Rozdział 25

¹ Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca¹.

1. Łk 5,34-35; J 3,29; 2Kor 11,2; Ef 5,25-33; Obj 19,7.

² Pięć z nich było mądrych¹, a pięć głupich.

1. Mt 7,24-27; Pwt 32,29.

³ Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy.

⁴ Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach.

⁵ A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły.

⁶ O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!

⁷ Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy.

⁸ A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną.

⁹ I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.

¹⁰ A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe¹, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi.

1. Mt 24,44.

¹¹ Potem przyszły też pozostałe dziewice i powiedziały: Panie, Panie, otwórz¹ nam!

1. Łk 13,24-30.

¹² Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znam¹ was.

1. J 10,27; 1Kor 8,3; 2Tm 2,19.

¹³ Czuwajcie¹ więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.

1. Mt 24,42-44; 1P 5,8.

¹⁴ Królestwo niebieskie bowiem podobne¹ jest do człowieka, który odjeżdżając, zwołał swoje sługi i powierzył² im swoje dobra.

1. Łk 19,12-27.
2. Rz 12,6-8; 1Kor 3,5; Ef 4,11; 1P 4,10.

¹⁵ Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden, każdemu według¹ jego zdolności, i zaraz odjechał.

1. Łk 12,48.

¹⁶ A ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, obracał nimi i zyskał¹ drugie pięć talentów.

1. Ef 5,16.

¹⁷ Tak samo i ten, który otrzymał dwa, zyskał drugie dwa.

¹⁸ Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł, wykopał dół w ziemi i ukrył pieniądze swego pana.

¹⁹ A po dłuższym czasie przybył pan tych sług i zaczął się z nimi rozliczać¹.

1. Łk 16,1-2; Rz 14,10-12; 1Kor 3,13; 2Kor 5,10.

²⁰ Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów i powiedział: Panie, powierzyłeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem.

²¹ I powiedział mu jego pan: Dobrze, sługo dobry¹ i wierny! W niewielu rzeczach² byłeś wierny, nad wieloma cię ustanowię. Wejdź do radości swego pana.

1. 2Kor 10,18; 1P 1,7.
2. Łk 16,10-12.

²² Przyszedł i ten, który otrzymał dwa talenty i powiedział: Panie, powierzyłeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem.

²³ Powiedział mu jego pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Ponieważ byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię ustanowię. Wejdź do radości swego pana.

²⁴ Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent i powiedział: Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem surowym: żniesz, gdzie nie posiałeś i zbierasz, gdzie nie rozsypałeś.

²⁵ Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz, co twoje.

²⁶ A jego pan mu odpowiedział: Sługo zły¹ i leniwy! Wiedziałeś, że żnę, gdzie nie posiałem i zbieram, gdzie nie rozsypałem.

1. Mt 18,32; Hi 15,5-6.

²⁷ Powinieneś więc był dać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie odebrałbym to, co moje, z zyskiem.

²⁸ Dlatego odbierzcie mu ten talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów.

²⁹ Każdemu¹ bowiem, kto ma, będzie dane i będzie miał w obfitości. Temu zaś, kto nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma.

1. Mt 13,12; Łk 19,26.

³⁰ A nieużytecznego sługę wrzućcie¹ w ciemności² zewnętrzne. Tam będzie płacz i zgrzytanie³ zębów.

1. Mt 3,10; 5,13; J 15,6.
2. Mt 8,12; 22,13; 2P 2,17; Jud 1,13.
3. Mt 13,42; 24,51; 25,30; Łk 13,28.

³¹ Gdy Syn Człowieczy przyjdzie¹ w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały.

1. Mt 16,27; Mk 8,38; Łk 9,26; Za 14,5.

³² I będą zgromadzone¹ przed nim wszystkie narody, a on odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów.

1. Ps 96,13; 98,9.

³³ I postawi owce¹ po swojej prawej, a kozły po lewej stronie.

1. Ps 79,13; 100,3.

³⁴ Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.

³⁵ Byłem¹ bowiem głodny, a daliście mi jeść, byłem spragniony, a daliście mi pić, byłem obcym, a przyjęliście mnie;

1. Mt 10,40.

³⁶ Byłem nagi, a ubraliście mnie, byłem chory, a odwiedziliście mnie, byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie.

³⁷ Wtedy sprawiedliwi mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię albo spragnionym i daliśmy ci pić?

³⁸ I kiedy widzieliśmy cię obcym i przyjęliśmy cię albo nagim i ubraliśmy cię?

³⁹ Albo kiedy widzieliśmy cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do ciebie?

⁴⁰ A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: To, co uczyniliście jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnie¹ uczyniliście.

1. Dz 9,2-5.

⁴¹ Potem powie i do tych, którzy będą po lewej stronie: Idźcie¹ ode mnie, przeklęci², w ogień wieczny³, przygotowany dla diabła i jego aniołów.

1. Mt 7,23; Łk 13,27; Ps 6,8.
2. Ga 3,10-14.
3. Mt 24,46; Mt 18,8; Obj 14,10-11; 20,10.

⁴² Byłem bowiem głodny, a nie daliście mi jeść, byłem spragniony, a nie daliście mi pić;

⁴³ Byłem obcym, a nie przyjęliście mnie, byłem nagi, a nie ubraliście mnie, byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie.

⁴⁴ Wtedy i oni mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym albo spragnionym, albo obcym, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy tobie?

⁴⁵ Wówczas im odpowie: Zaprawdę powiadam wam, czego nie uczyniliście¹ jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie.

1. Rdz 12,3; Prz 14,31; Za 2,8.

⁴⁶ I pójdą ci na męki¹ wieczne, sprawiedliwi zaś do życia² wiecznego.

1. Dn 12,2; Łk 16,26; J 5,29; 2Tes 1,9; Obj 20,10.
2. J 3,15-16.35; 10,27-28; Rz 6,23; 1J 5,11-13.