¹ Jezus dan kwam zes dagen vóór Paschen naar Bethanië, waar Lazarus was dien Hij had opgewekt uit de dooden.

² Zij maakten Hem dan aldaar een avondmaaltijd gereed, en Martha bediende, en Lazarus was een van degenen die met Hem aan de tafel lagen.

³ Maria dan nam een pond balsem van zuiveren kostbaren nardus, en zalfde de voeten van Jezus, en droogde met haar hoofdhaar zijn voeten af; en het huis werd vervuld met den reuk des balsems.

⁴ Judas Iskariot nu, een van zijn discipelen, die Hem zou verraden, zeide:

⁵ Waarom dezen balsem niet verkocht voor driehonderd penningen, en den armen gegeven?

⁶ Dit nu zeide hij, niet omdat hij voor de afmen bekommerd was, maar omdat hij een dief was, en de kas hield, en wegnam wat er werd in gedaan.

⁷ Jezus zeide dan: Laat haar doen! opdat zij het beware tot den dag mijner begrafenis.

⁸ Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.

⁹ Een groote schare dan uit de Joden vernam dat Hij daar was, en zij kwamen niet alleen om Jezus, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien dien Hij uit de dooden verwekt had.

¹⁰ De overpriesters dan hielden samen raad om ook Lazarus te dooden,

¹¹ want om zijnentwil gingen velen der Joden weg en geloofden in Jezus.

¹² Des anderen daags, toen een groote schare die naar het feest gekomen was, hoorde dat Jezus naar Jerusalem kwam,

¹³ namen zij takken van palmboomen en gingen uit Hem te gemoet, en riepen: Hosannah! Geprezen Hij, die komt in den Naam des Heeren, de Koning Israëls!

¹⁴ Jezus nu vond een jongen ezel en ging daarop zitten, zooals geschreven is:

¹⁵ Vrees niet, dochter Sions! zie, uw Koning komt, gezeten op het jong van een ezelin!

¹⁶ Dit verstonden zijn discipelen in het eerst niet, maar toen Jezus in zijn glorie was, toen werden zij indachtig dat dit van Hem geschreven was en dat men Hem dit gedaan had.

¹⁷ De schare dan, die bij Hem was, getuigde dat Hij Lazarus uit het graf had geroepen en hem uit de dooden verwekt had.

¹⁸ Daarom ook ging de schare Hem te gemoet, omdat zij gehoord hadden dat Hij dit mirakel gedaan had.

¹⁹ De fariseërs dan zeiden tot malkander: Gij ziet dat gij niets wint; zie, de geheele wereld loopt Hem na!

²⁰ Er waren nu eenige Grieken uit degenen die opgekomen waren om op het feest te aanbidden.

²¹ Dezen dan wendden zich tot Filippus, die van Bethsaïda was in Galilea, en vroegen hem, zeggende: Heer, wij wilden Jezus wel zien!

²² Filippus kwam en zeide het aan Andreas, en Andreas en Filippus kwamen en zeiden het aan Jezus.

²³ Jezus nu antwoordde en zeide tot hen: De ure is gekomen dat de Zoon des menschen de glorie zal ontvangen.

²⁴ Voorwaar, voorwaar Ik zeg ulieden: Als het tarwegraan niet in de aarde valt en sterft, dan blijft het alleen, maar als het sterft dan draagt het veel vrucht!

²⁵ Die zijn leven bemint zal het verliezen, en die zijn leven haat in deze wereld, die zal het bewaren ten eeuwigen leven.

²⁶ Indien iemand Mij dient, die volge Mij, en waar Ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn; wanneer iemand Mij dient, de Vader zal hem eeren.

²⁷ Nu is mijn ziel ontroerd, en wat zal Ik zeggen? — Vader, verlos Mij uit deze ure? — Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen!

²⁸ Vader, verheerlijk uw Naam! — Er kwam dan een stem uit den hemel: En Ik heb Hem verheerlijkt en zal Hem wederom verheerlijken!

²⁹ De schare dan, die daar stond en het hoorde, zeide dat het een donderslag was geweest; anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken!

³⁰ Jezus antwoordde en zeide: Niet om mijnentwil is deze stem geschied, maar om uwentwil!

³¹ Nu is er een oordeel over deze wereld; nu zal de overste dezer wereld buiten geworpen worden.

³² En Ik, als Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal allen tot Mij trekken!

³³ Dit nu zeide Hij, te kennen gevende welken dood Hij zou sterven.

³⁴ De schare dan antwoordde Hem: Wij hebben gehoord uit de wet dat de Christus in eeuwigheid blijft; en hoe zegt Gij dan dat de Zoon des menschen moet verhoogd worden? Wie is die Zoon des menschen?

³⁵ Jezus dan zeide tot hen: Nog een korten tijd is het licht onder ulieden; wandelt als die het licht hebt, opdat geen duisternis u overvalle; en die wandelt in de duisternis, weet niet waar hij heengaat.

³⁶ Als die het licht hebt; gelooft in het licht, opdat gij kinderen des lichts moogt, worden.

³⁷ Dit sprak Jezus en Hij ging weg en verbergde zich van hen. Hoewel Hij nu zooveel mirakelen gedaan had voor hun oogen, zoo geloofden zij toch niet in Hem;

³⁸ opdat het woord van Jesaja, den profeet, zou vervuld worden, dat hij gesproken heeft: Heere! wie heeft onze prediking geloofd? en de arm des Heeren, aan wien is hij geopenbaard?

³⁹ Daarom konden zij niet gelooven, want Jesaja zeide wederom:

⁴⁰ Hij heeft hun de oogen verblind, en het harte verhard, opdat zij niet zouden zien met de oogen en verstaan met het harte, en zich bekeeren en Ik hen geneze.

⁴¹ Dit zeide Jesaja omdat hij zijn glorie zag en van Hem sprak.

⁴² Nochtans geloofden ook velen van de oversten in Hem, maar om der fariseërs wil beleden zij het niet, om niet uit de synagoge geworpen te worden.

⁴³ Want zij beminden de glorie der menschen meer dan de glorie Gods.

⁴⁴ Jezus nu riep en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft niet in Mij, maar in Hem die Mij gezonden heeft.

⁴⁵ En die Mij ziet, ziet Hem die Mij gezonden heeft!

⁴⁶ Ik, het Licht, ben tot de wereld gekomen opdat al wie in Mij gelooft, niet in de duisternis blijve.

⁴⁷ En als iemand mijn woorden hoort en niet bewaart, Ik oordeel hem niet, want Ik ben niet gekomen om de wereld te oordeelen, maar om de wereld te behouden.

⁴⁸ Die Mij verwerpt en mijn woorden niet aanneemt, die heeft zijn rechter; het woord dat Ik sprak, dat zal hem oordeelen ten laatsten dage.

⁴⁹ Want uit Mij zelven heb Ik niet gesproken, maar die Mij gezonden heeft, de Vader zelf, heeft Mij een gebod gegeven wat Ik zeggen en wat Ik spreken zou;

⁵⁰ en Ik weet dat zijn gebod eeuwig leven is. Wat Ik dan spreek, spreek Ik zooals de Vader Mij gezegd heeft.