¹ Na dezen was er een feest der Joden en Jezus ging naar Jerusalem.

² In Jerusalem nu is er bij de Schaapspoort een vijver, in ‘t hebreeuwsch genaamd Bethesda, die vijf gaanderijen heeft,

³ waarin lag een menigte van kranken, blinden, kreupelen, lammen, wachtende op de roering des waters;

⁴ want een engel daalde op een bepaalden tijd neder in den vijver en roerde het water; die dan het eerst daarin kwam, na de roering van het water, die werd gezond, welke ziekte hij ook had.

⁵ Aldaar nu was een zeker man die acht en dertig jaar krank was.

⁶ Jezus zag dezen liggen en wetende dat hij al langen tijd zoo was, zeide Hij tot hem: Wilt gij gezond worden?

⁷ De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb niemand, om mij, als het water geroerd is, in den vijver te werpen; en terwijl ik aankom, gaat er een ander vóór mij daarin!

⁸ Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw bed op en wandel!

⁹ En terstond werd de man gezond en nam zijn bed op en wandelde. En het was sabbat op dien dag.

¹⁰ De Joden dan zeiden tot hem die genezen was: Het is sabbat en het is u niet geoorloofd het bed op te nemen!

¹¹ Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, die heeft tot mij gezegd: Neem uw bed op en wandel!

¹² Zij vroegen hem: Wie is de man die tot u gezegd heeft: Neem uw bed op en wandel?

¹³ Maar de genezene wist niet wie Hij was, want Jezus was de schare ontweken die in die plaats was.

¹⁴ Naderhand vond Jezus hem in den tempel en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers overkome!

¹⁵ De man ging heen en boodschapte aan de Joden dat het Jezus was die hem gezond had gemaakt.

¹⁶ En daarom vervolgden de Joden Jezus, omdat Hij dit op een sabbat deed.

¹⁷ Maar Jezus antwoordde hun: Mijn Vader werkt tot nu toe, en Ik werk ook.

¹⁸ Daarom zochten de Joden te meer Hem te dooden, omdat Hij niet alleen den sabbat schond, maar ook God zijn eigen Vader noemde, zich zelven gelijk makende aan God.

¹⁹ Jezus dan antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar Ik zeg ulieden: De Zoon kan niets van zich zelven doen, dan hetgeen Hij den Vader ziet doen; want wat deze doet, dat doet ook de Zoon desgelijks.

²⁰ Want de Vader bemint den Zoon, en al wat Hij zelf doet toont Hij Hem, en nog grooter werken dan deze zal Hij Hem toonen, opdat gij u verwondert.

²¹ Want gelijk de Vader de dooden opwekt en levend maakt, zoo maakt ook de Zoon levend die Hij wil.

²² Want ook de Vader oordeelt niemand, maar al het oordeel heeft Hij aan den Zoon gegeven,

²³ opdat zij allen den Zoon eeren, zooals zij den Vader eeren. Die den Zoon niet eert, die eert den Vader niet die Hem gezonden heeft.

²⁴ Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die mijn woord hoort en gelooft in Hem die Mij heeft gezonden, die heeft het eeuwige leven; en in het oordeel komt hij niet, maar hij is overgegaan uit den dood naar het leven.

²⁵ Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Er komt een ure en zij is er nu, dat de dooden hooren zullen de stem des Zoons van God, en die gehoord hebben, zullen leven.

²⁶ Want zooals de Vader leven heeft in zich zelven, zoo heeft Hij ook den Zoon gegeven leven in zich zelven te hebben,

²⁷ en heeft Hem macht gegeven om het oordeel te houden, omdat Hij eens menschen zoon is.

²⁸ Zijt daarover niet verwonderd, want er komt een ure waarin allen, die in de graven zijn, zijn stem zullen hooren,

²⁹ en zullen uitgaan, die het goede gedaan hebben, tot de verrijzenis des levens, en die het kwade gedaan hebben, tot de verrijzenis des oordeels,

³⁰ Ik kan niets doen van Mij zelven. Zooals Ik hoor, oordeel Ik, en mijn oordeel is rechtvaardig, omdat Ik niet mijn wil zoek, maar den wil desgenen die Mij gezonden heeft.

³¹ Indien Ik getuig van Mij zelven, zoo is mijn getuigenis niet waarachtig.

³² Een ander is er die van Mij getuigt, en Ik weet dat de getuigenis die Hij van Mij getuigt, waarachtig is.

³³ Gijlieden hebt gezonden tot Johannes, en hij heeft aan de waarheid getuigenis gegeven.

³⁴ Wat Mij aangaat, Ik neem geen getuigenis van een mensch, maar dit zeg Ik opdat gij zoudt behouden worden.

³⁵ Johannes was de brandende en lichtgevende fakkel, en gij hebt u voor een ure in zijn licht willen verheugen.

³⁶ Maar de getuigenis die Ik heb, is meer dan die van Johannes, want de werken die Mij de Vader heeft gegeven om te volbrengen, die werken zelven die Ik doe, getuigen van Mij, dat de Vader Mij gezonden heeft.

³⁷ En de Vader, die Mij gezonden heeft, die heeft van Mij getuigd. Nooit hebt gij zijn stem gehoord, of zijn gedaante gezien.

³⁸ En zijn woord hebt gij niet in u blijvende, omdat gij Hem niet gelooft, dien Hij gezonden heeft.

³⁹ Gij onderzoekt de Schrifturen, omdat gij daarin eeuwig leven meent te hebben; en die zijn het die van Mij getuigen,

⁴⁰ en tot Mij komen wilt gij niet, om het leven te hebben!

⁴¹ Glorie van menschen neem Ik niet aan.

⁴² Maar Ik ken u, dat gij de liefde Gods niet hebt in u zelven.

⁴³ Ik ben gekomen in den Naam mijns Vaders en gij neemt Mij niet aan; als er een ander komt in zijn eigen naam, dien zult gij aannemen!

⁴⁴ Hoe kunt gijlieden gelooven, gij die glorie van malkander aanneemt, en de glorie, die van den eenigen God komt, zoekt gij niet!

⁴⁵ Meent niet dat Ik u zal beschuldigen bij den Vader! Er is er een die u beschuldigt, dat is Mozes, op wien gij hoopt.

⁴⁶ Want zoo gij in Mozes geloofdet, dan zoudt gij ook in Mij gelooven, want van Mij heeft hij geschreven.

⁴⁷ Maar als gij in zijn schriften niet gelooft, hoe zult gij dan mijn woorden gelooven?