Rozdział 2

¹ A trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie¹ Galilejskiej i była tam matka Jezusa.

1. J 4,46.

² Zaproszono na to wesele także Jezusa i jego uczniów¹.

1. Hbr 13,4.

³ A gdy zabrakło wina, matka Jezusa powiedziała do niego: Nie mają wina.

⁴ Jezus jej odpowiedział: Co¹ ja mam z tobą, kobieto²? Jeszcze nie nadeszła moja godzina³.

1. Łk 2,49.
2. J 4,21; 8,10; 19,26; Łk 11,27-28.
3. J 7,6.

⁵ Jego matka powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, co¹ wam powie.

1. Pwt 12,32.

⁶ A było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według żydowskiego zwyczaju oczyszczenia¹, mieszczących każda dwa albo trzy wiadra.

1. Mt 15,2; Łk 11,39.

⁷ Jezus im powiedział: Napełnijcie te stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi.

⁸ Wtedy powiedział do nich: Zaczerpnijcie teraz i zanieście przełożonemu wesela. I zanieśli.

⁹ A gdy przełożony wesela skosztował wody, która stała się winem¹ (a nie wiedział, skąd pochodziło, lecz słudzy, którzy zaczerpnęli wody, wiedzieli), zawołał oblubieńca.

1. Iz 65,8; Lb 6,3; Mt 9,17; Ef 5,18; 1Tm 5,23.

¹⁰ I powiedział do niego: Każdy człowiek najpierw podaje dobre wino, a gdy sobie podpiją, wtedy gorsze. A ty dobre wino zachowałeś aż do tej pory.

¹¹ Taki początek cudów¹ uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i objawił swoją chwałę, i uwierzyli w niego jego uczniowie.

1. J 7,31; 12,37; Dz 2,22.

¹² Potem on, jego matka, jego bracia¹ i jego uczniowie poszli do Kafarnaum i mieszkali tam kilka dni.

1. J 7,3-5; Mt 12,46; 13,55-56; Mk 6,3; Ps 69,8.

¹³ A ponieważ zbliżała się Pascha¹ żydowska, Jezus poszedł² do Jerozolimy.

1. Wj 12,14.
2. J 5,1; 6,4; 11,55.

¹⁴ I zastał¹ w świątyni² sprzedających³ woły, owce i gołębie oraz tych, którzy siedzieli i wymieniali pieniądze.

1. Mt 21,12.
2. Obj 11,2.
3. Pwt 14,23-26; Mt 21,12.

¹⁵ A zrobiwszy bicz z powrozków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły, rozsypał pieniądze wymieniających i poprzewracał stoły.

¹⁶ A do sprzedających gołębie powiedział: Wynieście to stąd, a nie róbcie z domu¹ mego Ojca domu kupieckiego.

1. Iz 56,5-11; Jr 7,11; Mt 21,13; Mk 11,17.

¹⁷ I przypomnieli sobie jego uczniowie, że jest napisane: Gorliwość¹ o twój dom zżarła mnie.

1. Ps 69,9; 119,139.

¹⁸ Wtedy Żydzi zapytali: Jaki nam znak¹ pokażesz, skoro to czynisz?

1. J 6,30; Mt 12,38; 21,23.

¹⁹ Odpowiedział im Jezus: Zburzcie¹ tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę².

1. Mt 26,61; Mk 14,58; 15,29.
2. J 10,17-18; Dz 3,15; Rz 6,4; 8,11.

²⁰ Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz?

²¹ Ale on mówił o świątyni¹ swego ciała.

1. Ef 2,21-22; Kol 2,9.

²² Gdy więc zmartwychwstał¹, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus.

1. Hi 19,25; 1Kor 15,52.

²³ A gdy był w Jerozolimie podczas Paschy¹ w święto, wielu² uwierzyło w jego imię, widząc cuda, które czynił.

1. Wj 12,14; Lb 28,16-17; Ez 45,21; Mk 14,1.
2. J 8,30; 12,42.

²⁴ Ale Jezus nie powierzał im samego siebie, bo on znał wszystkich;

²⁵ I nie potrzebował, aby mu ktoś dawał świadectwo o człowieku. On bowiem wiedział¹, co było w człowieku.

1. J 6,64; 16,30; 1Sm 16,7; Dz 1,24.