Rozdział 3

¹ I ja, bracia, nie mogłem do was mówić jak do ludzi duchowych¹, ale jak do cielesnych², jak do niemowląt w Chrystusie.

1. 1Kor 2,14-15; Ga 6,1.
2. 1Kor 3,3; Rz 7,14.

² Karmiłem was mlekiem¹, a nie stałym pokarmem, bo jeszcze nie mogliście go przyjąć, a nawet teraz jeszcze nie możecie²;

1. Hbr 5,12-14; 1P 2,2.
2. J 16,12.

³ Gdyż jeszcze jesteście cieleśni¹. Skoro bowiem jest między wami zazdrość, kłótnie i podziały, to czyż nie jesteście cieleśni i nie postępujecie na sposób ludzki?

1. Mk 7,21-22; Rz 8,5-8; Ef 2,2-3; 1P 4,2.

⁴ Skoro ktoś mówi: Ja jestem Pawła, a inny: Ja Apollosa, to czyż nie jesteście cieleśni?

⁵ Kim bowiem jest Paweł? Kim Apollos? Tylko sługami, przez których uwierzyliście, a to tak, jak każdemu dał Pan.

⁶ Ja siałem, Apollos podlewał, ale Bóg dał wzrost¹.

1. Ps 127,1; Iz 55,10-11.

⁷ Tak więc ani ten, który sieje, ani ten, który podlewa, nic nie znaczą¹, tylko Bóg, który daje wzrost.

1. Ps 115,1; J 15,5; Ga 6,3.

⁸ Ten zaś, który sieje, i ten, który podlewa, stanowią jedno, a każdy otrzyma swoją zapłatę¹ stosownie do swojej pracy.

1. 1Kor 9,17; Mt 10,41-42; 2J 1,8.

⁹ Jesteśmy bowiem współpracownikami¹ Bożymi; wy jesteście Bożą rolą² i Bożą budowlą³.

1. Mt 9,37; 2Kor 6,1.
2. J 15,1-8.
3. 1Kor 6,19; Ef 2,20; 1Tm 3,15; 1P 2,5.

¹⁰ Według łaski Boga¹, która została mi dana, jak mądry budowniczy² położyłem fundament³, a inny na nim buduje. Jednak każdy niech uważa⁴, jak na nim buduje.

1. 1Kor 15,10.
2. Mt 7,24.
3. Rz 15,20; Ef 2,20.
4. 1Tm 4,16.

¹¹ Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu¹ niż ten, który jest położony, którym jest Jezus Chrystus.

1. Iz 28,10; Mt 16,18; Dz 4,11-12; 1P 2,6-8.

¹² A czy ktoś na tym fundamencie buduje ze złota¹, srebra, z drogich kamieni, drewna, siana czy ze słomy;

1. 2Tm 2,20; 1P 1,7.

¹³ Dzieło każdego będzie jawne. Dzień ten bowiem to pokaże¹, gdyż przez ogień zostanie objawione i ogień wypróbuje, jakie jest dzieło każdego.

1. Rz 14,10; 2Tm 4,1.

¹⁴ Jeśli czyjeś dzieło budowane na tym fundamencie przetrwa, ten otrzyma zapłatę¹.

1. 1Kor 9,25; Flp 4,1; 1Tes 2,19; Jk 1,12; 1P 5,4; Obj 2,10.

¹⁵ Jeśli zaś czyjeś dzieło spłonie, ten poniesie szkodę. Lecz on sam będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień¹.

1. Am 4,11; Jud 1,23.

¹⁶ Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią¹ Boga i że Duch Boży w was mieszka²?

1. 1Kor 6,19; 2Kor 6,16.
2. Rz 8,9-11; 2Tm 1,14; 1J 4,12.

¹⁷ A jeśli ktoś niszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg, bo świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

¹⁸ Niech nikt nie oszukuje samego siebie. Jeśli komuś spośród was wydaje się, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, aby stał się mądrym.

¹⁹ Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Bo jest napisane¹: On chwyta mądrych w ich przebiegłości.

1. Hi 5,13; Wj 18,11.

²⁰ I znowu: Pan zna myśli mądrych i wie, że są marnością.

²¹ Niech się więc nikt nie chlubi¹ ludźmi. Wszystko bowiem jest wasze:

1. Jr 9,23-24.

²² Czy Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy to, co teraźniejsze, czy to, co przyszłe – wszystko jest wasze;

²³ Wy zaś jesteście Chrystusa, a Chrystus Boga.