¹ Då no Jesus fekk vita at farisæarane hadde høyrt han vann fleire læresveinar og døypte fleire enn Johannes

² - endå det var ikkje Jesus sjølv som døypte, men læresveinarne hans -

³ so tok han ut frå Judæa og for til Galilæa att.

⁴ Han laut fara gjenom Samaria,

⁵ og kom då til ein by i Samaria som heiter Sykar og ligg tett ved den marki som Jakob gav Josef, son sin.

⁶ Der var Jakobs-kjelda. Jesus var trøytt etter ferdi, og sette seg beint ned der innmed kjelda; det var ikring den sette timen.

⁷ Då kjem det ei kvinna frå Samaria og vil draga upp vatn. Jesus segjer til henne: «Lat meg få drikka!»

⁸ For læresveinarne hans hadde gjenge inn til byen og skulde kjøpa mat.

⁹ «Korleis hev det seg,» segjer den samaritanske kvinna, «at du, som er jøde, bed meg, ei samaritansk kvinna, um drikka?» - for jødarne hev ikkje nokoslag samlag med samaritanarne.

¹⁰ Jesus svara: «Dersom du kjende Guds gåva, og visste kven han er, han som bed deg um drikka, so bad du honom, og han gav deg livande vatn.»

¹¹ «Herre,» segjer kvinna, «du hev ingen ting å draga upp med, og brunnen er djup! Kvar hev du då det livande vatnet frå?

¹² Er då du større enn Jakob, ættfaren vår, som hev gjeve oss brunnen? han hev sjølv drukke av honom, og sønerne og feet hans med.»

¹³ Jesus svara: «Kvar den som drikk av dette vatnet, vert tyrst att,

¹⁴ men den som drikk av det vatnet eg vil gjeva honom, vert aldri tyrst meir; for det vatnet eg gjev honom, vert i honom til ei kjelda med vatn som vell upp til ævelegt liv.»

¹⁵ «Herre,» sagde kvinna, «gjev meg det vatnet, so eg ikkje vert tyrst meir, og ikkje treng koma alt hit og draga upp vatn!»

¹⁶ Han segjer til henne: «Gakk og henta mannen din, og kom hit att!»

¹⁷ «Eg hev ingen mann,» svara kvinna. «Det er rett som du segjer, at du ikkje hev nokon mann,» sagde Jesus;

¹⁸ «for du hev havt fem menner, og den du hev no, er ikkje din mann. No sagde du sant.»

¹⁹ «Herre, eg ser at du er ein profet!» sagde kvinna.

²⁰ «Federne våre tilbad Gud på dette fjellet, og de segjer at det er i Jerusalem ein skal tilbeda honom.»

²¹ Jesus segjer til henne: «Tru meg, kvinna; det kjem ei tid då de ikkje skal tilbeda Faderen på dette fjellet og ikkje i Jerusalem heller.

²² De tilbed det de ikkje kjenner, me tilbed det me kjenner; for frelsa kjem frå jødarne.

²³ Men det kjem ei tid, og ho hev alt kome, då dei rette tilbedarane skal tilbeda Faderen i ånd og sanning; for slike tilbedarar er det Faderen vil hava.

²⁴ Gud er ånd, og dei som tilbed honom, lyt tilbeda i ånd og sanning.»

²⁵ Kvinna segjer til honom: «Eg veit at Messias kjem» - Messias er det same som Kristus -; «når han kjem, skal han læra oss alt.»

²⁶ Jesus segjer til henne: «Det er eg - eg som talar med deg.»

²⁷ I det same kom læresveinarne hans. Dei undra seg yver at han tala med ei kvinna; like vel var det ingen som sagde: «Kva vil du henne?» eller: «Kvi talar du med henne?»

²⁸ So let kvinna vatskrukka si standa, og gjekk av stad til byen og sagde til folki:

²⁹ «Kom, so skal de sjå ein mann som hev sagt meg alt eg hev gjort! Skal tru han er Messias?»

³⁰ Då gjekk dei ut or byen. Med dei var på vegen til honom,

³¹ bad læresveinarne honom: «Et, rabbi!»

³² Han svara: «Eg hev ein mat som ikkje de veit um.»

³³ Då sagde læresveinarne seg imillom: «Tru nokon hev bore mat til honom?»

³⁴ Jesus segjer til deim: «Min mat er at eg gjer det han vil som sende meg, og fullfører hans verk.

³⁵ Segjer ikkje de: «Det er endå fire månader fyrr hausten kjem?» Men høyr kva eg segjer dykk: Lyft upp augo dykkar og skoda åkrane, korleis dei alt gulnar mot hausten.

³⁶ Den som haustar fær løn, og samlar grøda til ævelegt liv, so dei skal få gleda seg saman både den som sår og den som haustar.

³⁷ For her høver det ordet: «Det er ein som sår og ein annan som haustar.»

³⁸ Eg hev sendt dykk ut til å hausta det som de ikkje hev havt noko arbeidt med; andre hev havt arbeidet, og de hev gjenge inn i arbeidet deira.»

³⁹ Det var mange av samaritanarne frå den byen som trudde på honom for det som kvinna hadde sagt då ho vitna: «Han hev sagt meg alt eg hev gjort!»

⁴⁰ Då no samaritanarne kom til honom, bad dei at han vilde vera hjå deim, og han vart verande der tvo dagar.

⁴¹ Og mange fleire trudde for skuld ordet han tala,

⁴² og dei sagde til kvinna: «No trur me ’kje lenger for skuld det du hev tala; for me hev sjølve høyrt honom og veit no for visst at han er den som skal frelsa verdi.»

⁴³ Då dei tvo dagarne var lidne, tok han ut derifrå og for til Galilæa;

⁴⁴ for Jesus vitna sjølv at ein profet vert ikkje æra i sitt eige fedreland.

⁴⁵ Då han no kom til Galilæa, tok galilæarane vel imot honom; dei hadde set alt det han gjorde i Jerusalem på høgtidi; for dei var sjølve komne til høgtidi.

⁴⁶ So kom han då atter til Kana i Galilæa, der han hadde gjort vatn til vin. I Kapernaum var det ein kongsmann som hadde ein sjuk son.

⁴⁷ Då han fekk høyra at Jesus hadde teke ut frå Judæa og var komen til Galilæa, gjekk han til honom og bad at han vilde koma ned og lækja son hans; for han låg på det siste.

⁴⁸ Jesus svara: «Ser de ’kje teikn og under, so trur de ikkje.»

⁴⁹ Kongsmannen segjer til honom: «Herre, kom ned innan barnet mitt døyr!»

⁵⁰ Jesus segjer til honom: «Gakk heim att! Son din liver.» Mannen trudde det Jesus sagde til honom og gjekk.

⁵¹ Då han alt var på heimvegen, kom tenarane hans imot honom og sagde at guten hans livde.

⁵² So spurde han deim kva tid det hadde vorte betre med honom. «I går den sjuande timen slepte sotti honom,» sagde dei.

⁵³ Då skyna faren at det var i den same timen som Jesus hadde sagt til honom: «Son din liver,» og han trudde, både han og heile hans hus.

⁵⁴ Dette var det andre teiknet Jesus gjorde då han no atter kom frå Judæa til Galilæa.