Rozdział 4

¹ Wtedy Jezus został zaprowadzony¹ przez Ducha na pustynię, aby był kuszony² przez diabła.

1. Mk 1,12; Łk 4,1.
2. J 14,30; Hbr 2,18; 4,15.

² A po czterdziestu dniach i czterdziestu nocach postu¹ poczuł głód.

1. Wj 34,28; Pwt 9,9; 1Krl 19,8; Łk 4,2.

³ Wówczas przystąpił do niego kusiciel¹ i powiedział: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem.

1. Hi 1,6-12; 1Tes 3,5; Obj 12,10.

⁴ A on odpowiedział: Jest napisane¹: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem² pochodzącym z ust Boga.

1. Pwt 8,3; Łk 4,4.
2. Prz 30,5.

⁵ Wtedy diabeł wziął go do miasta świętego¹ i postawił na szczycie świątyni.

1. Ne 11,1; Iz 48,2; 52,1.

⁶ I powiedział mu: Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest bowiem napisane¹: Rozkaże o tobie swoim aniołom i będą cię nosić na rękach, abyś nie uderzył swojej nogi o kamień.

1. Ps 91,11.

⁷ Jezus mu odpowiedział: Jest też napisane¹: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, swego Boga.

1. Pwt 6,16; Wj 17,2; Ps 78,41; Dz 5,9; 1Kor 10,9; Hbr 3,9.

⁸ Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz ich wspaniałość.

⁹ I powiedział do niego: Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon.

¹⁰ Wtedy Jezus powiedział mu: Idź precz¹, szatanie! Jest bowiem napisane²: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył.

1. Mt 16,23; Jk 4,7; 1P 5,8-9.
2. Pwt 6,13; 10,20; Joz 24,14.

¹¹ Wówczas diabeł go opuścił, a oto aniołowie¹ przystąpili do niego i mu służyli.

1. Mt 26,53; Hbr 1,4-6.

¹² A gdy Jezus usłyszał, że Jan został wtrącony do więzienia, wrócił do Galilei.

¹³ A opuściwszy Nazaret, przyszedł i zamieszkał w Kafarnaum, które leży nad morzem, w granicach Zabulona i Neftalego;

¹⁴ Aby się wypełniło, co zostało powiedziane¹ przez proroka Izajasza:

1. Iz 9,1-2.

¹⁵ Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, wzdłuż drogi nadmorskiej, za Jordanem, Galilea pogan.

¹⁶ Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światłość¹ wielką, a siedzącym w krainie i cieniu śmierci wzeszła światłość.

1. Ps 107,10-14; Iz 42,6-7.

¹⁷ Od tego czasu Jezus zaczął głosić i mówić: Pokutujcie¹, przybliżyło się bowiem królestwo niebieskie².

1. Mt 9,13; Łk 5,32; 24,47; Dz 20,21; 26,20; Hbr 6,1.
2. Mt 11,12; 13,11.

¹⁸ A gdy Jezus przechodził nad Morzem Galilejskim, zobaczył dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i Andrzeja, jego brata, którzy zapuszczali sieć w morze; byli bowiem rybakami.

¹⁹ I powiedział im: Chodźcie za mną¹, a uczynię was rybakami² ludzi.

1. J 12,26.
2. Mk 1,17; Łk 5,10.

²⁰ Oni natychmiast porzucili sieci i poszli za nim.

²¹ A gdy poszedł stamtąd dalej, zobaczył innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, jego brata, jak ze swoim ojcem Zebedeuszem naprawiali w łodzi swoje sieci. I wezwał ich.

²² A oni natychmiast opuścili łódź i swego ojca i poszli za nim.

²³ I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając¹ w ich synagogach, głosząc ewangelię królestwa i uzdrawiając² wszystkie choroby i wszelkie dolegliwości wśród ludzi.

1. Mt 13,54; Mk 1,21; Łk 4,15.
2. Mk 1,34; Łk 4,40.

²⁴ A wieść o nim rozeszła się po całej Syrii. I przyprowadzano do niego wszystkich, którzy się źle czuli, którzy byli nękani różnymi chorobami i cierpieniami, a także opętanych, obłąkanych¹ i sparaliżowanych, a on ich uzdrawiał.

1. BG lunatyków, epileptyków

²⁵ A szło za nim mnóstwo ludzi z Galilei i Dekapolu, Jerozolimy, Judei i Zajordania.