Rozdział 8

¹ A gdy zszedł z góry, poszło za nim mnóstwo ludzi.

² A oto trędowaty¹ podszedł i oddał mu pokłon², mówiąc: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.

1. Kpł 13,44-46; Lb 5,2.
2. Mt 2,11; 4,9-10; 14,33; 28,9; J 9,38; Obj 19,10; 22,8-9.

³ Jezus wyciągnął rękę i dotknął go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczony. I natychmiast został oczyszczony z trądu.

⁴ Wtedy Jezus powiedział do niego: Uważaj, abyś nikomu nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi¹ i ofiaruj dar, który nakazał² Mojżesz, na świadectwo dla nich.

1. Kpł 13,2; 14,2; Łk 17,14.
2. Pwt 24,8.

⁵ A gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, przyszedł do niego setnik i prosił go:

⁶ Panie, mój sługa leży w domu sparaliżowany¹ i bardzo cierpi.

1. Mt 4,24; 9,2; Mk 2,3; Dz 8,7; 9,33.

⁷ I powiedział mu Jezus: Przyjdę i uzdrowię go.

⁸ Lecz setnik odpowiedział: Panie, nie jestem godny, abyś wszedł pod mój dach, ale powiedz tylko słowo¹, a mój sługa będzie uzdrowiony.

1. Lb 20,8; Ps 33,9.

⁹ Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy i mam pod sobą żołnierzy. Mówię jednemu: Idź, a idzie; a drugiemu: Chodź tu, a przychodzi; a memu słudze: Zrób to, a robi.

¹⁰ A gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i powiedział do tych, którzy szli za nim: Zaprawdę powiadam wam: Nawet w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej¹ wiary.

1. Mt 15,28; Łk 7,9.

¹¹ A mówię wam: Wielu przyjdzie ze wschodu i z zachodu i zasiądą za stołem z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie¹ niebieskim.

1. Łk 13,29.

¹² Lecz synowie królestwa będą wyrzuceni¹ do ciemności² zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie³ zębów.

1. Mt 3,9; 7,23; 21,43; J 6,37.
2. 2P 2,4; Jud 1,13.
3. Mt 13,42; 22,13; 24,51.

¹³ I powiedział Jezus setnikowi: Idź, a jak¹ uwierzyłeś, tak niech ci się stanie. I o tej godzinie jego sługa został uzdrowiony.

1. Mt 9,22.29; 15,28.

¹⁴ A gdy Jezus przyszedł do domu Piotra¹, zobaczył jego teściową², która leżała w gorączce.

1. Mk 1,30; Łk 4,38.
2. 1Kor 9,5; 1Tm 3,2; 4,3; Hbr 13,4.

¹⁵ Dotknął więc jej ręki i opuściła ją gorączka. Ona zaś wstała i usługiwała¹ im.

1. Łk 8,3.

¹⁶ Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;

¹⁷ Aby się wypełniło, co zostało powiedziane¹ przez proroka Izajasza: On nasze słabości wziął na siebie i nosił nasze choroby.

1. Iz 53,4; 1P 2,24.

¹⁸ A Jezus, widząc wokół siebie mnóstwo ludzi, kazał przeprawić się na drugi brzeg.

¹⁹ Wtedy podszedł pewien uczony w Piśmie i powiedział do niego: Mistrzu, pójdę za tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

²⁰ I powiedział mu Jezus: Lisy mają nory, a ptaki¹ niebieskie – gniazda, ale Syn Człowieczy nie ma² gdzie położyć głowy.

1. Ps 84,3.
2. Łk 2,7; 2Kor 8,9.

²¹ A inny spośród jego uczniów powiedział do niego: Panie, pozwól mi najpierw¹ pójść i pogrzebać mego ojca.

1. Łk 9,59; Mt 19,29; Kpł 21,11; Lb 6,6.

²² Ale Jezus mu odpowiedział: Pójdź¹ za mną, a umarli² niech grzebią swoich umarłych.

1. J 1,43.
2. Łk 15,32; Ef 2,1; Kol 2,13; 1Tm 5,6.

²³ Gdy wsiadł do łodzi, weszli za nim i jego uczniowie.

²⁴ A oto zerwała się na morzu wielka burza, tak że fale zalewały łódź. On zaś spał.

²⁵ A jego uczniowie, podszedłszy, obudzili¹ go, mówiąc: Panie, ratuj nas! Giniemy!

1. Ps 44,23; Iz 51,9.

²⁶ I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej¹ wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza.

1. Mt 6,30; 14,31; 16,8; Mk 4,40.

²⁷ A ludzie dziwili się i mówili: Cóż to za człowiek, że nawet wichry i morze są mu posłuszne?

²⁸ Kiedy przeprawił się na drugą stronę do krainy Gerazeńczyków¹, zabiegli mu drogę dwaj opętani, którzy wyszli z grobowców, tak bardzo groźni, że nikt nie mógł przechodzić tą drogą.

1. Mk 5,1; Łk 8,26; Rdz 10,16.

²⁹ I zaczęli krzyczeć: Cóż my mamy z tobą, Jezusie, Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem dręczyć¹ nas?

1. Łk 16,23; Obj 14,10; 20,10.

³⁰ Z dala od nich pasło się wielkie stado świń.

³¹ Demony więc prosiły go: Jeśli nas wypędzasz, pozwól nam wejść w to stado świń.

³² I powiedział im: Idźcie. A one, wyszedłszy, weszły w to stado świń. Naraz całe stado ruszyło pędem po urwisku do morza i zginęło w wodach.

³³ A pasterze uciekli i poszedłszy do miasta, opowiedzieli wszystko, także to, co się stało z opętanymi.

³⁴ Wówczas całe miasto wyszło Jezusowi na spotkanie, a ujrzawszy go, prosili, aby odszedł¹ z ich granic.

1. Hi 21,14; 22,17; Dz 16,39.