Rozdział 10

¹ A przywoławszy swoich dwunastu¹ uczniów, dał im moc² nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i aby uzdrawiali wszystkie choroby i wszelkie słabości.

1. Mk 3,13; Łk 6,13; Obj 21,14.
2. Dz 1,8.

² A takie są imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i Jan, jego brat;

³ Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Lebeusz, nazwany Tadeuszem;

⁴ Szymon Kananejczyk i Judasz¹ Iskariota, ten, który go zdradził.

1. J 6,70-71; Dz 1,25.

⁵ Tych dwunastu posłał Jezus i nakazał im: Nie wchodźcie¹ na drogę pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta Samarytan².

1. Mt 4,15; J 7,35.
2. 2Krl 17,24.

⁶ Idźcie raczej do owiec zaginionych z domu Izraela¹.

1. Mt 15,24; Dz 13,46; 18,6; Rz 11,11.

⁷ A idąc, głoście¹: Przybliżyło się królestwo niebieskie.

1. Mt 4,17; Iz 61,1; Mk 6,12; Dz 4,2.

⁸ Uzdrawiajcie chorych¹, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie demony. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.

1. Mk 16,17-20; 2Kor 12,12.

⁹ Nie bierzcie¹ ze sobą do trzosa złota ani srebra, ani miedzi;

1. Mk 6,8; Łk 9,3; 1Kor 9,7-27.

¹⁰ Ani torby na drogę, ani dwóch ubrań, ani obuwia, ani laski. Godny jest bowiem pracownik swego wyżywienia.

¹¹ A gdy wejdziecie do jakiegoś miasta albo wioski, dowiedzcie się, kto w nim jest godny i tam mieszkajcie, dopóki nie odejdziecie.

¹² A wchodząc do domu, pozdrówcie go.

¹³ Jeśli ten dom jest tego godny, niech zstąpi na niego wasz pokój, a jeśli nie jest godny, niech wasz pokój powróci do was.

¹⁴ A jeśli ktoś was nie przyjmie¹ i nie usłucha waszych słów, wychodząc z tego domu albo miasta, strząśnijcie² pył z waszych nóg.

1. Mt 10,40; Mk 6,11; J 13,20; 1Tes 4,8.
2. Ne 5,13; Dz 13,51.

¹⁵ Zaprawdę powiadam wam: Lżej¹ będzie ziemi sodomskiej i gomorskiej w dzień sądu² niż temu miastu.

1. Mt 11,22; Łk 10,12.
2. 2P 2,9; 3,7; 1J 4,17.

¹⁶ Oto ja was posyłam jak owce¹ między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże² i niewinni³ jak gołębice.

1. Łk 10,3; Dz 20,29.
2. 2Kor 12,16; Kol 4,5.
3. Rz 16,19.

¹⁷ I strzeżcie¹ się ludzi. Będą was bowiem wydawać radom i będą was biczować w swoich synagogach.

1. Mi 7,5; Flp 3,2.

¹⁸ Także przed namiestników i przed królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo przeciwko nim i poganom.

¹⁹ Ale gdy was wydadzą, nie martwcie¹ się, jak i co macie mówić. Będzie wam² bowiem dane w tej godzinie, co macie mówić.

1. Mt 6,25; Flp 4,6; Jk 1,5.
2. Wj 4,12; Jr 1,7.

²⁰ Bo nie wy mówicie, ale Duch waszego Ojca mówi¹ w was.

1. 2Sm 23,2.

²¹ I wyda na śmierć brat brata, a ojciec syna. Dzieci powstaną przeciwko rodzicom i spowodują ich śmierć.

²² I będziecie znienawidzeni¹ przez wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca², będzie zbawiony³.

1. Mt 24,9; Iz 66,5; Łk 6,22; J 15,18.
2. Dn 12,12-13; Mt 24,6.13-22.
3. Wj 14,30; Ps 18,3; 34,6; Mk 15,31; Dz 27,31; 1Tm 2,15.

²³ A gdy będą was prześladować w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę powiadam wam, że nie obejdziecie miast Izraela, aż przyjdzie¹ Syn Człowieczy.

1. Mt 24,27; 26,64.

²⁴ Uczeń nie przewyższa mistrza¹ ani sługa swego pana.

1. Łk 6,40; J 15,20.

²⁵ Wystarczy uczniowi, że będzie jak jego mistrz, a sługa jak jego pan. Jeśli gospodarza nazywali Belzebubem¹, o ile bardziej będą tak nazywać jego domowników.

1. Mk 3,22.

²⁶ Dlatego nie bójcie¹ się ich. Nie ma bowiem nic² ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć.

1. Mt 10,28; Prz 29,25.
2. Mk 4,22; Łk 12,2; 1Kor 4,5.

²⁷ Co mówię wam w ciemności, opowiadajcie¹ w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.

1. Prz 1,20; 8,2; Dz 5,20.

²⁸ Nie bójcie¹ się tych, którzy zabijają ciało, lecz nie mogą zabić duszy. Bójcie² się raczej tego, który może i duszę, i ciało zatracić w piekielnym ogniu³.

1. Iz 8,13; 51,7; Łk 12,4; Obj 2,10.
2. Kaz 8,12; Hbr 12,28.
3. Mk 9,43-48; Łk 16,22-26; J 5,29; 2Tes 1,8-10.

²⁹ Czy nie sprzedają dwóch wróbli¹ za pieniążek²? A jednak żaden z nich nie spadnie na ziemię bez woli waszego Ojca.

1. Łk 12,4-7.
2. asa

³⁰ Nawet wszystkie włosy na waszej głowie są policzone.

³¹ Nie bójcie się więc, jesteście cenniejsi¹ niż wiele wróbli.

1. Mt 6,26; 12,12; 1Kor 9,9.

³² Każdego więc, kto mnie wyzna¹ przed ludźmi, i ja wyznam² przed moim Ojcem, który jest w niebie.

1. Łk 12,8; Rz 10,9-10; 1Tm 6,12; 1J 4,15.
2. Obj 3,5.

³³ A tego, kto się mnie¹ wyprze przed ludźmi, i ja się wyprę przed moim Ojcem, który jest w niebie.

1. 2Tm 2,12; 2P 2,1; 1J 2,23.

³⁴ Nie sądźcie, że przyszedłem przynieść pokój na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz¹.

1. Łk 12,49-53; Dz 14,4.

³⁵ Bo przyszedłem poróżnić¹ syna z jego ojcem i córkę z jej matką, a synową z teściową.

1. Mk 13,12; Łk 21,16.

³⁶ I nieprzyjaciółmi¹ człowieka będą jego domownicy.

1. Mi 7,6.

³⁷ Kto miłuje ojca albo matkę bardziej¹ niż mnie, nie jest mnie godny. I kto miłuje syna albo córkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godny².

1. Łk 14,26.
2. Łk 21,36; 2Tes 1,5.

³⁸ Kto nie bierze swego krzyża¹ i nie idzie za mną, nie jest mnie godny.

1. Mt 16,24; Mk 8,24; Łk 14,27.

³⁹ Kto znajdzie swoje życie, straci¹ je, a kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je.

1. J 12,25.

⁴⁰ Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, przyjmuje¹ tego, który mnie posłał.

1. Mt 25,40; J 13,20.

⁴¹ Kto przyjmuje proroka¹ w imię proroka, otrzyma nagrodę proroka. Kto przyjmuje sprawiedliwego w imię sprawiedliwego, otrzyma nagrodę² sprawiedliwego.

1. 1Krl 18,4.
2. Mt 16,27; 2J 1,8.

⁴² A kto poda jednemu z tych małych choćby kubek zimnej wody¹ w imię ucznia, zaprawdę powiadam wam, nie straci swojej nagrody².

1. Mk 9,41.
2. Hbr 6,10.