Rozdział 15

¹ Wtedy z Jerozolimy przyszli¹ do Jezusa uczeni w Piśmie i faryzeusze i zapytali:

1. Mk 7,1.

² Czemu twoi uczniowie postępują wbrew tradycji¹ starszych? Nie myją bowiem rąk przed jedzeniem chleba.

1. Ga 1,14; Kol 2,8.

³ A on odpowiedział im: Czemu i wy postępujecie wbrew przykazaniu¹ Bożemu dla waszej tradycji?

1. Mt 23,23; Tt 1,14.

⁴ Bóg bowiem nakazał¹: Czcij swego ojca i matkę, oraz: Kto złorzeczy ojcu albo matce, niech poniesie śmierć².

1. Wj 20,12; Kpł 19,3; Pwt 5,16; Ef 6,1.
2. Wj 21,17.

⁵ Ale wy mówicie: Kto by powiedział ojcu albo matce: To, co powinieneś otrzymać ode mnie jako pomoc, jest darem¹ ofiarnym;

1. Mk 7,11.

⁶ I nie uczciłby swego ojca ani matki, będzie bez winy. I tak unieważniliście przykazanie Boże przez waszą tradycję.

⁷ Obłudnicy, dobrze prorokował o was Izajasz¹:

1. Iz 29,13; Ez 33,31.

⁸ Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie.

⁹ Lecz na próżno mnie czczą, ucząc nauk, które są przykazaniami ludzkimi.

¹⁰ Potem przywołał do siebie tłum i powiedział: Słuchajcie i zrozumiejcie.

¹¹ Nie to, co wchodzi¹ do ust, kala człowieka, ale co z ust wychodzi², to kala człowieka.

1. Łk 11,38; Rz 14,14-20; Tt 1,15.
2. Mt 12,34-37.

¹² Wtedy podeszli jego uczniowie i powiedzieli do niego: Wiesz, że faryzeusze zgorszyli się, gdy usłyszeli te słowa?

¹³ A on odpowiedział: Każda roślina, której nie zasadził¹ mój Ojciec niebieski, będzie wykorzeniona.

1. Iz 60,21; J 15,2.

¹⁴ Zostawcie¹ ich! To są ślepi przewodnicy ślepych, a jeśli ślepy prowadzi ślepego, obaj w dół wpadną.

1. Oz 4,17; 1Tm 6,5.

¹⁵ Wtedy Piotr powiedział do niego: Wyjaśnij nam tę przypowieść.

¹⁶ Jezus odpowiedział: Wy też jeszcze jesteście niepojętni?

¹⁷ Jeszcze nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i zostaje wydalone do ustępu?

¹⁸ Ale to, co z ust wychodzi, pochodzi z serca¹ i to kala człowieka.

1. Łk 19,22; Jr 17,9.

¹⁹ Z serca¹ bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, nierząd², kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.

1. Rdz 6,5; Prz 4,23; Mk 7,21.
2. BG wszeteczeństwo

²⁰ To właśnie kala człowieka. Lecz jedzenie nieumytymi rękami nie kala człowieka.

²¹ Potem Jezus odszedł stamtąd i udał się w okolice Tyru i Sydonu.

²² A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała do niego: Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez demona.

²³ On jednak nie odpowiedział jej ani słowa. Wówczas jego uczniowie podeszli i prosili go: Odpraw ją, bo woła za nami.

²⁴ A on odpowiedział: Jestem posłany tylko do owiec¹ zaginionych z domu Izraela.

1. Mt 10,5; Jr 50,6; J 4,22; Rz 15,8.

²⁵ Lecz ona podeszła i oddała mu pokłon¹, mówiąc: Panie, pomóż mi!

1. Mt 14,33.

²⁶ On jednak odpowiedział: Niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom¹.

1. Mt 7,6; Ga 2,15; Ef 2,12.

²⁷ A ona powiedziała: Tak, Panie, ale i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów.

²⁸ Wtedy Jezus jej odpowiedział: O kobieto, wielka¹ jest twoja wiara! Niech ci się stanie, jak chcesz. I od tej chwili jej córka była zdrowa.

1. Mt 8,10; Łk 7,9; 17,5.

²⁹ A Jezus odszedł stamtąd i przyszedł nad Morze Galilejskie. Wszedł na górę i tam usiadł.

³⁰ I przyszły do niego wielkie tłumy, mając ze sobą chromych, ślepych, niemych, ułomnych oraz wielu innych. Położyli ich u nóg Jezusa, a on ich uzdrowił;

³¹ Tak że tłumy dziwiły się, widząc, że niemi mówią, ułomni są uzdrowieni, chromi chodzą, a ślepi widzą. I wielbili Boga¹ Izraela.

1. Wj 24,10.

³² Lecz Jezus przywołał swoich uczniów i powiedział: Żal mi tych ludzi, bo już trzy dni przy mnie trwają i nie mają co jeść. Nie chcę ich odprawić głodnych, aby przypadkiem nie zasłabli w drodze.

³³ Wtedy jego uczniowie powiedzieli mu: Skąd na tej pustyni weźmiemy tyle chleba, aby nakarmić takie mnóstwo ludzi?

³⁴ Zapytał ich Jezus: Ile macie chlebów? A oni odpowiedzieli: Siedem i kilka rybek.

³⁵ I nakazał ludziom usiąść na ziemi.

³⁶ Potem wziął te siedem chlebów i ryby, a podziękowawszy, łamał i dawał swoim uczniom, a uczniowie ludziom.

³⁷ I jedli wszyscy do syta, a z pozostałych kawałków zebrali siedem¹ pełnych koszy.

1. Mt 16,10; Mk 8,8.

³⁸ Tych zaś, którzy jedli, było cztery tysiące mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

³⁹ A gdy odprawił ludzi, wsiadł do łodzi i przybył w okolice Magdali.