Rozdział 1

¹ Na początku¹ było Słowo², a Słowo było u Boga³ i Bogiem⁴ było Słowo.

1. Rdz 1,1; 1J 1,1; Ef 3,9; Kol 1,17; Obj 1,2.8.11.
2. Obj 19,13; 1J 5,7.
3. J 17,5.
4. 1J 5,20; J 1,14; 10,30; 1Tm 3,16; Hbr 1,8; Iz 9,6.

² Ono było na początku u Boga.

³ Wszystko¹ przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało², co się stało.

1. w. 10; Rdz 1,26; Iz 45,12; Ef 3,9; Kol 1,16-17; Hbr 11,3; Obj 4,11.
2. Hbr 11,3.

⁴ W nim było życie¹, a życie² było światłością³ ludzi.

1. J 11,25; 14,6; Kol 3,4; 1J 1,2; 5,11.
2. J 3,15-17.36; 4,10-14; 5,24.
3. J 1,8-9; J 8,12; 9,5; 1J 1,5; Ps 36,9.

⁵ A ta światłość świeci w ciemności¹, ale ciemność jej nie ogarnęła².

1. J 1,10; J 3,19.
2. pojęła

⁶ Był człowiek¹ posłany od Boga, któremu na imię było Jan.

1. Iz 40,3; Ml 3,1; Łk 1,13; Mt 3,1; Dz 13,24.

⁷ Przyszedł on na świadectwo¹, aby świadczyć o tej światłości, by wszyscy przez niego uwierzyli.

1. J 5,33-35.

⁸ Nie był on tą światłością, ale przyszedł, aby świadczyć o tej światłości¹.

1. Iz 9,2; Ps 27,1.

⁹ Ten¹ był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

1. Chrystus

¹⁰ Był na świecie, a świat został przez niego stworzony, ale świat go nie poznał¹.

1. Dz 13,27; 1Kor 2,8.

¹¹ Do swej własności¹ przyszedł, ale swoi go nie przyjęli².

1. Mt 15,24.
2. J 3,32; Iz 53,3.

¹² Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;

¹³ Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała¹, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

1. J 3,6.

¹⁴ A to Słowo¹ stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

1. 1Tm 3,16.

¹⁵ Jan świadczył¹ o nim i wołał: To był ten, o którym mówiłem: Ten, który po mnie przychodzi, uprzedził mnie, bo wcześniej był niż ja.

1. J 1,6-8; Ml 3,1.

¹⁶ A z jego pełni my wszyscy otrzymaliśmy i łaskę za łaskę.

¹⁷ Prawo¹ bowiem zostało dane przez Mojżesza, a łaska² i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

1. J 7,19; Wj 19,1-9; Ga 3,10.
2. Rz 3,24.

¹⁸ Boga nikt nigdy nie widział¹. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział².

1. J 6,46; 14,9; Rdz 18,5; Wj 33,20; 1J 4,12.
2. J 17,6; Łk 10,22.

¹⁹ A takie jest świadectwo Jana, gdy Żydzi posłali z Jerozolimy kapłanów i lewitów, aby go zapytali: Kim ty jesteś?

²⁰ I wyznał, a nie zaprzeczył, ale wyznał: Ja nie jestem Chrystusem.

²¹ I pytali go: Kim więc jesteś? Jesteś Eliaszem? A on powiedział: Nie jestem. A oni: Jesteś tym¹ prorokiem? I odpowiedział: Nie jestem.

1. Pwt 18,15.

²² Wtedy go zapytali: Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas posłali? Co mówisz sam o sobie?

²³ Odpowiedział: Ja jestem¹ głosem wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pana, jak powiedział prorok Izajasz.

1. Mt 3,3; Iz 40,3.

²⁴ A ci, którzy byli posłani, byli z faryzeuszy.

²⁵ I zapytali go: Czemu więc chrzcisz, jeśli nie jesteś Chrystusem ani Eliaszem, ani tym prorokiem?

²⁶ Odpowiedział im Jan: Ja chrzczę wodą, ale pośród was stoi ten, którego wy nie znacie.

²⁷ To jest ten, który przyszedłszy po mnie, uprzedził mnie, któremu ja nie jestem godny rozwiązać rzemyka u jego obuwia.

²⁸ Działo się to w Betabarze za Jordanem, gdzie Jan chrzcił.

²⁹ A nazajutrz Jan zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: Oto Baranek¹ Boży, który gładzi² grzech świata.

1. J 6,33-35; Rdz 4,4; Wj 12,3; Iz 53,7; Hbr 10,18.
2. Hbr 10,4-11; 1J 3,5.

³⁰ To jest ten, o którym mówiłem, że idzie za mną człowiek, który mnie uprzedził, bo wcześniej był niż ja.

³¹ Ja go nie znałem, ale przyszedłem, chrzcząc wodą, po to, aby został objawiony Izraelowi.

³² I świadczył Jan: Widziałem Ducha¹ zstępującego jak gołębica z nieba i spoczął na nim.

1. Mt 3,16; Mk 1,10; Łk 3,22; 1J 5,6-7.

³³ A ja go nie znałem, ale ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Na kogo ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na nim, to jest ten, który chrzci Duchem Świętym.

³⁴ Ja to widziałem i świadczyłem, że on jest Synem Bożym.

³⁵ Nazajutrz znowu stał tam Jan i dwóch z jego uczniów.

³⁶ A gdy zobaczył Jezusa przechodzącego, powiedział: Oto Baranek¹ Boży.

1. J 1,29; 1P 1,19.

³⁷ I słyszeli ci dwaj uczniowie, jak mówił, i poszli¹ za Jezusem.

1. Mk 1,16; Łk 5,10-11.

³⁸ A Jezus, odwróciwszy się i ujrzawszy, że idą za nim, zapytał ich: Czego szukacie? A oni mu odpowiedzieli: Rabbi – co się tłumaczy: Mistrzu¹ – gdzie mieszkasz?

1. Mt 23,7-8; J 1,49.

³⁹ Powiedział im: Chodźcie¹ i zobaczcie. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka. I zostali z nim tego dnia, bo było około godziny dziesiątej.

1. J 4,29; Mt 4,18-22.

⁴⁰ A Andrzej, brat Szymona Piotra, był jednym z tych dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za nim.

⁴¹ On najpierw znalazł Szymona, swego brata, i powiedział do niego: Znaleźliśmy Mesjasza – co się tłumaczy: Chrystusa.

⁴² I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus spojrzał na niego i powiedział: Ty jesteś Szymon¹, syn Jonasza. Ty będziesz nazwany Kefas² – co się tłumaczy: Piotr.

1. Mt 10,2; 16,17-18; Mk 3,16; Łk 6,14.
2. 1Kor 1,12; 3,22; 9,5; Ga 2,9.

⁴³ A nazajutrz Jezus chciał pójść do Galilei. Znalazł Filipa i powiedział do niego: Pójdź za mną.

⁴⁴ A Filip był z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra.

⁴⁵ Filip znalazł Natanaela i powiedział do niego: Znaleźliśmy tego, o którym pisał Mojżesz¹ w Prawie, a także prorocy – Jezusa² z Nazaretu, syna Józefa.

1. Łk 24,27.
2. Pwt 18,15.

⁴⁶ I zapytał go Natanael: Czyż z Nazaretu może być coś dobrego? Filip mu odpowiedział: Chodź i zobacz!

⁴⁷ Gdy więc Jezus zobaczył Natanaela zbliżającego się do niego, powiedział o nim: Oto prawdziwie Izraelita¹, w którym nie ma podstępu².

1. Rz 2,28-29.
2. przebiegłości; Ps 32,2; 1P 2,1; 2,22; Obj 14,5.

⁴⁸ Natanael go zapytał: Skąd mnie znasz? Odpowiedział mu Jezus: Zanim Filip cię zawołał, gdy byłeś pod drzewem figowym, widziałem¹ cię.

1. J 2,25; Ps 139,1; Mt 6,6; 1Kor 4,5.

⁴⁹ Odpowiedział mu Natanael: Mistrzu, ty jesteś¹ Synem Bożym, ty jesteś królem² Izraela.

1. J 5,17; Mt 14,33.
2. Mt 21,4-5; 27,11.

⁵⁰ Jezus mu odpowiedział: Czy wierzysz¹ dlatego, że ci powiedziałem: Widziałem cię pod drzewem figowym? Ujrzysz większe rzeczy niż te.

1. J 20,29.

⁵¹ I powiedział do niego: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Odtąd ujrzycie niebo otwarte i aniołów Boga wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.