Rozdział 14

¹ Niech się nie trwoży¹ wasze serce. Wierzycie² w Boga, wierzcie i we mnie.

1. w. 27; J 16,22; Iz 43,1.
2. J 5,23; 12,44; 1J 2,23.

² W domu¹ mego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, powiedziałbym wam. Idę, aby wam przygotować miejsce.

1. 2Kor 5,1; Hbr 11,10; 13,14.

³ A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu¹ i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli.

1. J 14,18.23; 1Tes 4,16; 2Tes 2,1; 1J 3,2.

⁴ A dokąd ja idę, wiecie i drogę znacie.

⁵ Powiedział do niego Tomasz: Panie, nie wiemy, dokąd idziesz, jakże więc możemy znać drogę?

⁶ Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą¹, prawdą² i życiem³. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.

1. J 10,9; Dz 4,12; Hbr 7,25; 1Tm 2,5.
2. 1J 5,6.20; Obj 19,11.
3. J 1,4; 5,26; 11,25; 1J 1,1-2; 5,11-12.

⁷ Gdybyście mnie znali, znalibyście też mego Ojca. I już teraz go znacie, i widzieliście go.

⁸ Powiedział do niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.

⁹ Jezus mu odpowiedział: Tak długo jestem z wami, a nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widzi, widzi¹ i mego Ojca. Jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca?

1. J 12,45; Kol 1,15; Flp 2,6; Hbr 1,3.

¹⁰ Nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu¹, a Ojciec we mnie? Słów, które ja do was mówię, nie mówię od samego siebie, lecz Ojciec, który mieszka we mnie, on dokonuje dzieł.

1. w. 20; J 10,30.38; 17,21; 1J 5,7.

¹¹ Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie. Przynajmniej z powodu samych dzieł¹ wierzcie mi.

1. J 5,36; 10,25.38; Dz 2,22; Hbr 2,4.

¹² Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, dzieł, których ja dokonuję, i on będzie dokonywał, i większych od tych dokona, bo ja odchodzę do mego Ojca.

¹³ A o cokolwiek będziecie prosić w moje imię¹, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony² w Synu.

1. J 15,16; 16,23.
2. J 13,31.

¹⁴ Jeśli o coś będziecie prosić w moje imię, ja to uczynię.

¹⁵ Jeśli mnie miłujecie¹, zachowujcie moje przykazania.

1. J 14,23-24; 15,10; 1J 5,3.

¹⁶ A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela¹, aby z wami był² na wieki;

1. w. 18; J 14,26; 15,26; 16,7.13.
2. Mt 28,20; Ef 1,13.

¹⁷ Ducha prawdy¹, którego świat nie może² przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was³ będzie.

1. 1J 2,27; 4,6.
2. 1Kor 2,14.
3. 1Kor 6,19; 2Kor 6,16; 1J 3,24; 4,4; Mt 10,20; Ga 4,6.

¹⁸ Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

¹⁹ Jeszcze krótki czas, a świat nie będzie mnie już więcej oglądał, lecz wy będziecie mnie oglądać. Ponieważ ja żyję¹, wy też będziecie żyć.

1. Hbr 7,25.

²⁰ W tym dniu poznacie, że ja jestem w moim Ojcu¹, a wy we mnie i ja w was.

1. w. 10; J 10,38.

²¹ Kto ma moje przykazania¹ i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, będzie go też miłował mój Ojciec i ja go będę miłował, i objawię mu samego siebie.

1. ww. 15.23; 1J 2,5.

²² Powiedział mu Judasz, ale nie Iskariota: Panie, cóż to jest, że masz się objawić nam, a nie światu?

²³ Jezus mu odpowiedział: Jeśli ktoś mnie miłuje¹, będzie zachowywał moje słowo. I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy.

1. ww. 15.21.

²⁴ Kto mnie nie miłuje, nie zachowuje moich słów. A słowo, które słyszycie, nie jest moje, ale tego, który mnie posłał, Ojca.

²⁵ To wam powiedziałem, przebywając z wami.

²⁶ Lecz Pocieszyciel, Duch Święty¹, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni² wam wszystko, co wam powiedziałem.

1. J 7,39; 20,22; Mt 28,19; Ef 1,13; 4,30; Tt 3,5.
2. J 2,22; 12,16; Dz 11,16; 20,35.

²⁷ Pokój¹ zostawiam wam, mój pokój daję wam; daję wam nie tak, jak daje świat. Niech się nie trwoży wasze serce ani się nie lęka.

1. J 16,33; Rz 5,1; Ef 2,14-17; Flp 4,7.

²⁸ Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i znowu przyjdę do was. Gdybyście mnie miłowali, radowalibyście się, ponieważ powiedziałem: Idę do Ojca. Mój Ojciec bowiem jest większy niż ja.

²⁹ I teraz wam powiedziałem, zanim to się stanie, żebyście uwierzyli, gdy to się stanie.

³⁰ Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata, a on we mnie nic nie ma.

³¹ Ale żeby świat poznał, że miłuję Ojca i jak Ojciec mi nakazał¹, tak czynię. Wstańcie, chodźmy stąd.

1. J 10,18; Flp 2,8.