Rozdział 10

¹ Nie chcę, bracia, żebyście nie wiedzieli, że wszyscy nasi ojcowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze¹;

1. Wj 14,19-29; Ne 9,11.

² I wszyscy w Mojżesza zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu;

³ Wszyscy też jedli ten sam pokarm duchowy;

⁴ I wszyscy pili ten sam duchowy napój. Pili bowiem ze skały¹ duchowej, która szła za nimi. A tą skałą² był Chrystus.

1. Wj 17,6; Lb 20,11.
2. Pwt 32,4-37; 1Sm 2,2; 2Sm 22,3-4.32; Ps 18,2.31; Mt 16,18; 1P 2,8.

⁵ Lecz większości z nich nie upodobał sobie Bóg. Polegli bowiem na pustyni.

⁶ A to stało się dla nas przykładem, żebyśmy nie pożądali złych rzeczy, jak oni pożądali.

⁷ Nie bądźcie więc bałwochwalcami¹, jak niektórzy z nich, jak jest napisane²: Usiadł lud, aby jeść i pić, i wstali, aby się bawić.

1. 1J 5,21; Obj 21,8.
2. Wj 32,6.

⁸ Nie dopuszczajmy się też nierządu¹, jak niektórzy z nich się dopuszczali i padło ich jednego dnia dwadzieścia trzy tysiące²;

1. BG wszeteczeństwa; 1Kor 6,18.
2. Lb 25,1-9.

⁹ I nie wystawiajmy na próbę Chrystusa¹, jak niektórzy z nich wystawiali i poginęli od wężów²;

1. Wj 17,2; Pwt 6,16; Ps 78,18; 106,14.
2. Lb 21,6.

¹⁰ Ani nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i zostali wytraceni przez niszczyciela¹.

1. Lb 14,2.29; Wj 12,27; Jr 4,7.

¹¹ A to wszystko przydarzyło się im dla przykładu i zostało napisane dla napomnienia nas, których dosięgnął kres czasów¹.

1. Hbr 9,26.

¹² Tak więc kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł.

¹³ Nie nawiedziła was pokusa inna niż ludzka. Lecz Bóg jest wierny¹ i nie pozwoli, żebyście byli kuszeni ponad wasze siły, ale wraz z pokusą da wyjście, żebyście mogli ją znieść.

1. 1Kor 1,9; 1J 1,9.

¹⁴ Dlatego, moi najmilsi, uciekajcie od bałwochwalstwa.

¹⁵ Mówię jak do mądrych. Osądźcie sami to, co mówię.

¹⁶ Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?

¹⁷ My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem¹, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.

1. 1Kor 12,12; Rz 12,5.

¹⁸ Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami ołtarza?

¹⁹ Cóż więc chcę powiedzieć? Że bożek¹ jest czymś albo ofiara składana bożkom czymś jest?

1. 1Kor 8,4.

²⁰ Raczej chcę powiedzieć, że to, co poganie ofiarują, demonom¹ ofiarują, a nie Bogu. A nie chciałbym, żebyście mieli społeczność z demonami.

1. Kpł 17,7; Pwt 32,16-17; Ps 106,37-38; Obj 9,20.

²¹ Nie możecie pić kielicha Pana i kielicha demonów. Nie możecie być uczestnikami stołu Pana i stołu demonów.

²² Czy będziemy pobudzali Pana do zazdrości¹? Czy jesteśmy mocniejsi od niego?

1. Wj 20,5; 34,14; Joz 24,19; Ps 78,58.

²³ Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, ale nie wszystko buduje.

²⁴ Niech nikt nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego¹.

1. Flp 2,4-5.

²⁵ Wszystko, co sprzedają w jatkach, jedzcie, o nic nie pytając ze względu na sumienie.

²⁶ Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.

²⁷ Jeśli zaprosi was ktoś z niewierzących, a chcecie iść, jedzcie wszystko, co przed wami postawią, o nic nie pytając ze względu na sumienie.

²⁸ Lecz jeśli ktoś wam powie: To jest ofiarowane bożkom, nie jedzcie ze względu na tego, który to powiedział, i ze względu na sumienie. Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.

²⁹ Ale sumienie, mówię, nie twoje, lecz tego drugiego. Dlaczego bowiem moja wolność ma być sądzona przez cudze sumienie?

³⁰ Bo jeśli ja z dziękczynieniem coś spożywam, to czemu mam być spotwarzany za to, za co dziękuję?

³¹ Tak więc czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego robicie, wszystko róbcie ku chwale Boga¹.

1. Rz 14,1-9.

³² Nie bądźcie zgorszeniem ani dla Żydów, ani dla Greków¹, ani dla kościoła Bożego²;

1. Ga 3,28.
2. 1Kor 11,22; 1Tm 3,5.

³³ Tak jak i ja się wszystkim we wszystkim podobam, nie szukając w tym własnej korzyści, ale korzyści wielu, aby byli zbawieni.