Rozdział 5

¹ A Jezus, widząc tłumy, wszedł na górę, a gdy usiadł, podeszli do niego jego uczniowie.

² Wtedy otworzył usta¹ i nauczał ich:

1. Ef 6,19.

³ Błogosławieni¹ ubodzy w duchu², ponieważ do nich należy królestwo niebieskie.

1. Ps 1,1; Łk 6,20; 11,28; Rz 4,6; Jk 1,12.
2. Ps 51,17; Prz 16,19.

⁴ Błogosławieni, którzy się smucą¹, ponieważ oni będą pocieszeni.

1. Ps 126,5; Łk 16,25; Obj 21,4.

⁵ Błogosławieni cisi¹, ponieważ oni odziedziczą² ziemię.

1. Mt 11,29; Lb 12,3; So 2,3.
2. Ps 37,11.22.29; Iz 60,21.

⁶ Błogosławieni, którzy łakną i pragną¹ sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceni.

1. Ps 42,2; Łk 1,53; J 6,27.

⁷ Błogosławieni miłosierni¹, ponieważ oni dostąpią miłosierdzia.

1. 2Sm 22,26; Prz 11,17.

⁸ Błogosławieni czystego serca¹, ponieważ oni zobaczą Boga.

1. Ps 51,10; Ez 36,26; Dz 15,9.

⁹ Błogosławieni czyniący pokój, ponieważ oni będą nazwani synami Bożymi.

¹⁰ Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie¹ z powodu sprawiedliwości, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie.

1. Łk 6,22; J 15,20; 1P 3,14; 4,13-16.

¹¹ Błogosławieni jesteście, gdy z mego powodu¹ będą wam złorzeczyć, prześladować² was i mówić kłamliwie wszystko, co złe, przeciwko wam.

1. Mt 10,22; Łk 21,17; Obj 2,3.
2. 1P 2,23.

¹² Radujcie się i weselcie, ponieważ obfita jest wasza nagroda¹ w niebie; tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.

1. Łk 6,23; 1Kor 3,8.

¹³ Wy jesteście solą ziemi¹; lecz jeśli sól zwietrzeje, czym ją posolą? Na nic się już nie przyda, tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.

1. Mk 9,50.

¹⁴ Wy jesteście światłością¹ świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.

1. Rz 2,19; Ef 5,8; 1Tes 5,5.

¹⁵ Nie zapala się świecy i nie stawia jej pod naczyniem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu.

¹⁶ Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie.

¹⁷ Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.

¹⁸ Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą¹, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni².

1. Obj 20,11.
2. Mt 24,35; Łk 21,33; Ps 119,89; Iz 40,8; 1P 1,25.

¹⁹ Kto by więc złamał jedno¹ z tych najmniejszych przykazań i uczyłby tak ludzi, będzie nazwany najmniejszym w królestwie niebieskim. A kto by je wypełniał i uczył, ten będzie nazwany wielkim w królestwie niebieskim.

1. Ga 3,10; Jk 2,10.

²⁰ Mówię wam bowiem: Jeśli wasza sprawiedliwość¹ nie będzie obfitsza niż uczonych w Piśmie i faryzeuszy, żadnym sposobem nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

1. Mt 23,2-5.23-28; Rz 10,2-4; Flp 3,9.

²¹ Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał¹, a kto by zabił, podlega sądowi.

1. Wj 20,13; Rdz 9,5-6.

²² Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa¹ na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego.

1. Ef 4,26.

²³ Jeśli więc przyniesiesz swój dar na ołtarz i tam przypomnisz sobie, że twój brat ma coś przeciwko tobie;

²⁴ Zostaw swój dar tam przed ołtarzem, idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.

²⁵ Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, aby przeciwnik nie wydał cię sędziemu, a sędzia strażnikowi, i aby nie wtrącono cię do więzienia.

²⁶ Zaprawdę powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie oddasz ostatniego grosza.

²⁷ Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz cudzołożył¹.

1. Wj 20,14; Kpł 20,10; Pwt 22,22.

²⁸ Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać¹, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.

1. Wj 20,17; 2Sm 11,2; Hi 31,1; Prz 6,25; 2P 2,14; 1J 2,16.

²⁹ Jeśli więc twoje prawe oko jest ci powodem upadku, wyłup je i odrzuć od siebie. Pożyteczniej bowiem jest dla ciebie, aby zginął jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało było wrzucone do ognia¹ piekielnego.

1. Mt 18,8; Mk 9,43-46.

³⁰ A jeśli twoja prawa ręka jest ci powodem upadku, odetnij ją i odrzuć od siebie. Pożyteczniej bowiem jest dla ciebie, aby zginął jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało było wrzucone do ognia piekielnego.

³¹ Powiedziano też: Kto oddala swoją żonę, niech jej da list¹ rozwodowy.

1. Mt 19,3; Mk 10,2; Pwt 24,1; Jr 3,1.

³² Lecz ja wam mówię: Kto oddala swoją żonę – poza przypadkiem nierządu – prowadzi ją do cudzołóstwa, a kto żeni się z oddaloną, cudzołoży.

³³ Słyszeliście też, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, ale dotrzymasz Panu swych przysiąg.

³⁴ Lecz ja wam mówię: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, gdyż jest tronem Boga;

³⁵ Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem jego stóp, ani na Jerozolimę, gdyż jest miastem wielkiego króla.

³⁶ Ani na swoją głowę nie będziesz przysięgał, gdyż nie możesz jednego włosa uczynić białym albo czarnym.

³⁷ Ale wasza mowa niech będzie: Tak – tak, nie – nie¹. A co jest ponadto, pochodzi od złego.

1. Jk 5,12.

³⁸ Słyszeliście, że powiedziano: Oko za oko¹ i ząb za ząb.

1. Wj 21,22-27; Kpł 24,19-20.

³⁹ Lecz ja wam mówię: Nie sprzeciwiajcie się złemu¹, ale jeśli ktoś uderzy cię w prawy policzek, nadstaw mu i drugi.

1. Kpł 19,18; Prz 20,22; Rz 12,17-19; 1Tes 5,15; 1P 3,9.

⁴⁰ Temu, kto chce się z tobą procesować¹ i wziąć twoją szatę, zostaw i płaszcz.

1. 1Kor 6,7.

⁴¹ A jeśli ktoś cię przymusza, żebyś szedł z nim jedną milę, idź z nim i dwie.

⁴² Temu, kto cię prosi, daj, a od tego, kto chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się.

⁴³ Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego¹, a swego nieprzyjaciela będziesz nienawidził².

1. Kpł 19,18; Mt 22,39-40.
2. Pwt 23,6-7; Ps 139,21.

⁴⁴ Lecz ja wam mówię: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą i módlcie się za tych, którzy wam wyrządzają zło i prześladują was;

⁴⁵ Abyście byli synami waszego Ojca, który jest w niebie. On bowiem sprawia, że jego słońce wschodzi nad złymi i nad dobrymi i deszcz zsyła na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.

⁴⁶ Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, jakąż macie nagrodę? Czyż i celnicy tego nie czynią?

⁴⁷ A jeśli tylko waszych braci pozdrawiacie, cóż szczególnego czynicie? Czyż i celnicy tak nie czynią?

⁴⁸ Bądźcie więc doskonali¹, tak jak doskonały jest wasz Ojciec, który jest w niebie.

1. Rdz 17,1; Pwt 18,13; Hi 1,1; Ps 37,37; Flp 3,12; Kol 1,28.