Rozdział 6

¹ Pilnujcie¹ się, abyście waszej jałmużny nie dawali przed ludźmi po to, aby was widzieli², inaczej nie będziecie mieli nagrody³ u waszego Ojca, który jest w niebie.

1. Łk 12,1.
2. Mt 23,5; Łk 16,15; J 12,43.
3. Mt 16,27; 1Kor 9,17; Hbr 11,26; 2J 1,8.

² Dlatego, gdy dajesz¹ jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak to robią obłudnicy w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.

1. Dz 9,36; 10,2.4.

³ Ale ty, gdy dajesz jałmużnę, niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa;

⁴ Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi¹ w ukryciu, odda² ci jawnie.

1. Ps 44,21; Obj 2,23.
2. Mt 10,42; Łk 14,14; 1Kor 4,5.

⁵ A gdy się modlisz, nie bądź jak obłudnicy. Oni bowiem chętnie modlą się, stojąc w synagogach i na rogach ulic, aby ludzie ich widzieli. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.

⁶ Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.

⁷ A modląc się, nie bądźcie wielomówni¹ jak poganie; oni bowiem sądzą, że ze względu na swoją wielomówność będą wysłuchani.

1. Mt 26,44; 1Krl 18,26; Dz 19,34.

⁸ Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wasz Ojciec wie, czego potrzebujecie, zanim go poprosicie.

⁹ Wy więc tak¹ się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię².

1. Łk 11,1; J 16,23; Jud 1,20.
2. Ps 111,9.

¹⁰ Niech przyjdzie twoje królestwo¹, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.

1. Dn 2,44; 7,27; Kol 1,13; Obj 11,15.

¹¹ Daj nam dzisiaj naszego powszedniego chleba.

¹² I przebacz nam nasze winy¹, jak i my² przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili.

1. Ps 130,4; Dz 13,38; 1J 1,9.
2. Mt 6,14; 18,21-27; Łk 17,4; Ef 4,32; Jk 5,16.

¹³ I nie wystawiaj nas na pokusę¹, ale wybaw nas od złego; twoje bowiem jest królestwo, moc i chwała na wieki. Amen.

1. Mt 26,41; Rdz 22,1; 1Kor 10,13; 2P 2,9; Obj 2,10; 3,10.

¹⁴ Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski.

¹⁵ Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec nie przebaczy wam waszych przewinień.

¹⁶ A gdy pościcie¹, nie miejcie twarzy smutnej jak obłudnicy; szpecą bowiem swoje twarze, aby ludzie widzieli, że poszczą. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.

1. Mt 9,14; Ps 35,13; 69,10; Dn 9,3; Łk 2,37; Dz 13,3.

¹⁷ Ale ty, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz;

¹⁸ Aby nie ludzie widzieli, że pościsz, lecz twój Ojciec, który jest w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.

¹⁹ Nie gromadźcie sobie skarbów¹ na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną;

1. Prz 23,4-5; Łk 12,21; 1Tm 6,8-10.17.

²⁰ Ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną.

²¹ Gdzie bowiem jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.

²² Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest szczere, całe twoje ciało będzie pełne światła.

²³ Jeśli zaś twoje oko jest złe, całe twoje ciało będzie pełne ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, sama ciemność jakaż będzie?

²⁴ Nikt nie może dwom panom służyć¹, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.

1. Mt 4,10; Joz 24,15; 1Krl 18,21.

²⁵ Dlatego mówię wam: Nie troszczcie¹ się o wasze życie, co będziecie jeść albo co będziecie pić, ani o wasze ciało, w co będziecie się ubierać. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż ubranie?

1. Mt 10,19; Flp 4,6.

²⁶ Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a jednak wasz Ojciec niebieski żywi je. Czy wy nie jesteście o wiele cenniejsi niż one?

²⁷ I któż z was, martwiąc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć?

²⁸ A o ubranie dlaczego się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną; nie pracują ani nie przędą.

²⁹ A mówię wam, że nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak ubrany, jak jedna z nich.

³⁰ Jeśli więc trawę polną, która dziś jest, a jutro zostanie wrzucona do pieca, Bóg tak ubiera, czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary?

³¹ Nie troszczcie¹ się więc, mówiąc: Cóż będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: W co się ubierzemy?

1. Mt 4,4; Ps 37,3; 78,18-19.

³² Bo o to wszystko poganie zabiegają. Wie bowiem wasz Ojciec¹ niebieski, że tego wszystkiego potrzebujecie.

1. Ps 103,13; Łk 11,11; 12,30.

³³ Ale szukajcie najpierw¹ królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko² będzie wam dodane.

1. 1Krl 3,11; J 6,27.
2. Ps 34,10; 1Tm 4,8.

³⁴ Dlatego nie troszczcie się o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy sam się zatroszczy o swoje potrzeby. Dosyć ma dzień swego utrapienia.