Rozdział 2

¹ A gdy Jezus urodził się w Betlejem¹ w Judei za dni króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali:

1. Mi 5,2; Łk 2,11; J 7,42.

² Gdzież jest ten król Żydów, który się urodził? Widzieliśmy bowiem jego gwiazdę¹ na Wschodzie i przyjechaliśmy, aby oddać mu pokłon².

1. Lb 24,17; Iz 60,3.
2. Mt 2,11; J 5,23; 9,38; Hbr 1,6.

³ Gdy król Herod to usłyszał, przeraził się, a z nim cała Jerozolima.

⁴ Zebrawszy więc wszystkich naczelnych kapłanów¹ i nauczycieli ludu, wypytywał ich, gdzie miał się urodzić Chrystus.

1. 2Krn 36,14.

⁵ A oni mu powiedzieli: W Betlejem w Judei; bo tak jest napisane¹ przez proroka:

1. Mi 5,2.

⁶ A ty, Betlejem, ziemio Judy, wcale nie jesteś najmniejsze wśród władców Judei, z ciebie bowiem wyjdzie władca¹, który będzie rządził moim ludem, Izraelem.

1. Rdz 49,10; 1Krn 5,2.

⁷ Wtedy Herod wezwał potajemnie mędrców i dowiadywał się dokładnie o czas ukazania się gwiazdy¹.

1. Lb 24,17.

⁸ A posyłając ich do Betlejem, powiedział: Jedźcie i wypytajcie się dokładnie o to dziecko, a gdy je znajdziecie, donieście mi, abym i ja pojechał i oddał mu pokłon.

⁹ Oni więc, wysłuchawszy króla, odeszli. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, prowadziła ich, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecko.

¹⁰ A gdy zobaczyli gwiazdę, ogromnie się ucieszyli.

¹¹ Kiedy weszli do domu¹, zobaczyli dziecko z Marią, jego matką, i upadłszy, oddali mu pokłon², potem otworzyli swoje skarby i ofiarowali mu dary³: złoto, kadzidło i mirrę.

1. Łk 2,16.
2. Mt 2,2; 4,10; 14,33; Ps 95,6; J 5,23; Dz 10,25; Obj 19,10; 22,8.
3. 1Sm 10,27; 1Krl 10,2; Iz 60,6.

¹² Lecz będąc ostrzeżeni przez Boga we śnie, aby nie wracali do Heroda, powrócili do swojej ziemi inną drogą.

¹³ A gdy oni odeszli, oto anioł Pana ukazał się we śnie Józefowi i powiedział: Wstań, weź dziecko oraz jego matkę i uciekaj do Egiptu, i zostań tam, aż ci powiem. Herod bowiem będzie szukał dziecka, aby je zabić.

¹⁴ Wstał więc, wziął w nocy dziecko oraz jego matkę i uciekł do Egiptu.

¹⁵ I przebywał tam aż do śmierci Heroda, aby się wypełniło, co powiedział¹ Pan przez proroka: Z Egiptu wezwałem mego syna.

1. Wj 4,22; Lb 24,8; Oz 11,1.

¹⁶ Wówczas Herod, widząc, że został oszukany przez mędrców, bardzo się rozgniewał i kazał zabić¹ wszystkie dzieci, które były w Betlejem i całej okolicy, w wieku do dwóch lat, stosownie do czasu, o którym się dokładnie dowiedział od mędrców.

1. 2Krl 8,12; Oz 10,14; Obj 17,6.

¹⁷ Wtedy wypełniło się to, co zostało powiedziane¹ przez proroka Jeremiasza:

1. Jr 31,15.

¹⁸ Słychać głos w Rama¹, lament, płacz i wielkie zawodzenie. Rachel² opłakuje swoje dzieci i nie daje się pocieszyć, bo już ich nie ma.

1. Jr 4,31; 9,21.
2. Rdz 35,16.

¹⁹ A gdy Herod umarł, oto anioł Pana ukazał się we śnie Józefowi w Egipcie;

²⁰ I powiedział: Wstań, weź dziecko oraz jego matkę i idź do ziemi izraelskiej. Umarli bowiem ci, którzy czyhali na życie dziecka.

²¹ Wstał więc, wziął dziecko oraz jego matkę i przybył do ziemi izraelskiej.

²² Lecz gdy usłyszał, że Archelaus króluje w Judei w miejsce Heroda, swego ojca, bał się tam iść. Ale będąc napomniany przez Boga we śnie, odszedł w strony Galilei¹.

1. Łk 2,39; J 7,41.

²³ A przyszedłszy, mieszkał w mieście zwanym Nazaret¹, aby się wypełniło to, co zostało powiedziane przez proroków: Będzie nazwany Nazarejczykiem².

1. J 18,5; 19,19; Dz 2,22.
2. Lb 6,13; Sdz 13,5; J 1,46.