Rozdział 11

¹ Kiedy Jezus skończył rozkazywać swoim dwunastu uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić w ich miastach.

² A gdy Jan usłyszał w więzieniu¹ o czynach Chrystusa, posłał dwóch ze swoich uczniów;

1. Mt 4,12; Mk 6,17.

³ Z pytaniem: Czy ty jesteś tym, który ma przyjść, czy mamy oczekiwać innego?

⁴ A Jezus odpowiedział im: Idźcie i oznajmijcie Janowi, co słyszycie i widzicie.

⁵ Ślepi¹ widzą, chromi² chodzą, trędowaci³ zostają oczyszczeni, głusi⁴ słyszą, umarli⁵ zmartwychwstają, a ubogim opowiadana jest ewangelia.

1. Ps 146,8; Łk 4,18-22.
2. Mt 15,30.
3. Mt 8,1-4.
4. Mk 7,37.
5. J 11,43.

⁶ A błogosławiony jest ten, kto się nie zgorszy z mojego powodu.

⁷ A gdy odeszli, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: Co wyszliście oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze?

⁸ Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka ubranego w miękkie szaty? Oto ci, którzy noszą miękkie szaty, są w domach królewskich.

⁹ Ale co wyszliście zobaczyć? Proroka? Owszem, mówię wam, nawet więcej niż proroka.

¹⁰ Bo on jest tym, o którym jest¹ napisane: Oto ja posyłam mego posłańca przed twoim obliczem, który przygotuje twoją drogę przed tobą.

1. Mt 3,3; Iz 40,3; Ml 3,1; Mk 1,2.

¹¹ Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy rodzą się z kobiet¹, większy² od Jana Chrzciciela. Ale ten, kto jest najmniejszy³ w królestwie niebieskim, jest większy⁴ niż on.

1. Hi 14,1; 15,14; 25,4.
2. Łk 7,28.
3. Mt 5,19.
4. Hbr 11,40.

¹² A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i gwałtownicy je zdobywają.

¹³ Bo wszyscy Prorocy i Prawo¹ prorokowali aż do Jana.

1. Mt 5,19; Rz 3,21.

¹⁴ A jeśli chcecie to przyjąć, on jest Eliaszem¹, który miał przyjść.

1. Mt 17,10-13; Ml 4,5; Łk 1,17; J 1,21.23.

¹⁵ Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

¹⁶ Ale do kogo przyrównam to pokolenie? Podobne jest do dzieci, które siedzą na rynku i wołają na swoich towarzyszy:

¹⁷ Graliśmy wam na flecie, a nie tańczyliście; śpiewaliśmy pieśni żałobne, a nie płakaliście.

¹⁸ Przyszedł bowiem Jan, nie jadł i nie pił¹, a mówią: Ma demona.

1. Łk 1,15.

¹⁹ Przyszedł Syn Człowieczy, jedząc¹ i pijąc, a mówią: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Lecz usprawiedliwiona jest mądrość przez swoje dzieci.

1. Łk 7,34.

²⁰ Wtedy zaczął ganić miasta, w których działo się najwięcej jego cudów, że nie pokutowały¹, mówiąc:

1. Mt 12,41; 21,28-32; 2Tm 2,25; Obj 9,21.

²¹ Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które się w was dokonały, dawno by w worze i popiele pokutowały.

²² Ale mówię wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dniu sądu¹ niż wam.

1. Mt 12,36; 2P 2,9; 1J 4,17.

²³ A ty, Kafarnaum, które jesteś wywyższone aż do nieba, aż do piekła będziesz strącone. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, przetrwałaby aż do dziś.

²⁴ Ale mówię wam: Lżej będzie ziemi Sodomy w dzień sądu niż tobie.

²⁵ W tym czasie Jezus powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś¹ je niemowlętom.

1. Ps 8,2; 1Kor 1,27.

²⁶ Tak, Ojcze, gdyż tak się tobie upodobało.

²⁷ Wszystko zostało mi dane od mego Ojca i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.

²⁸ Przyjdźcie do mnie¹ wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek.

1. Iz 45,22; J 6,37; 7,37; Obj 22,17.

²⁹ Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek¹ dla waszych dusz.

1. Hbr 4,3-11.

³⁰ Moje jarzmo¹ bowiem jest przyjemne, a moje brzemię lekkie.

1. Ga 5,1.