne, a jest wskrzeszane ciało duchowe. Jest ciało cielesne, jest też ciało duchowe¹.

1. Łk 24,31; J 20,19.26.

⁴⁵ Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą¹, a ostatni Adam duchem ożywiającym².

1. Rdz 2,7.
2. J 5,21; 6,63.

⁴⁶ Jednak pierwsze nie jest to, co duchowe, ale to, co cielesne, potem duchowe.

⁴⁷ Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, drugi człowiek – sam Pan z nieba.

⁴⁸ Jaki jest ten ziemski, tacy i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy i niebiescy.

⁴⁹ A jak nosiliśmy obraz ziemskiego, tak będziemy nosili obraz¹ niebieskiego.

1. Rdz 5,3; Rz 8,29; 1J 3,2.

⁵⁰ To zaś mówię, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć¹ królestwa Bożego ani to, co zniszczalne, nie odziedziczy tego, co niezniszczalne.

1. J 3,3-8; 1Kor 6,9; Ga 5,21.

⁵¹ Oto oznajmiam wam tajemnicę¹: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni²;

1. 1Kor 4,1; Ef 5,32.
2. 1Tes 4,14-17; Flp 3,21.

⁵² W jednej chwili, w mgnieniu oka, na ostatnią trąbę¹. Zabrzmi bowiem trąba, a umarli zostaną wskrzeszeni niezniszczalni, a my zostaniemy przemienieni.

1. Wj 19,16; Iz 27,13; Mt 24,31; Obj 1,10; 4,1; 8,2.

⁵³ To bowiem, co zniszczalne, musi przyodziać się w to, co niezniszczalne, a to, co śmiertelne, przyoblec się w nieśmiertelność.

⁵⁴ A gdy to, co zniszczalne, przyoblecze się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność¹, wtedy wypełni się to słowo, które jest napisane²: Połknięta jest śmierć w zwycięstwie.

1. Rz 2,7; 8,11.
2. Iz 25,8; Hbr 2,14.

⁵⁵ Gdzież jest, o śmierci, twoje żądło¹? Gdzież jest, o piekło, twoje zwycięstwo?

1. Oz 13,14.

⁵⁶ Żądłem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu prawo¹.

1. Rz 7,7.

⁵⁷ Lecz dzięki niech będą Bogu, który nam dał zwycięstwo¹ przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

1. 1J 5,4-5; Ps 98,1; Iz 25,8.

⁵⁸ A tak, moi mili bracia, bądźcie stali¹, niezachwiani, zawsze obfitujący w dziele Pana, wiedząc, że wasza praca² nie jest daremna³ w Panu.

1. 2P 3,17.
2. 1Tes 1,3; Tt 2,14; Hbr 13,21.
3. 2Krn 15,7; Ps 19,11; Ga 6,9.