Rozdział 8

¹ A Jezus poszedł na Górę Oliwną.

² Potem znowu wcześnie rano przyszedł do świątyni, a cały lud zszedł się do niego. I siadłszy, nauczał ich.

³ I przyprowadzili do niego uczeni w Piśmie i faryzeusze kobietę przyłapaną na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku;

⁴ Powiedzieli do niego: Nauczycielu, tę kobietę przyłapano na uczynku cudzołóstwa.

⁵ W prawie Mojżesz¹ nakazał nam takie kamienować. A ty co mówisz?

1. Kpł 20,10; Pwt 22,22.

⁶ A mówili to, wystawiając¹ go na próbę, aby mogli go oskarżyć². Jezus zaś, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi.

1. Lb 14,22; Mt 19,3; Łk 20,20.
2. J 18,31; Ps 38,12.

⁷ A gdy nie przestawali go pytać, podniósł się i powiedział do nich: Kto¹ z was jest bez grzechu², niech pierwszy rzuci w nią kamieniem.

1. Pwt 17,6; Mt 7,1-5.
2. Rz 3,23.

⁸ I znowu schyliwszy się, pisał po ziemi.

⁹ A gdy oni to usłyszeli, będąc przekonani przez sumienie, odchodzili jeden po drugim, począwszy od starszych aż do ostatnich. Pozostał tylko sam Jezus i ta kobieta stojąca pośrodku.

¹⁰ A Jezus podniósł się i nie widząc nikogo oprócz tej kobiety, powiedział do niej: Kobieto, gdzież są ci, którzy cię oskarżali¹? Nikt cię nie potępił?

1. Iz 41,11.

¹¹ Ona odpowiedziała: Nikt, Panie. A Jezus powiedział do niej: I ja ciebie nie potępiam¹. Idź i już więcej nie² grzesz.

1. J 3,17; Łk 9,56; Rz 8,1.
2. J 5,14; Prz 28,13; Iz 1,16; Ez 18,30-32; Ef 2,10; 1J 2,1.

¹² Jezus znowu powiedział do nich: Ja jestem światłością¹ świata. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość życia.

1. J 1,9; 9,5; 12,35; Iz 9,2.

¹³ Powiedzieli więc do niego faryzeusze: Ty świadczysz¹ sam o sobie, a twoje świadectwo nie jest prawdziwe.

1. J 5,31-47.

¹⁴ Odpowiedział im Jezus: Chociaż ja świadczę sam o sobie, jednak moje świadectwo jest prawdziwe, bo wiem, skąd przyszedłem i dokąd idę. Lecz wy nie wiecie, skąd przyszedłem i dokąd idę.

¹⁵ Wy sądzicie według ciała¹, ale ja nie sądzę² nikogo.

1. J 7,24; 1Sm 16,7.
2. J 12,47.

¹⁶ A choćbym i sądził, mój sąd jest prawdziwy, bo nie jestem¹ sam, ale jestem ja i Ojciec, który mnie posłał.

1. J 16,32.

¹⁷ A w waszym Prawie jest napisane¹, że świadectwo² dwóch ludzi jest prawdziwe.

1. Pwt 17,6; 19,15.
2. Mt 18,16; 2Kor 13,1; Hbr 10,28; 1J 5,9.

¹⁸ Ja jestem tym, który świadczy sam o sobie i świadczy o mnie Ojciec, który mnie posłał.

¹⁹ Wtedy zapytali go: Gdzie jest twój Ojciec? Jezus odpowiedział: Nie znacie¹ ani mnie, ani mego Ojca. Gdybyście mnie znali, znalibyście² i mego Ojca.

1. w. 55; J 16,3.
2. J 14,7-9.

²⁰ Te słowa mówił Jezus w skarbcu, nauczając w świątyni, a nikt go nie schwytał, bo jeszcze nie nadeszła jego godzina.

²¹ Wówczas Jezus znowu powiedział do nich: Ja odchodzę, a wy będziecie mnie szukać i umrzecie w swoim grzechu¹. Gdzie ja idę, wy przyjść nie możecie.

1. Ez 3,20.

²² Wtedy Żydzi mówili: Czyż sam się zabije, skoro mówi: Gdzie ja idę, wy przyjść nie możecie?

²³ I powiedział do nich: Wy jesteście z niskości, a ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, ja zaś nie jestem z tego świata.

²⁴ Dlatego wam powiedziałem, że umrzecie w swoich grzechach¹. Bo jeśli nie uwierzycie², że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach.

1. Łk 16,22-26; 1Kor 15,17; Ef 2,1.5.
2. J 3,36; Mk 16,16; 1J 5,10.

²⁵ Wtedy zapytali go: Kim ty jesteś? I odpowiedział im Jezus: Tym, kim wam od początku mówię.

²⁶ Wiele mam o was do powiedzenia i do sądzenia. Ale ten, który mnie posłał, jest prawdziwy, a ja mówię na świecie to, co od niego słyszałem.

²⁷ Nie zrozumieli jednak, że mówił im o Ojcu.

²⁸ Dlatego Jezus powiedział do nich: Gdy wywyższycie¹ Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja jestem, a nie czynię nic sam od siebie, ale mówię to, czego mnie nauczył mój Ojciec.

1. J 3,14; 12,32; 19,18.

²⁹ A ten, który mnie posłał, jest ze mną. Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba.

³⁰ Gdy to mówił, wielu uwierzyło w niego.

³¹ Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać¹ w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami².

1. J 6,68; 15,4; Dz 13,43; 14,22; 2Tm 3,14; Jk 1,25; 1J 2,19.
2. J 15,8.

³² I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.

³³ Odpowiedzieli mu: My jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie służyliśmy nikomu. Jakże możesz mówić: Będziecie wolni?

³⁴ Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto popełnia grzech, jest sługą¹ grzechu.

1. Prz 5,22; Rz 6,16; Tt 3,3.

³⁵ A sługa nie mieszka¹ w domu na wieki, lecz Syn mieszka² na wieki.

1. Ga 4,30.
2. Rz 8,15; Ga 4,7.

³⁶ Jeśli więc Syn was wyzwoli, będziecie prawdziwie wolni.

³⁷ Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama¹, lecz usiłujecie mnie zabić, bo moje słowo nie znajduje w was miejsca.

1. Rz 9,7.8.

³⁸ Ja mówię¹ to, co widziałem u mego Ojca, a wy też robicie to, co widzieliście u waszego ojca.

1. w. 26; J 14,10.

³⁹ Odpowiedzieli mu: Naszym ojcem jest Abraham. Jezus im powiedział: Gdybyście¹ byli synami Abrahama, spełnialibyście uczynki Abrahama.

1. Mt 3,9; Rz 2,28; 9,7.

⁴⁰ Lecz teraz usiłujecie mnie zabić, człowieka, który wam mówił prawdę, którą słyszał od Boga. Tego Abraham nie robił.

⁴¹ Wy spełniacie uczynki waszego ojca. Wtedy powiedzieli mu: My nie jesteśmy spłodzeni z nierządu. Mamy jednego Ojca – Boga.

⁴² Jezus im powiedział: Gdyby Bóg był waszym Ojcem, miłowalibyście mnie, gdyż ja od Boga wyszedłem i przyszedłem, a nie przyszedłem sam od siebie, ale on mnie posłał¹.

1. Ga 4,4.

⁴³ Dlaczego nie pojmujecie¹ tego, co mówię? Dlatego że nie możecie słuchać mojego słowa.

1. J 12,39; Prz 28,5; Rz 3,11.

⁴⁴ Wy jesteście z waszego ojca¹ – diabła² i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został³ w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą⁴ i ojcem kłamstwa.

1. Mt 13,38; Dz 13,10; 1J 3,8.
2. Obj 20,2.
3. Ez 28,12-17; 2P 2,4; Jud 1,6.
4. Dz 5,3; 2Kor 11,3; 2Tes 2,9; Obj 12,9.

⁴⁵ A ponieważ ja mówię¹ prawdę, nie wierzycie mi.

1. J 3,19; 7,7; Ga 4,16; 2Tes 2,10-12; 2Tm 4,3.

⁴⁶ Któż z was obwini¹ mnie o grzech? Jeśli mówię prawdę, dlaczego mi nie wierzycie?

1. J 14,30; 2Kor 5,21; Hbr 4,15; 1P 2,22.

⁴⁷ Kto jest z Boga, słucha¹ słów Bożych. Wy dlatego nie słuchacie², że nie jesteście z Boga.

1. J 17,8.
2. 1J 4,5.

⁴⁸ Wtedy Żydzi mu odpowiedzieli: Czy nie dobrze mówimy, że jesteś Samarytaninem¹ i masz demona?

1. Łk 10,33.

⁴⁹ Jezus odpowiedział: Ja nie mam demona, ale czczę mego Ojca, a wy mnie znieważacie.

⁵⁰ Ja nie szukam¹ swojej chwały. Jest ktoś, kto szuka i sądzi.

1. J 5,41; 7,18.

⁵¹ Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ktoś będzie zachowywał moje słowa, nigdy nie ujrzy¹ śmierci.

1. Ps 89,48; J 5,24; 11,26.

⁵² Wtedy Żydzi powiedzieli do niego: Teraz wiemy, że masz demona. Abraham¹ umarł i prorocy, a ty mówisz: Jeśli ktoś będzie zachowywał moje słowa, nigdy nie skosztuje śmierci.

1. Za 1,5; Hbr 11,13.

⁵³ Czy ty jesteś większy¹ od naszego ojca Abrahama, który umarł? I prorocy poumierali. Kim ty się czynisz?