¹ Na dezen wees de Heere nog zeventig anderen aan, en zond hen twee aan twee voor zijn aangezicht uit, naar iedere stad en plaats waar Hij zelf komen zou.

² En Hij zeide tot hen: De oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders; bidt dan den Heere van den oogst dat Hij arbeiders in zijn oogst uitzende.

³ Gaat heen! ziet, Ik zend u als lammeren in het midden van wolven.

⁴ Draagt geen beurs, geen reiszak, geen schoenen, en groet niemand bij den weg;

⁵ en in wat huis gij inkomt, zegt eerst: Vrede dezen huize!

⁶ En als daar een zoon des vredes is, zal uw vrede op hem rusten; maar zoo niet, zoo zal die tot u wederkeeren.

⁷ Maar blijft in dat huis, etende en drinkende van hetgeen zij hebben, want de arbeider is zijn loon waardig; gaat niet over van het eene huis naar het andere.

⁸ En in welke stad gij komt en zij u ontvangen, eet wat u wordt voorgezet,

⁹ en geneest de kranken die er in zijn en zegt tot hen: Het koninkrijk Gods is nabij u gekomen!

¹⁰ Maar in welke stad gij zult inkomen en zij u niet ontvangen, gaat uit op haar straten en zegt:

¹¹ Ook het stof dat van uw stad ons aan de voeten hangt, schudden wij tegen u af; weet nochtans dat het koninkrijk Gods nabij is gekomen!

¹² Ik zeg u dat het Sodom in dien dag verdragelijker zal zijn dan die stad!

¹³ Wee u, Chorazin! Wee u, Bethsaïda! Want zoo in Tyrus en Sidon de krachten waren geschied die in u geschied zijn, zij zouden al over lang in zak en assche zittende berouw gehad hebben.

¹⁴ Maar het zal voor Tyrus en Sidon verdragelijker zijn in het oordeel dan voor ulieden!

¹⁵ En gij, Kapernaüm, zijt gij niet tot den hemel toe verhoogd? — Tot het doodenrijk toe zult gij nedergestooten worden!

¹⁶ Die u hoort, hoort Mij, en die u versmaadt, versmaadt Mij, en die Mij versmaadt, versmaadt Hem die Mij gezonden heeft.

¹⁷ De zeventig nu keerden met vreugde terug en zeiden: Heere, zelfs de booze geesten waren ons onderworpen in uw Naam!

¹⁸ En Hij zeide tot hen: Ik zag den Satan als een bliksem uit den hemel vallen!

¹⁹ Ziet, Ik heb u de macht gegeven om op slangen en schorpioenen te treden, en over al de kracht van den vijand, en niets zal u schade doen.

²⁰ Maar verblijdt u niet daarover dat u de geesten onderworpen zijn, maar verblijdt u dat uw namen zijn geschreven in de hemelen.

²¹ In die ure verheugde Jezus zich in den Heiligen Geest en zeide: Ik loof U, Vader! Heere des hemels en der aarde, dat Gij deze dingen hebt verborgen voor de wijzen en verstandigen, en ze den kinderkens hebt geopenbaard; ja, o Vader! want zóó is het welbehagelijk geweest voor uw aangezicht!

²² Alle dingen zijn Mij overgegeven van mijn Vader en niemand weet wie de Zoon is dan de Vader, noch wie de Vader is dan de Zoon, en wien het de Zoon zal willen openbaren.

²³ En Hij keerde zich tot de discipelen afzonderlijk en zeide: Zalig de oogen die zien wat gij ziet.

²⁴ Want Ik zeg u dat veel profeten en koningen hebben gewenscht te zien wat gij ziet, en hebben het niet gezien; en te hooren wat gij hoort, en hebben het niet gehoord.

²⁵ En ziet, een zeker wetgeleerde stond op en zeide, om Hem te verzoeken: Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te verkrijgen?

²⁶ En Hij zeide tot hem: Wat is er in de wet geschreven? hoe leest gij?

²⁷ Hij antwoordde en zeide: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met uw geheele ziel, en met geheel uw kracht, en met al uw verstand, en uw naaste als u zelven.

²⁸ En Hij zeide tot hem: Recht geantwoord! doe dit en gij zult leven!

²⁹ Maar hij wilde zich zelven rechtvaardigen en zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste?

³⁰ En Jezus nam het woord en zeide: Een zeker mensch ging af van Jerusalem naar Jericho, en viel onder roovers, die hem uitplunderden en slagen gaven, en weggaande hem halfdood lieten liggen.

³¹ Toevallig kwam er nu een zeker priester langs dien weg, die hem zag en voorbijging.

³² Eveneens kwam er ook een Leviet aan die plaats, die hem zag en voorbijging.

³³ Maar een zeker Samaritaan, die op reis was, kwam bij hem en werd met barmhartigheid bewogen, toen hij hem zag,

³⁴ en ging naar hem toe en verbond zijn wonden, gietende daarop olie en wijn; en hem op zijn eigen lastdier zettende, bracht hij hem naar een herberg en zorgde voor hem.

³⁵ En den volgenden dag weggaande, nam hij twee penningen, en gaf die aan den waard, en zeide: Zorg voor hem en wat gij meer mocht voorschieten zal ik u teruggeven als ik wederkom.

³⁶ Wie van deze drie schijnt u toe de naaste te zijn geweest van hem die onder de roovers was gevallen?

³⁷ De wetgeleerde zeide: Die hem barmhartigheid heeft bewezen. — Jezus dan zeide tot hem: Gij ook, ga heen, en doe alzoo!

³⁸ En toen zij reisden geschiedde het dat Hij kwam in zeker dorp; en zekere vrouw, met name Martha, ontving Hem in haar huis.

³⁹ En deze had een zuster, met name Maria, die zich ook zette aan de voeten des Heeren om zijn woord te hooren.

⁴⁰ Maar Martha was druk bezig met veel bedienens, en zij trad toe en zeide: Heere, let Gij er niet op dat mijn zuster mij alleen laat dienen? zeg haar toch dat zij mij moet helpen!

⁴¹ Maar de Heere antwoordde en zeide tot haar: Martha, Martha! gij zorgt en bekommert u over veel dingen!

⁴² toch is er één ding noodig! Maria nu heeft het goede deel gekozen, dat niet van haar zal worden weggenomen.